اما و اگرها برای راهیابی فوتبال بانوان به المپیک

تیم ملی فوتبال بانوان ایران با قبول دو شکست در دیدارهای تدارکاتی مقابل هند و میانمار نشان داد که برای صعود به المپیک 2020 توکیو اما و اگرهای فراوانی در پیش دارد.

کد خبر: ۲۸۱۵۷۶

تاریخ: ۲۳ بهمن ۱۳۹۷ - ۱۳:۰۴

به گزارش ایران اکونومیست؛  پس ازبرگزاری رقابت های مرحله نخست مقدماتی برای صعود به المپیک 2020 در فوتبال بانوان که در چهار گروه برگزار شد، تیم های ایران، چین‌تایپه، هنگ‌کنگ، هند، اندونزی، اردن، میانمار، نپال، فلسطین، فیلیپین، ویتنام و ازبکستان به دور دوم این مسابقات راه یافتند.
مرحله دوم با حضور این 12 تیم قرار است از 12 تا 20 فروردین ماه 98 برگزار شود تا 4 تیم به مرحله نهایی انتخابی راه یابند. البته قرعه‌کشی این مرحله هنوز انجام نشده ولی 4 تیم صعود کننده باید به مصاف تیم های چین، کره شمالی، کره جنوبی و تایلند بروند تا در نهایت 2 تیم سهیمه حضور در المپیک ژاپن را کسب می کند.
این در حالی است تیم فوتبال بانوان ایران به مربیگری «مریم آزمون» با هدف بهره مندی از آمادگی بیشتر در رقابت های چهارجانبه هند به مصاف تیم میزبان و میانمار رفت که در هر دو دیدار برگزار شده تن به شکست داد. البته دیدار سوم برابر نپال فردا (چهارشنبه) برگزار می شود ولی نوع بازی بانوان فوتبال ایران در دو دیدار گذشته عیار بانوان ایران را مشخص کرد تا اما و اگرهای زیادی برای صعود به المپیک 2020 به همراه آورد.
ناتوانی تیم ایران در گلزنی در دو دیدار گذشته و از دست دادن بازی در وقت های پایانی مسابقه با میانمار گواه این دارد که بانوان فوتبال ایران راه سختی برای موفقیت در پیش دارند.
از طرفی عملکرد کشورهای مانند میانمار، چین تایپه، اردن، ویتنام و هنگ کنگ نشان از سرمایه گذاری گسترده آنها در فوتبال بانوان دارد تا آنجا که تیم زیر 19 سال ایران نیز در مصاف با همین تیم میانمار که چندی پیش در رقابت های قهرمانی آسیا برگزارشد، شکست را پذیرفت.
سرمربی تیم ملی فوتبال بانوان ایران در خصوص این شکست معتقد است شاگردانش در دیدار مقابل میانمار در طول 90 دقیقه شجاعانه بازی کردند ولی پس از دریافت گل نخست در پایان وقت های قانونی مسابقه، بازیکنان برای جبران گل خورده در تلاش بودند که در ضد حمله گل دوم را نیز تیم میانمار به ثمر رساند.
صحبت های مریم آزمون خود دلیل دیگری برای تاکتیک ناقص تیم ایران در حمله و غافلگیری خط دفاع در ضد حمله حریف است که قطعا این مسابقات تدارکاتی فرصت خوبی برای کادرفنی است تا نقاط ضعف را بهتر شناسایی کند و برای بر طرف کردن آن برنامه ای هدفمند در راه صعود به المپیک تدارک ببینند.
البته از انصاف نباید گذشت که نبود حامی مالی در فوتبال بانوان و عدم سرمایه گذاری باشگاه های لیگ برتر فوتبال در این بخش و ضعف آکادمی ها در کنار مشکلات اقتصادی در روند کند ولی رو به رشد فوتبال بانوان تاثیر دارد. با این حال امید می رود در فرصت باقیمانده تا مسابقات همه ارکان فوتبال به یاری تیم ملی بانوان ایران بیایند.