هشدار سازمان ملل متحد:

انتشار گازهای گلخانه ای پس از وقفه 3 ساله افزایش یافته است

گزارش جدید سازمان ملل نشان می دهد انتشار گاز دی اکسید کربن در سطح جهان طی سال 2017 بعد از وقفه ای سه ساله، بار دیگر افزایش یافته است و این امر بر ضرورت اجرای عهدنامه پاریس برای نگه داشتن گرمای زمین در حد کمتر از 2 درجه سانتیگراد تاکید دارد.

کد خبر: ۲۶۳۷۸۷

تاریخ: ۰۷ آذر ۱۳۹۷ - ۱۲:۲۴

به گزارش ایران اکونومیست از پایگاه اطلاع رسانی سازمان ملل متحد، گزارش برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد (یونپ) تحت عنوان 'انتشار گازهای گلخانه ای سازمان ملل متحد 2018 ' شامگاه سه شنبه و تنها چند روز قبل از کنفرانس مهم سازمان ملل متحد به نام COP24 در شهر کاتویس لهستان و در شرایطی منتشر شد که سازمان ملل از کشورها خواسته است تلاش ها را برای کاستن از انتشار گازهای آلاینده افزایش دهند.
گزارش یاد شده همچنین در پی گزارش موثر هیات بین الدولی تغییر اقلیم و تاییدکننده آن تدوین و منتشر شده که ماه اکتبر (مهر/ آبان) در اختیار مخاطبان قرار گرفت و نویسندگان آن هشدار دادند افزایش انتشار گازهای گلخانه ای باید بی درنگ متوقف شود تا بتوان سطح افزایش گرمای زمین را در حد 1.5 درجه سانتیگراد در قیاس با دوره پیش از صنعتی شدن نگه داشته و خطرهای پیش روی این سیاره و ساکنان آن را کاهش دهیم.
جویس امسویا/Joyce Msuya معاون برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد (یونپ) می گوید: گزارش هیات بین الدولی تغییر اقلیم به معنای زنگ خطری برای وقوع یک حریق در سطح جهان و مطالعه ای گسترده در مورد آتش سوزی عمدی است. اظهر من الشمس است که با وجود همه اقدامات بلندپروازانه ای که تاکنون دیده ایم، دولت ها باید سریع تر و با فوریت بیشتری در این زمینه اقدام کنند. ما در حال دمیدن به آتش هستیم؛ با اینکه ابزار اطفای حریق در دستان ماست.
مجموعه ای از شواهد علمی متقن تایید می کند که وجود گاز دی اکسید کربن در جو زمین عامل مهمی در افزایش دماست و گزارش جهانی 'انتشار گازهای گلخانه ای سازمان ملل متحد 2018 ' اکنون نشان می دهد انتشار جهانی گازها (گلخانه ای) به میزان بی سابقه ای رسیده است.
مجموع انتشار گازهای گلخانه ای سالانه به سطح بی سابقه 53.5 گیگاتن در سال 2017 رسیده است که افزایش 7 دهم درصدی را در مقایسه با سال قبل نشان می دهد.
به رغم این امر، انتشار گازهای گلخانه ای در سطح جهان در سال 2030 باید در مقایسه با سال 2017، تقریبا 25 درصد و 55 درصد کاهش یابد تا زمین در مسیر محدودیت افزایش دما به ترتیب به میزان 2 درجه و 1.5 درجه سانتی گراد قرار گیرد.
گزارش یادشده همچنین تایید می کند نشانه ای از تغییر در این روند نیست و تنها 57 کشور که موجب انتشار 60 درصد از گازهای گلخانه ای هستند در مسیر کاستن از انتشار این گازها برای رسیدن به نقطه مطلوب قرار دارند.
افزایش گازهای گلخانه ای و اقدامات منفعلانه (دولت ها) به معنای آن است که خلا بین وضعیت مطلوب و وضعیت موجود که در این گزارش منعکس شده است، از همیشه بزرگ تر است.
گزارش برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد تاکید می کند «با اینکه پویایی فزاینده بخش خصوصی» و «ظرفیت دست نخورده نوآوری ها و حامیان مالی سبز» مسیرهایی را برای کاستن از خلا موجود به دست می دهد، «امکان فنی» برای نگه داشتن دمای زمین در حد گرمای 1.5 درجه سانتی گراد محدود است.
نویسندگان گزارش خاطرنشان می کنند که کشورها برای تحقق هدف محدودیت دو درجه سانتیگرادی افزایش دمای زمین تا اواسط قرن حاضر، باید تلاش های خود را بی درنگ و بدون تاخیر بیشتر سه برابر کنند و اگر بخواهند سقف یک و نیم درجه ای را محقق کنند، این تلاش ها باید چهار برابر شود. اما تداوم وضعیت موجود، احتمالا به حدود سه درجه افزایش دمای جهان در اواخر قرن منجر می شود و افزایش دما بعد از ان ادامه خواهد یافت.
این گزارش برای پر کردن خلاء موجود، راه هایی را از جمله از طریق سیاستگذاری مالی، فناوری نواورانه پیش روی دولت ها قرار می دهد.
این نهمین گزارش یونپ توسط یک تیم بین المللی از دانشمندان تهیه شده است.

**توافق نامه پاریس
استفاده بی رویه از سوخت های فسیلی موجب شده تا زمین به سمت گرم شدن پیش رود، این رویه کارشناسان را بر آن داشت که زنگ هشدار این گرمایش لجام گسیخته را به صدا درآورند زیرا تحقیقات نشان می دهد گرم شدن بیشتر از دو درجه ای هوای زمین در قیسا با دوره پیش از صنعتی شدن، محیط زیست و به طور کلی زندگی بشر را با چالش های بزرگی مواجه می کند.
بر این اساس 194 کشور جهان سال 2015 در پاریس گردهم آمدند و متفق القول به این نتیجه رسیدند که اجازه گرم شدن زمین به میزان بیشتر از دو درجه سانتیگراد را ندهند، اما بعد از آن یک سری تحقیقات تکمیلی تر نشان داد که نباید اجازه داد زمین بیشتر از 1.5 درجه گرمتر شود که در غیر اینصورت زندگی با چالش های بیشتری مواجه خواهد شد.
با امضای این تفاهم نامه کشورهای مختلف پذیرفتند که انتشار گازهای گلخانه ای خود را در مدت 10 سال ( 2020 تا 2030 میلادی) کاهش دهند.
جمهوری اسلامی ایران نیز پذیرفت که انتشار گازهای گلخانه ای خود را 4 درصد بدون شرط و 8 درصد مشروط به برداشته شدن تحریم ها کاهش دهد. این تفاهم نامه سال 95 در مجلس شورای اسلامی به تصویب رسید و برای تصویب نهایی به شورای نگهبان ارسال شد اما هنوز در شورای نگهبان تصویب نشده است.