سرپرست صندوق رفاه دانشجویان مطرح کرد؛

ضرورت نگاه یکسان به همه دانشجویان

مطیعی گفت: همه ما در محیط کار نیاز به یک امنیت شغلی داریم، باید بتوانیم این فاکتور را برای افراد ایجاد کنیم.

کد خبر: ۲۹۶۱۰۶

تاریخ: ۲۶ فروردين ۱۳۹۸ - ۱۴:۳۵

ایران اکونومیست- ناصر مطیعی سرپرست صندوق رفاه دانشجویان در مراسم معارفه خود به عنوان سرپرست صندوق رفاه دانشجویان اظهار کرد: همدلی، وحدت گرایی بین همکاران در صندوق وجود دارد؛ جایگاه صندوق بسیار رفیع است و همواره نقش حوزه دانشجویی  در تامین نیازهای دانشگاه پررنگ بوده است.

وی بیان کرد: استمرار خدمات که محصول دوره‌های مدیریتی گذشته است نیازمند همدلی و تفاهمی است که تاکید بر عدالت محوری دارد؛ دانشجویان متعددی داریم و به هیچ وجه راضی نیستیم وضعیت یک دانشجو ارتقا پیدا کند و به دانشجوی دیگر رسیدگی نشود و آسیب ببیند، همه این دانشجو‌ها امید کشور هستند.

اهمیت قانون‌مداری، انضباط و شفاف سازی در صندوق رفاه

مطیعی ادامه داد: تاکید بر قانون مداری، انضباط و شفافیت زایی دارم؛ با منابع محدود و انتظارات گسترده دانشجو‌ها، هماهنگی سخت است و در عین حال باید به حفظ کرامت و شان جامعه توجه شود؛ باید کرامت و شان کسانی که فلسفه حضور ما به آن‌ها بستگی دارد، حفظ شود.

سرپرست صندوق رفاه دانشجویان گفت: حفظ شان و کرامت همکاران در دانشگاه‌ها نیز مهم است، نگاه سلسله مراتبی بعضی از دستگاه‌ها  جزو لاینفک نظام است اما خود را کنار همکاران و همراه آن‌ها می‌دانیم، روزی موفق هستیم که باری از دوش آن‌ها برداریم.

مهمترین رقیب صندوق رفاه دانشجویان

وی ادامه داد: صندوق یک نهاد پولی و مالی است که یک ویژگی و رقیب دارد و آن مشکلات پیش روی دانشجویان در کشور است؛ امیدوارم بتوانیم با همکاری و تعامل حداکثر استفاده را داشته باشیم و مشکلات را رفع کنیم.

مطیعی تشریح کرد: اگر بهترین مدیران کشور را در صندوق داشته باشیم اما  از نقش همکاران غافل شویم به هیچ توفیقی دست پیدا نمی‌کنیم؛ پرداخت‌های که گاهی انجام می‌شود معادل زحمات آن‌ها نیست ما فقط می‌توانیم کمک کنیم مشکلات کمتر روح و روان آن‌ها را آزار دهد.

سرپرست صندوق رفاه رانشجویان گفت: همه ما در محیط کار نیاز به یک امنیت شغلی داریم زیرا آینده شغلی مهم است، ان‌شاالله دکتر صدیقی کمک کنند تا این جایگاه را ارتقا دهیم؛ تدوین و تنظیم ارزیابی در عملکرد صندوق مطرح است که باید اجرایی شود.

وی ادامه داد: در بسیاری از سازمان‌ها خلاء یک دستگاه ارزیابی عملکرد وجود دارد؛ ممکن است در یک مجموعه همکاران وظیفه خود را به خوبی انجام دهند اما به دلیل فقدان چنین سیستمی تلاش همکاران در ارزیابی دیده نمی‌شود.