وزیر هندی:ایران بزودی با 5+1 توافق می کند

"ایران نیز به زودی موفق خواهد شد تا با اتحادیه اروپا + 1 بر سر مسئلۀ انرژی هسته ای خود به توافق برسد، و سپس به خط ارتباطی مهمی بین ما و آسیای مرکزی تبدیل شود. در آن صورت این کشور نیز خواهد توانست دسترسی بسیار وسیعتری را به آسیای مرکزی برای ما فراهم آورد. "

کد خبر: ۲۶۲۸۷

تاریخ: ۱۶ تير ۱۳۹۲ - ۲۲:۳۳

به گزارش بولتن نیوز به نقل از اویل پرایس ـ جان دلی، در حال حاضر هند، کره، مالزی، آفریقای جنوبی، سریلانکا، ترکیه و تایوان از مجازات های مربوط به نقض تحریم های ایالات متحده جسته اند، چرا که در ماه ژوئن 2012، دولت اوباما، معافیت هایی را بر اساس کاهش حدود 20 درصدی خرید نفت از ایران به این کشورها اعطا کرده است.

این معافیت ها در تاریخ 7 دسامبر 2012، به مدت 180 روز دیگر تمدید شد، در حالی که هفده کشور عضو اتحادیه اروپا شامل این معافیت ها نبوده اند.

هند، یکی از این "کشورهای معاف شده" ، اعلام کرده که ایران برای امنیت انرژی این کشور" حیاتی" است، حرفی که سردلِ برخی در واشنگتن سنگینی کرده است.

چیزی که بی شک به نگرانی های دولت اوباما می افزاید این واقعیت است که این اظهارنظر از سوی مقام سطح پایینی در هند بیان نشده، بلکه از سوی وزیر امورخارجۀ این کشور یعنی سلمان خورشید بیان شده ، که به خبرنگاران گفته، "ما به دنبال تقویت مجدد کریدور شمال- جنوبِ داخلیِ خود برای ارتباط هند با آسیای مرکزی و روسیه از طریق ایران هستیم ، ما همچنین به دنبال مسیرهای انتقال به افغانستان با استفاده از گذرگاه چابهار در ایران به ویژه برای دسترسی به افغانستان، ازبکستان و تاجیکستان هستیم.

ما به دنبال احداث خط راه آهن از قزاقستان به ترکمنستان و به ایران هستیم . البته، این امر، ایران را بسیار مهم و حیاتی می سازد. از سوی دیگر، افغانستان هم بسیار مهم خواهد بود. بنابراین، امیدواریم که در رویکرد فلسفی خود که مبتنی بر دوستی است ، بتوانیم افغانستان را به وضعیتی پایدار بازگردانیم و در این مسیر افغانستان به پلی میان ما و آسیای مرکزی و ایران تبدیل خواهد شد. "

برای اینکه مبادا کسی در مورد مفهوم اظهارات خورشید، تردیدی به دل راه دهد این وزیر اضافه کرد، "ایران نیز به زودی موفق خواهد شد تا با اتحادیه اروپا + 1 بر سر مسئلۀ انرژی هسته ای خود به توافق برسد، و سپس به خط ارتباطی مهمی بین ما و آسیای مرکزی تبدیل شود. در آن صورت این کشور نیز خواهد توانست دسترسی بسیار وسیعتری را به آسیای مرکزی برای ما فراهم آورد. "

جالب است که، اظهارات خورشید ، در کنفرانس سه روزه ای که در آسیای مرکزی و در دانشگاه کشمیر برگزار شد ،تنها پنج روز پس از آن منتشر شد، که وی در دهلی نو و در تاریخ 24 ژوئن، با جان کری وزیر امور خارجه ایالات متحده، ملاقات کرده بود.

کری حین ستایش دیپلماتیک گفت: "... هر دوی ما به ویژه مشتاق و متعهد هستیم تا این رابطه را به مراحل بالاتری برسانیم. هند و ایالات متحده، دو مورد از قدرتمندترین اقتصادهای جهان، دو دموکراسی و دو کشوری است که ارزش ها و آرزوهای مشترک زیادی دارد ، ما معتقدیم که فرصت آن را خواهیم داشت تا برای همکاری در خصوص چالش هایی که هردو کشور با آنها روبرو هستیم، معیارهای جدیدی ایجاد کنیم . "

شان تاندن از خبرگزاری فرانسه از کری پرسید، " می خواستم از وزیر امور خارجه در مورد مسئلۀ ایران سوال کنم. هند باب گفت و گو را با ایران باز نگاه داشته و در مقایسه با رابطۀ ایالات متحده با ایران، هند به مراتب رابطۀ بسیار بهتری با این کشور دارد. چنانچه صحبتی هم در مورد ایران داشته اید ماهیت بحث شما چه بوده؟ و البته از امیدها و یا ملاحظات خودتان در مورد رئیس جمهور منتخب، روحانی هم به ما بگویید ؟ با تشکر "

اما کری در پاسخ خود هیچ اشاره ای به ایران نکرد.

و همه آنچه که در بالا گفته شد به مشاهدات زیر منتج می شود.

اولا، با اینکه دولت هند بسیار علاقه مند به حفظ نوعی رابطۀ تائید شده با واشنگتن است، اما هیچگاه منافع ملی خود را که همانا امنیت انرژی است، رها نمی کند، و همین امر واردات از ایران را به عاملی مهم و حیاتی تبدیل می کند.

ثانیا، دهلی نو به "تصویری بزرگتر" پس از سال 2014 چشم دوخته است، زمانی که نیروهای ایالات متحده و نیروهای کمک به امنیت بین المللی، بطورکامل از افغانستان خارج شده باشند . هند می خواهد دوران پس از اشغال افغانستان سرشار از صلح و آرامش باشد، همانگونه که کشورهای آسیای مرکزی را پس از فروپاشی شوروی سابق ، همراه با صلح و آرامشی پایدار می خواهد ، هند افغانستان آرام را بهترین مسیر برا حمل و نقل اقتصادی خود تلقی می کند.

بر این اساس، رقص موزون دیپلماتیک میان واشنگتن و دهلی نو برای آینده ای قابل پیش بینی ادامه خواهد یافت، البته با این سوال ناگفته، اما مهم که: کدامیک به دیگری نیاز بیشتری دارد؟

در نهایت ، اگر هند واردات انرژی از ایران را بطورکامل قطع کند، واشنگتن قادر به جبران کمبود این انرژی نیست و از آنجا که هند در افغانستان پس از اشغال، بازیگر سیاسی عمده ای خواهد بود ، منطقی است که انتظار دیدن یک راه حل "دیپلماتیک" به شکل احتمالیی نوعی "معافیت" طولانی مدت را برای هند داشته باشیم.البته اگر دولت اوباما خواهان حفظ این متحد اصلی خود در منطقه باشد.

"بازی بزرگ" همچنان ادامه دارد.