یا رب دل مرده‌ی مرا احیا کن

برای آنها که در حسرت اشک ریختن به سر می‌برند، آنها که دلشان برای قرآن بر سر گذاشتن تنگ شده است، آنها که آرزوی تکرار صدباره سُبْحَانَکَ یَا لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنَا مِنَ النَّارِ یَا رَبِّ را دارند.

کد خبر: ۲۹۹۰۲

تاریخ: ۰۷ مرداد ۱۳۹۲ - ۱۰:۳۲

به گزارش خبرنگار گروه "رسانه‌های دیگر" خبرگزاری تسنیم، زنده شدن در کنار آنها که همیشه زنده‌اند هم لطف و صفایی دیگر دارد. کنار قبور شهدایی که پا جای پای مولایشان علی(ع) گذاشتند و در محراب عشق سر بر سجده شهادت گذاشتند.

این شبها شب‌های زنده شدن است. از آن شب‌هایی که به قول خود خدا از هزاران ماه باارزش‌تر است. بیدار ماندن و بیدار شدن در این شب‌ها، نشان می‌دهد که خدا هنوز از ما ناامید نشده. نشان می‌دهد او هنوز به ما امیدوار است و این فرصت بی‌نظیر را از ما نمی‌گیرد.

از این بهتر چه می‌شود.

شاید ما از اِحیای سال گذشته دوباره در خواب فراموشی فرو رفته بودیم، شاید عهدهایمان را یادمان رفت، شاید در ذهنمان نبود چه قول‌هایی به خدایمان داده‌ایم، اما او هیچ‌وقت فراموش نمی‌کند. او به یاد فراموشکارترین بنده‌هایش هم هست و یادش نمی‌رود ما را هم به بهانه‌ای سر سفره بهترین شب‌های سال دعوت کند.

امشب دومین نقطه عطف ماه مهربانی خداست. امشب یکی از بهترین شب های خداست. شبی روشن. شب عاشقی. شب راز و نیاز بدون ناز.

امشب می توانیم کاری کنیم که تا سال دیگر همین موقع ها بهترین ها را از خدا بخواهیم و بهترین‌ها را برایمان رقم بزند.

بیایید فکر کنیم چه از خدا بخواهیم بهتر است؟ چه چیز ما را راضی می کند؟ چه می تواند دل‌های بی‌قرار ما را قرار بدهد؟ پس همان را از خدا بخواهیم.

راستی وقتی دانه دانه تارهای موهایتان به صفحه‌ها و سطور قرآن بوسه می زند، وقتی پیشانی‌تان روی تربت پاک کربلا آرام می گیرد، وقتی دست‌هایتان به آسمان می رسد و ستاره ها را نوازش می کند، دست های خالی همه را یاد کنید.
امشب که برای در آغوش خدا بودن، دست‌هایتان را می‌گشایید، وقتی خدا را به بهترین‌هایش قسم می‌دهید، وقتی بهترین حال را دارید، برای همه دعا کنید.

امشب برای همه خوب بخواهیم. برای آنها که در حق‌مان خوبی نکرده‌اند هم خوب بخواهیم. امشب شب علی(ع) است. شب مردی که الگوی همه مردانگی‌ها وجوانمردی‌هاست. یاد علی(ع) را فقط به ذکر نامش نباید زنده نگاه داشت. وصیت مولا به امام‌حسن(ع) را که یادمان نمی‌رود، آنجا که سفارش ابن‌ملجم را می‌کرد...