زنان بوشهر و کرمان، تهرانی‌ ها را جا گذاشتند

حضور زنان در شورای شهر برخی از شهرهای بزرگ تا 40 درصد اعضا را شامل می شود. این گزارش را درباره این پدیده اجتماعی انتخابات شوراهای شهر و روستا بخوانید

کد خبر: ۲۶۹۲۳

تاریخ: ۲۰ تير ۱۳۹۲ - ۱۰:۳۵

روزنامه هفت صبح: حضور زنان در شورای شهر برخی از شهرهای بزرگ تا 40 درصد اعضا را شامل می شود. گزارش هفت صبح را درباره این پدیده اجتماعی انتخابات شوراهای شهر و روستا بخوانید

در هیاهوی انتخابات ریاست جمهوری شاید کسی متوجه نشد که حضور زنان در نهادی مدنی مثل شورای شهر بسیار پر رنگ تر از قبل شده است. شاید کسی در نظر نگرفت که چگونه در شهرهای با ساختارهای سنتی مثل کرمان و بوشهر زنان تا 40 درصد کرسی های شورای شهر را تصاحب کرده اند.

آماری که با خیلی از شوراهای شهرهای اروپای غربی قابل رقابت است. طبیعتا حضور بیشتر و کمتر زنان می تواند امتیازی محسوب نشود اما با در نظر گرفتن شرایط اجتماعی کشور این اتفاق نشانه ای از حضور بی سروصدا و کم حاشیه زنان ما در تصمیم گیری های اجتماعی است و اینکه با حضور آنان، طیف مردانه این نهادها مجبور به توجه بیشتر به حقوق زنان می شوند.

این اتفاق بزرگ مدنی که در شکلی کاملا دموکراتیک رخ داده است دستمایه گزارش امروز ما شده است:

حضور پر رنگ زنان؛ از کرمان تا بوشهر

بررسی لیست های افراد راه یافته به شورای شهر نشان داد که زنان در برخی شهرها مانند اسلامشهر، کرمان، کرج، اهواز، شاهردو و یاسوج بالاترین رأی را به خود اختصاص دادند. به طوری که زینب مسرور در اسلامشهر توانست با کسب بیش از 20 هزار رأی در صدر لیست منتخبین مردم قرار گیرد و همچنین در این دوره زبیده نصیری نیز به عنوان دومین منتخب مردم وارد شورای شهر اسلامشهر شد.

در کرج خانم اسکندری و فاطمه آجورلو با کسب بیشترین رأی در صدر جدول آرای شهرندان قرار گرفتند و مربی قهرمانی صارم نیز به عنوان سومین منتخب زن وارد شورای شهر کرج شد. همچنین در کرمان شش عضو از 15 عضو اصلی زن هستند (40 درصد اعضا) و چهار نفر از 11 نفر اعضای شورای شهر بوشهر را زنان تشکیل می دهند. اگرچه در مقابل در شهر بزرگی مانند ساری هیچ یک از 13 عضو زن نیستند.

به گفته بعضی از جامعه شناسان و فعالان حوزه زنان، افزایش چشمگیر حضور زنان در شورای شهر نشان می دهد که حضور آنها نه تنها در دانشگاه ها و سازمان ها و مراکز اداری بیشتر از گذشته است بلکه در عرصه مدیریت های کلان هم آنها حضور چشمگیری دارند. به گفته همین کارشناسان شوراها را می توان در این میان به عنوان یک رویکرد اجتماعی و فرهنگی در ارتباط با قشر عظیم زنان برشمرد و حضور زنان در این همایش بزرگ اجتماعی و فرهنگی را بی شک مهر تاییدی بر حضور پررنگ تر آ«ها قلمداد کرد. گرچه تعداد کم زن راه یافته در بعضی از شوراهای شهر بعضی از شهرها باعث دلسردی زنان این شهرها شد، اما نمی توان حضور پررنگ زنان در دیگر شهرها را به فراموشی سپرد.

«آذر نظری» مشاور امور بانوان استانداردی تهران، یکی از این کارشناسان است. او با بیان اینکه حضور زنان در شوراهای هر بسیاری از شهرها مورد توجه است، به «هفت صبح» می گوید: «متاسفانه تعداد زنان راه یافته به شورای شهر تهران با توجه به کثرت افراد و لیست های مختلفی که زنان در ا« حضور داشتند، بسیار کم است. به طوری که از تعداد 31 نفر راه یافته به شورای شهر سه زن حضور دارند اما حضور زنان در شورای شهرهایی که کمتر از حضور زنان در این نهاد اجتماعی بهره برده اند، نشان از ارتقای سطح نخبگی زنان و ایجاد فضای خوبی برای فعالیت هر چه بیشتر آنها در این حوزه است.»

او ادامه می دهد: «حضور فعال زنان در نهادهایی مانند شورای شهر می تواند در بسیاری از برنامه ریزی ها و رسیدن به اهداف مخصوص زنان بسیار موثر باشد.»

نظری می گوید: «ما زنان نخبه در ایران کم نداریم. آنطور که ما در استانداردی برآورد کرده ایم در سال 1390، 700 دختر نخبه در تهران و در سال 1391، 500 دختر نخبه داشته ایم. بنابراین ظرفیت های موجود در بین زنان کشور کم نیست و باید به آنها امیدوار بود.»

نظری با بیان اینکه همانطور که در ماده 230 برنامه توسعه پنجم هم آمده است. دستگاه های متولی امور زنان مشخص شده است، ادامه می دهد: «ممکن است در شهرستانی آسیبی وجود داشته باشد در زمینه زنان که شورای شهر و به خصوص زنان شورا می توانند با ارائه طرح ها و تصویب آنها این مشکلات را حل و فصل کنند. مشکلاتی مانند مبحث زنان سرپرست خانوار و یا اشتغال زنان و ... از مسائلی هستند که نیازمند رسیدگی هر چه بیشتر از سوی مسئولان مرتبط با مسائل زنان است.»

نتیجه حضور بیشتر زنان در شورای شهرها

زهرا صدر اعظم نوری، شهردار سابق منطقه هفت تهران و عضو کمیته آموزش شورای فرهنگی و اجتماعی زنان شورای عالی انقلاب فرهنگی کشور، یکی از این فعالان است. او با بیان اینکه حضور زنان در عرصه های مختلف در برنامه ریزی های سطوح مختلف مدیریتی می تواند فی نفسه موثر باشد، به «هفت صبح» می گوید: «ما حضور سوری و نمایشی زنان را در این شورها نمی خواهیم. بنابراین زنان راه یافته باید با ارائه توانمندی های خود برنامه های خاص زنان را دنبال کنند.»

او ادامه می دهد: «اینکه زنان در بعضی از شهرهایی که ساختار اجتماعی و سیاسی مردانه ای دارند، راه پیدا کرده اند نشان دهنده سطح اعتماد مردم این شهر به این زنان است. این زنان با در نظر گرفتن قابلیت هایی که دارند باید با ارائه طرح های مهم و ضروری در مباحث مختلف به ویژه در مسائل زنان، پتانسیل های خود را نشان دهند. آنها باید از زنانی که خواهان گرفتن پست ها و مقاماتی در شهرداری ها هستند حمایت کنند تا در بقیه سطوح اجرایی و مدیریتی برای دیگر زنان انگیزه ایجاد شود.»

فاطمه راکعی، نماینده مجلس ششم شورای اسلامی و رئیس فراکسیون زنان جبهه مشارکت ایران اسلامی، نیز از دیگر زنانی است که حضور زنان را در شوراهای شهر امیدبخش می داند. او در گفتگو با «هفت صبح» می گوید: «حضور کمرنگتر زنان در شورای شهر تهران هم از نظر جامعه شناختی قابل بررسی است اما خوشبختانه رأی آوردن بیشتر زنان در شوراهای شهر نسبت به دوره های گذشته جای امیدواری دارد. این قضیه که مردم این شهرها به این زنان اعتماد کرده اند و آنها را به رغم وجود بیشتر مردانی که حتما اسم و رسم بیشتری هم داشته اند انتخاب کرده اند. نشان دهنده این است که نوع نگاه در این شهرها به جنس زن مثبت بوده و از نوع نگاه جنس دومی نیست.»

او ادامه می دهد: «زنان راه یافته به شوراهای شهر و روستا می توانند مانند مجلس با تشکیل فراکسیون زنان مسائل خاص زنان را پیگیری کنند. زیرا تا زمانی که دیدگاه برابری بین زن و مرد در بین مردم و سطوح مختلف مدیریتی وجود نداشته باشد، مسائل خاص زنان باید به صورت اختصاصی پیگیری شود. بنابراین در شوراها چه یک زن وجود داشته باشد چه چند زن باید با همفکری همدیگر مسائل مختلف زنان در رئوس برنامه ها قرار گیرد.»

راکعی با بیان اینکه توانایی و جسارت زنان در شهرهایی که بافتی کاملا مردانه دارند ستودنی است، ادامه می دهد: «زنان در بسیاری از شهرهای کشور به این خود باوری رسیده اند که برای ورود به نهادهایی مانند شورای شهر ثبت نام کنندو توانایی های خود را به منصه ظهور بگذارند. بنابراین زنان می توانند الگویی برای دیگر کسانی باشند که پتانسیل های خود را قبول ندارند و یا توانایی های زنان را دست کم می گیرند. برای درونی سازی این فرهنگ که زنان هم مانند مردان می توانند در مسائل مختلف اجتماعی و فرهنگی و مدیریتی کارساز باشند، نیازمند فعالیت های گسترده این منتخبین مردم در شورای شهر هستیم.»