عضو گروه مشاوران رشد جهانی: اقتصاد آمریکا رو به رکود است

تحلیلگر اقتصادی و عضو گروه مشاوران رشد جهانی، وضعیت اقتصادی آمریکا را رو به رکود دانست و گفت: ادعای رشد اقتصادی آمریکا از سوی 'دونالد ترامپ' نتیجه افزایش بدهی دولت است.

کد خبر: ۲۹۷۰۳۵

تاریخ: ۳۱ فروردين ۱۳۹۸ - ۰۹:۲۵

ایران اکونومیست- «روزبه علی آبادی»  افزود: رکود اقتصادی در جهان وجود دارد و ما وارد یک فرایند رکود در کل آمریکا می شویم. چند نشان وجود دارد که یکی نرخ بیکاری است که اکنون در کمترین مقدار قرار گرفته است. یعنی اقتصاد به سمت بیش اشتغالی می رود.
وی ادامه داد: نشانه دوم این است که فدرال رزرو، نرخ هر نوع وامی را افزایش داده و این یعنی می خواهند میزان نقدینگی را در بازار کم کنند. از آن مهمتر اگر نگاه کنید میزان وام نسبت به رشد ناخالص داخلی در آمریکا در دو دهه گذشته بیشتر شده است.
این تحلیلگر اقتصادی اضافه کرد: این برای بازار بسیار خطرناک است، یعنی یک بحران وام وحشتناکی در آمریکا وجود دارد. اگر نسبت وام را در ایتالیا نگاه کنید یعنی میزان وام عمومی در جامعه نسبت به رشد ناخالص داخلی حدود 132 درصد است.
علی آبادی اظهار کرد: این نسبت در آمریکا رقم 104 درصد است که بسیار قابل ملاحظه و بالاترین رقم در دو دهه گذشته است. بیشترین وام، وام مشتری است که می تواند شامل مسکن و اعتبار و وام غیرشرکتی است.
وی با بیان اینکه اثر منفی این فرایند، بدهی ایستا در کشور است، گفت: یعنی از اعتبار خرج می کنیم. دلیل قدرت اقتصادی آمریکا این است که جامعه مصرفی با کیفیت بالا است اما امروز آمریکایی ها از روی کارت های اعتباری خرج می کنند.
عضو مشاوران رشد جهانی افزود: نسبت وام به رشد ناخالص ملی می تواند هزینه یا نرخ بهره وام را به صورت خیلی عجیبی افزایش دهدد که هزینه پرداخت آن وام می تواند از هزینه خود وام بیشتر باشد. آمریکا در حال حرکت به سمت رکود اقتصادی است، آمریکا رشد اقتصادی نداشته است؛ اگر ترامپ می گوید رشد اقتصادی داشته اند، مربوط به تعهد بدهی است.
علی آبادی با یادآوری اینکه میزان وام یا بیمه وام دولت آمریکا حدود 22 تریلیون دلار است، اظهار کرد: یعنی تقریبا میزان وامی که فقط در سال 2017 ترامپ به بازار اضافه کرده، 2 تریلیون دلار بوده که رقم بسیار بزرگی است.
وی تصریح کرد: این رشد اقتصادی نبوده بلکه هزینه وامی بوده که او گذاشته است، به نظر می رسد این روندی که در پیش گرفته حتی کاهش مالیات هم نمی تواند اثر بگذارد، پس انتظار می رود اقتصاد آمریکا تا انتهای دولت ترامپ کوچک شود.
این دانش آموخته دانشگاه پیتسبورگ آمریکا درباره اثر کاهش مالیات بر اقتصاد آمریکا هم گفت: ما وقتی که مالیات شرکتی را کاهش می دهیم امیدمان به این است که سود ناشی از این کاهش مالیات به سمت رشد اقتصادی برود. یعنی شرکت ها خط تولید خود را افزایش دهند و اشتغال هم بیشتر شود.
علی آبادی با بیان اینکه جهان در حال ورود به چهارمین انقلاب صنعتی است، افزود: یعنی نوع کارهایی که امروز رشد می یابد، به صورتی است که محور آن کارگر نیست، یعنی نوع کارها به سمت تکنولوژی همچون هوش مصنوعی و ماشینی رفته است.
وی ادامه داد: پس نمی توان به شرکتی، 40 درصد کاهش مالیات داد و آن شرکت بخواهد خط تولید را زیاد و در نتیجه کارگر بیشتری استخدام کند. از سوی دیگر، تجارت و بخش خصوصی در آمریکا نسبت به آینده خیلی مطمئن نیست، در نتیجه کاری که می کند حفظ سرمایه است.
این تحلیلگر مسایل اقتصادی اضافه کرد: یعنی آن سود را در اقتصاد، سرمایه گذاری نمی کند، در نتیجه افراد زیادی استخدام نمی شوند، پس آن چرخه اقتصادی که فکر می کنیم کاهش مالیاتی در افزایش حقوق یا استخدام بیشتر ایجاد کنند، رخ نمی دهد.
علی آبادی خاطرنشان کرد: در این صورت یا باید به کارگر نیاز می داشتیم و واحدهای تولیدی معطل کارگر می بودند یا حقوق متوسط افراد در کارگرها پنج درصد افزایش می یافت که هیچ یک رخ نداده پس تجار این کاهش مالیات را در این مسیر هزینه نکرده اند.
وی با بیان اینکه انتظار می رفت کاهش مالیاتی به قشر متوسط کمک کند و آن را برای پرداخت وام هایی همچون وام دانشجویی استفاده کنند، گفت: امروز بحران وام دانشجویی در آمریکا وحشتناک است. در انتخابات 2020 هم خواهیم دید که مساله بخشودگی وام دانشجویی چیزی است که نامزدهای مختلف درباره آن صحبت خواهند کرد.
این کارشناس مسایل اقتصادی افزود: البته این هزینه بسیار زیادی را بر دولت متحمل می کند، اگر به سال 2014 نگاه کنیم، وام دانشجویی نزدیک به 2 تریلیون دلار بوده است. تقریبا هفت میلیون دانشجو داشتیم که نتوانستند این وام را پرداخت کنند. باید در نظر گرفت متوسط وامی که اینها متعهد به پرداخت آن هستند نزدیک به 40 هزار دلار است که واقعا رقم قابل ملاحظه ای است.
علی آبادی ادامه داد: دلیل مخالفت دمکرات ها با کاهش مالیات بیشتر سیاسی است. اگر به سال 2018 نگاه کنیم، نزدیک به 70 درصد دانشجویان کالج ها یک وام گرفته اند که تقریبا می توان گفت 70 درصد به طور میانگین نزدیک به 30 تا 40 هزار دلار وام اعم از خصوصی و دولتی دارند.
وی اضافه کرد: اگر همه اینها را جمع کنیم نزدیک به 1.56 تریلیون دلار بدهی است که باید 45 تا 47 میلیون مقروض آنها را بازگردانند. این میزان مقروض یعنی حدود 45 میلیون رای دهنده، پس هر نوع کاهشی نسبت به بخشودگی این وام، تقریبا به 45 میلیون رای کمک می کند.
عضو مشاوران رشد جهانی با بیان اینکه معمولا در آمریکا جوانترها کمتر در انتخابات شرکت می کنند، اظهار کرد: فرض کنید یک مساله انتخاباتی همچون وام دانشجویی به تیتر خبرها تبدیل شود، یعنی 45 میلیون رای دهنده را به کار گرفته اید.
علی آبادی درباره روند اقتصادی آمریکا هم گفت: این در سال های آینده خوب نخواهد بود. امروز سیاست 'آمریکا اول' در حقیقت آمریکا را آخر گذاشته است چون هیچ سرمایه گذاری در زیرساخت ها نداشته ایم. هیچ بودجه ای در سطح فدرال مربوط به زیرساخت ها جلو نرفته، حتی در ایالت ها هم این مساله مشاهده نمی شود.
وی افزود: نکته دوم اینکه درست است به صورت کوتاه مدت هزینه دعوای تعرفه های آمریکا و چین، روی کالای چینی تاثیر گذاشته است اما چینی ها هم مواد اولیه را برای شرکت های آمریکایی گران کرده اند. یعنی این تعرفه ها به طور مستقیم روی تکنولوژی ها تاثیر گذاشته و در نتیجه، قیمت ها را تا حدی افزایش داده است.
تحلیلگر مسایل اقتصادی با بیان اینکه دولت آمریکا با یک سطح بسیار بزرگ وام دولتی نسبت به رشد ناخالص داخلی، مواجه است، ادامه داد: پس دادن سود این وام ها خود فشار سنگینی را روی بودجه سالانه آمریکا وارد می کند.
علی آبادی اظهار کرد: نکته چهارم که متاسفانه ترامپ آن را سیاسی کرده، مساله مهاجرت است. آمریکا کشور جوانی نیست. آمریکا در 30 سال آینده دچار مشکل پرداخت هایی از قبیل تامین اجتماعی می شود.
وی توضیح داد: افرادی که امروز کار می کنند هزینه تامین اجتماعی افراد بازنشسته را می پردازند. این جمعیت جوان در 30 سال آینده نزول خواهد کرد مگر اینکه سیاست های مهاجرتی، بازتر شود تا بتواند میزان دریافت مالیات را بیشتر کند در غیر این صورت افراد وارد بازنشستگی می شوند که مشکل جدی ایجاد خواهد کرد.
دانش آموخته دانشگاه پیتسبورگ اضافه کرد: بزرگترین مشکل آمریکا این است که به سوی پیری می رود، ترامپ با بستن درهای مهاجرتی اجازه نمی دهد کانال های جدید اقتصادی و دریافت مالیاتی شکل بگیرد.
دونالد ترامپ با روی کار آمدن در سال 2017، سیاست مهاجرتی شدیدی را اعمال کرده است که انسداد مرزهای جنوبی و اعمال ممنوعیت ورود از چند کشور، از آن جمله است.