به چشم کرده‌ام ابروی ماه سیمایی

غزل به چشم کرده‌ام ابروی ماه سیمایی به همراه تفسیر و معنی غزل شماره چهارصد و نود و یک حافظ شیرازی بزرگترین غزل سرای ایران در این مطلب.

کد خبر: ۲۸۳۶۰۷

تاریخ: ۲۹ بهمن ۱۳۹۷ - ۱۲:۳۹

غزل شماره ۴۹۱

به چشم کرده‌ام ابروی ماه سیمایی

خیال سبزخطی نقش بسته‌ام جایی

امید هست که منشور عشقبازی من

از آن کمانچه ابرو رسد به طغرایی

سرم ز دست بشد چشم از انتظار بسوخت

در آرزوی سر و چشم مجلس آرایی

مکدر است دل آتش به خرقه خواهم زد

بیا ببین که کرا می‌کند تماشایی

به روز واقعه تابوت ما ز سرو کنید

که می‌رویم به داغ بلندبالایی

زمام دل به کسی داده‌ام من درویش

که نیستش به کس از تاج و تخت پروایی

در آن مقام که خوبان ز غمزه تیغ زنند

عجب مدار سری اوفتاده در پایی

مرا که از رخ او ماه در شبستان است

کجا بود به فروغ ستاره پروایی

فراق و وصل چه باشد رضای دوست طلب

که حیف باشد از او غیر او تمنایی

درر ز شوق برآرند ماهیان به نثار

اگر سفینه حافظ رسد به دریایی

تعبیر غزل به چشم کرده‌ام ابروی ماه سیمایی

شور و هیجانی در قلبت احساس می‌کنی و آرزوهای بزرگی داری.

خود را وقف عشق کرده‌ای و جز عشق چیزی نمی‌خواهی و حاضری برای رسیدن به یار هر کاری انجام دهی اما گاهی دلسرد می‌شوی؛ امیدت را از دست نده و تلاشت را افزون کن.

در دوستی و محبت یکرنگ باش و با اراده‌ای محکم در کارها قدم بگذار.