سفیر ایران در سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد خبر داد؛

افزایش ۶۰ درصدی تقاضای جهانی غذا تا سال ٢٠٥٠

عمادی گفت: تقاضای جهانی غذا تا سال ٢٠٥٠ به میزان ۶٠ درصد افزایش خواهد یافت.

کد خبر: ۲۹۷۱۰۵

تاریخ: ۳۱ فروردين ۱۳۹۸ - ۱۱:۵۸

ایران کونومیست- محمدحسین عمادی سفیر و نماینده دائم ایران در سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) گفت: انتخابات آتی سازمان غذائی ملل متحد تعیین می‌کند که چگونه این سازمان با افزایش گرسنگی جهان و تهدیدات پیچیده‌ای که برای بهره‌وری کشاورزی بوجود آورده مقابله می‌کند.

وی افزود: سال ٢٠١٩ یک سال حیاتی برای تامین امنیت غذایی و توسعه کشاورزی محسوب می‌شود، زیرا قرار است مدیرکل جدید سازمان خواروبار و کشاورزی سازمان ملل متحد انتخاب شود. اسامی چهار نفر نامزد این دوره که از چین، فرانسه، گرجستان و هند می‌باشند به اعضای سازمان فائو در تاریخ ٢٠ فروردین اطلاع رسانی شد. انتخابات در ماه خرداد برگزار می‌شود. نتیجه این انتخابات تعیین کننده سمت و سو، ارتباط و اثربخشی سازمان در مقابله با تهدیدات پیچیده برای بهره وری بخش کشاورزی و سیستم‌های غذایی جهان است و شانس موفقیت برنامه ریزی بلند پروازانه توسعه پایدار ٢٠٣٠ را تضمین می‌کند.

عوامل کاهش بهره وری کشاورزی و دامپروری

عمادی ادامه داد: تعداد افراد گرسنه در جهان نسبت به سال ٢٠١٤ افزایش یافته و در سال ٢٠١٧ به حدود ٨٢١ میلیون نفر رسیده است. با توجه به تغییرات آب و هوایی این تعداد از این رقم هم بیشتر می‌شود. مشکلاتی همچون کمبود آب، خشکسالی، سیل، آفات و بیماری‌ها بهره وری کشاورزی و دامپروری را کاهش می‌دهد، و تهدیدی برای سلامت انسان و دام، به ویژه در آفریقا و آسیا، جایی که زندگی افراد فقیر به شدت متکی به کشاورزی می‌باشد، محسوب می‌شود.

سفیر و نماینده دائم ایران در سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد در ادامه تصریح کرد: سازمان بهداشت جهانی می‌گوید افزایش دمای ٢ الی ٣ درجه سانتیگرادی می‌تواند تا ٥٪‏ تعداد مبتلایان به مالاریا را افزایش دهد. تغییرات آب و هوایی شرایطی را بوجود می‌آورد که آفات و بیماری‌ها از حیوانات به انسان‌ها منتقل شود و تبدیل به چالش‌هایی برای بهداشت عمومی و سیستم‌های غذایی شود. علاوه بر این موارد، تقاضا برای رژیم‌های غذایی سالم و متنوع را افزایش می‌یابد بطوری که تقاضای جهانی غذا تا سال ٢٠٥٠ به میزان ٦٠٪‏ افزایش خواهد یافت.

نقش حیاتی فائو در تقویت همکاری‌های بین المللی

وی ادامه داد: فائو نقش حیاتی در تقویت همکاری‌های بین المللی دارد تا بتواند با این تهدیدات مقابله کند و از گرسنگی گسترده‌تر جلوگیری کند، اما این کار‌ها به طور معمول کافی نخواهد بود. در حالی که دسترسی به آنتی بیوتیک‌ها در بسیاری از کشور‌های در حال توسعه تبدیل به یک چالش برانگیز شده است، افزایش مقاومت ضد میکروبی نمونه‌ای از تهدیدات بین المللی است که نمی‌تواند توسط یکسری از کشور‌هایی که به تنهایی روی این موضوع کار می‌کنند، اداره شود.

سازمان فائو نیازمند یک رهبر پویاست

سفیر و نماینده دائم ایران در سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد گفت: بدون حضور قوانین و اقدامات بین المللی در بخش‌های کشاورزی و بهداشت عمومی برای کاهش استفاده از آنتی بیوتیک‌ها و حفظ بهره وری کشاورزی، آن‌ها کار را متوقف خواهند کرد و کشور‌های در حال توسعه بیشتر تحت تاثیر قرار خواهند گرفت؛ برای هدایت ١٩٧ کشور عضو این سازمان و اقدامی جمعی بر علیه گرسنگی، سازمان فائو نیازمند یک رهبر پویا با عملکردی یکپارچه وعمل گراست تا اصلاحات اخیر را جلو ببرد و با سازمان‌های دیگر همکاری کند و بر اساس شواهد علمی و نظارت قوی در زمینه بهره وری کشاورزی، بتواند تصمیم گیری‌های جسورانه‌ای داشته باشد.

بزرگترین دستاورد‌ها در فائو

عمادی افزود: برخی از بزرگترین دستاورد‌هایی که تا به امروز در فائو انجام شده است، از جمله ریشه کن کردن بیماری‌هایی همچون طاعون گاوی، از طریق همکاری با سازمان جهانی بهداشت دام و ایجاد استاندارد‌های بین المللی غذایی مانند کدکس در همکاری با سازمان بهداشت جهانی بوده است؛ این هم یک کار مشترک در زمینه ارائه محصولات عمومی در جهان است و شامل تحقیقاتی برای افزایش بهره وری کشاورزی، سیستم‌های هشدار دهنده زود هنگام برای تشخیص تهدیدات سلامتی گیاهان و دام، داده‌ها و تجزیه و تحلیل آماری برای حمایت از تصمیم گیری‌های مبتنی بر شواهد، قوانین ایمنی مواد غذایی و افزایش ظرفیت ملی برای رعایت استاندارد‌های بین المللی و مقابله با تغییرات آب و هوایی می‌باشد که برای انجام این موارد، فائو می‌تواند بیشترین تأثیر را داشته باشد.

وی در پایان اظهار کرد: همکاری برای حل معضلات و چالش‌های مرتبط با اهداف توسعه پایدار، یک امر ضروری است. با گرسنگی روز افزون و افزایش تهدیدات مرتبط با تغییرات آب و هوایی، انتخابات آینده، مشارکت فائو و کشور‌های عضو آن را در دهه آتی شکل می‌دهد. فقط از طریق حل این مسائل به عنوان یک جامعه جهانی متشکل از کشور‌های عضو می‌توانیم یک سیستم غذایی جهانی ایجاد کنیم که بتواند با بحران گرسنگی مقابله کرده و از تولید مواد غذایی مقاوم و پایدار حمایت کند بطوریکه تغذیه در همه کشور‌ها بهبود یابد.