اگر در برقرار ارتباط با نوزادتان مشکل دارید؛ این مطلب را از دست ندهید!

تبادل احساس بین شما و فرزندتان از همان ابتدای بارداری آغاز می‌شود و ارتباط بین شما و نوزادتان فوق العاده عمیق و بادوام است و در چند سال اولیه زندگی او توسعه پیدا می‌کند.

کد خبر: ۲۸۹۵۰۸

تاریخ: ۲۱ اسفند ۱۳۹۷ - ۱۰:۲۴

ایران اکونومیست- معمولا در میان تازه مادران این موضوع پیش می آید که نمی توانند آن طور که دوست دارند و در ذهنشان است با نوزاد خود ارتباط آن هم از نوع ارتباط عاطفی برقرار نمایند، در همین راستا امروزمطالبی را پیرامون این موضوع و راهکارهایی برای برقراری رابطه عاطفی با نوزاد برای شما آماده نموده است که پیشنهاد می کنیم آن را مطالعه نمایید.

برقراری رابطه عمیق عاطفی با نوزادمان

تبادل احساس بین شما و فرزندتان از همان ابتدای بارداری آغاز می‌شود.

جنین تمام صدا‌های اطراف و صدای موسیقی را می‌شنود و تمام احساس ها، حالت ها، غذایی که می‌خورید و بو‌هایی را که حس می‌کنید، ثبت می‌کند و تمام این‌ها به صورت جزیی از خاطراتش در ضمیر ناخودآگاهش ثبت می‌شود و این داستان شاید در دوران نوزادی بیش از هر دوران دیگری به درد شما و ارتباطتان با فرزندتان بخورد.

پیوند و ارتباط بین شما و نوزادتان فوق العاده عمیق و بادوام است و در چند سال اولیه زندگی او توسعه پیدا می‌کند.

این پیوند برای شما رابطه منحصر به فردی ایجاد می‌کند و رشد نوزادتان را به دنبال خواهد داشت.

این پیوند به شما انگیزه می‌دهد توجه بیشتری به نیاز‌های او نشان دهید.

پس نیمه شب برای شیردهی از خواب بیدار شوید، حواس تان به عوض کردن پوشک او باشد و معنای متفاوت گریه‌های او را درک کنید!

گام‌هایی برای ارتباط موفق با نوزاد

۱-رفتارهای نوزادتان را بشناسید

نوزادتان راه‌های منحصر به فرد خود را برای برقراری ارتباط و بیان خواسته‌ها و نیازهایش دارد. با نگاه کردن به زبان بدن او و شنیدن گریه هایش، شما خیلی زود یاد می‌گیرید که اشاره‌های نوزادتان را بفهمید.

نق زدن و مکیدن انگشت معمولا نشان از گرسنگی نوزادتان می‌دهند یا اینکه او دوست دارد برای احساس راحتی چیزی را بمکد.

از طرفی دیگر گریه کردن می‌تواند معنی خیلی از چیز‌ها باشد. آرام بمانید و زمانی را برای گوش دادن صرف کنید.

شما خیلی زود متوجه می‌شوید بسته به این که نوزادتان گرسنه، خسته و بی حوصله باشد یا حتی لازم است پوشکش عوض شود، گریه‌های متفاوتی دارد.

۲- اعتماد کودکتان را به دست آورید

آسیب پذیری نوزادتان به این معناست که او به عشق و حمایت شما نیاز دارد و در واقع به آن وابسته است.

با عشق پاسخ دادن به اشاره‌های نوزادتان و احساس امنیت دادن به او، شما اعتماد او را به دست می‌آورید.

نوزادتان کم کم می‌فهمد که نیازهایش دیده می‌شوند و او در دستان امنی قرار دارد.

او حس عمیقی از امنیت را احساس می‌کند که کمکش می‌کند تا رشد کرده و با محیط در حال تغییر کنار بیاید.

۳- مقاوم باشید

این یک افسانه است که شما می‌توانید نوزادتان را لوس کنید و یا با بغل کردن و حمل کردن او باعث شوید او به شما وابسته بماند.

همیشه پاسخ فرزندتان را با عشق بدهید و توجه کنید که او بداند برایتان مهم است و می‌تواند به شما وابسته باشد.

وقتی نوزادتان را بلند می‌کنید، آرامش می‌کنید، به او غذا می‌دهید و یا پوشکش را عوض می‌کنید، با او صحبت کنید. به او بگویید که فکر می‌کنید چه احساسی دارد و به او قوت قلب بدهید که کمکش می‌کنید.

خیلی پیشتر از این که او معنای کلمات را متوجه شود، با صدای شما آرامش پیدا می‌کند.

۴- با کودکتان تعامل داشته باشید

تحقیقات نشان داده اند بچه‌هایی که ثابت قدم و صمیمی هستند و توجه خوبی دارند، به احتمال زیاد در سلامت جسمی، ذهنی، اجتماعی و احساسی بسیار بهتر از کسانی هستند که این ویژگی‌ها را ندارند.

پس نوزادتان را از طریق نوازش کردن، آرامش جسمی، خندیدن و بازی کردن درگیر کنید و درباره نگه داشتن بیش از حد او نگران نباشید.

برای بازی کردن به ایده‌های خلاق نیاز دارید؟ در هر مزحله از تولد تا ۱۲ ماهگی بازی‌های سرگرم کننده، احمقانه و تقویت کننده برای بازی کردن با نوزادتان پیدا کنید.

۵- مراقب خودتان باشید

نوزادتان شاید حالا همه هستی تان باشد، اما شما هم مهم هستید.

درواقع اگر شما از خودتان مراقبت نکنید نمی‌توانید به بهترین شکل از نوزادتان مراقبت کنید.

احساس تندرستی تان بر ارتباط با نوزادتان و اینکه پدر یا مادری دوست داشتنی باشید، تاثیر می‌گذارد.

استراحت دادن به خودتان باعث می‌شود که به فرزنذتان توجه بیشتری داشته باشید.

به عمل کار برآید به سخن رانی نیست!

ما هم می‌دانیم!

اما وقتی کمی به خودتان می‌رسید احساس گناه نکنید.

حتی نیم ساعت غوطه ور شدن در وان یا آب هم می‌تواند روحیه شما را به طرزی شگفت انگیز بالا ببرد.

اگر شما احساس افسردگی، خستگی و یا عصبانیت می‌کنید یا در ارتباط با نوزادتان مشکل دارید، درخواست کمک کنید.

در سکوت رنج نکشید. با دکتر تان صحبت کنید یا به خانواده و دوستانتان برای پشتیبانی پناه ببرید.