آخرین هشدار به تولیدکنندگان شیل آمریکا

قیمت نفت اواخر سال گذشته ۴۴ درصد از ارزش خود را از دست داد و این فروپاشی قیمت، سیگنالی به شرکت‌های نفتی برای متوقف کردن تولید بیش از حد است.

کد خبر: ۲۹۲۴۷۰

تاریخ: ۰۹ فروردين ۱۳۹۸ - ۱۲:۲۵

ایران اکونومیست- از آن زمان، بهای وست تگزاس اینترمدیت به حدود ۶۰ دلار و نفت برنت به حدود ۶۸ دلار بهبود یافته است. به نظر می‌رسد که ناظران بازار تا حدود زیادی ابعاد فروپاشی قیمت‌ها در چند ماه پیش را فراموش کرده‌اند. اگرچه شدت ریزش قیمت‌های نفت به حد سال ۲۰۱۵-۲۰۱۴ نبود اما نرخ افت بزرگ‌تر بود زیرا سریع‌تر اتفاق افتاد.

در سال ۲۰۱۸، بهای وست تگزاس اینترمدیت به طور میانگین روزانه ۴۲ سنت به مدت ۸۱ روز کاهش پیدا کرد، در حالی که در سال ۲۰۱۵-۲۰۱۴ روزانه ۲۹ سنت به مدت ۲۱۸ روز کاهش داشت.

تحلیلگران پیش‌بینی می‌کنند میانگین قیمت نفت برنت در سال میلادی جاری، ۷۴ دلار و در سال میلادی آینده، ۸۳ دلار خواهد بود اما خوش‌بینی به این پیش‌بینی قیمت‌ها دشوار است زیرا جهان همچنان با اشباع عرضه مواجه است.

تعادل میان تولید و مصرف نفت جهان از کمبود ۰.۲۴ میلیون بشکه در روز در سال ۲۰۱۷ و اوایل سال ۲۰۱۸ به مازاد ۰.۴۴ میلیون بشکه در روز در سه ماهه نخست سال ۲۰۱۸ تغییر کرد.

بر پایه پیش‌بینی آژانس بین‌المللی انرژی برای تولید و مصرف نفت، احتمال دارد که مازاد تولید تا پایان سال ۲۰۱۹ و حتی سال ۲۰۲۰ ادامه پیدا کند. این آژانس قیمت سه ماهه وست تگزاس اینترمدیت را پایین ۶۵ دلار در هر بشکه تا پایان سال ۲۰۲۰ پیش بینی کرده است.

دورنمای عرضه و تقاضای جهانی مشابه است. تعادل عرضه و تقاضای نفت جهان در سه ماهه چهارم سال ۲۰۱۹ به ۱.۶ میلیون بشکه در روز مازاد عرضه رسید و اکنون به حدود ۰.۶ میلیون بشکه در روز کاهش پیدا کرده است.

پیش‌بینی‌ها بر مبنای عرضه مورد برآورد آژانس بین‌المللی انرژی و تقاضای مورد پیش‌بینی اداره اطلاعات انرژی آمریکا این است که مازاد به یک میلیون بشکه در روز در سه ماهه دوم امسال افزایش پیدا می‌کند و سپس تا پایان سال روند کاهشی پیدا می‌کند.

بازار از زمان اعلام توافق کاهش تولید اوپک پلاس در اواخر سال میلادی گذشته، خوش‌بینی بیشتری پیدا کرده است اما نسبت به توانمندی اقتصاد جهانی و وضعیت مذاکرات آمریکا و چین نگران مانده است.

بر اساس گزارش اویل پرایس، نگرانی کمتری نسبت به مسائل بخش تقاضا نسبت به مازاد تولید در جهان به طور کلی و در پرمیان باسین، به طور خاص وجود دارد. با وجود دیسیپلین مالی از سوی شرکت‌های شیل و محدود شدن تأمین سرمایه از سوی بازارهای اعتباری، روند تولید همچنان افزایش دارد.

به نظر می‌رسد برخی از تحلیلگران فراموش کرده‌اند که بهبود اخیر قیمت‌های نفت تحت تأثیر توافق کاهش تولید اوپک پلاس از اواخر سال ۲۰۱۶ تاکنون بوده و همچنان به اقدامات قاطع‌تری در سال ۲۰۱۹ نیاز است. فروپاشی قیمت نفت در سال ۲۰۱۸ باید این پیام روشن را به تولیدکنندگان برساند که یا رفتارشان را تغییر دهند یا آماده ریزش بیشتر قیمت‌ها شوند.