یافته های علمی نشان داد؛

تخریب محیط زیست شانس تولید داروهای نجات بخش را کاهش داد

وجود گونه های مختلف گیاهی در جهان، یکی از منابع تولید داروهایی است که می توانند انسان را از مرگ حتمی نجات دهند، اما تخریب محیط زیست تحقق این هدف را دشوار کرده است.

کد خبر: ۲۵۹۰۳۳

تاریخ: ۱۳ آبان ۱۳۹۷ - ۱۲:۱۵

به گزرش ایران اکونومیست  به نقل از نیواطلس، بسیاری از تمدن های باستانی با استفاده از ترکیبات گیاهی برای درمان افراد بیمار اقدام می کردند و استفاده از این روش تا به امروز با ضعف و قوت ادامه داشته است.

به عنوان نمونه مصریان باستان به طور گسترده از درخت بید بدین منظور استفاده می کردند. درخت بید حاوی اسید سالیسیلیک است که البته قابلیت آن برای کاستن از تب و درد بعدها کشف شد. داروی آسپیرین هم با استفاده از مشتقات درخت بید تولید شد.

اما تخریب محیط زیست باعث شده تا کشف داروهای جدید برای درمان بیماری های خطرناک و واگیردار دشوار شود. بررسی های بنیاد جهانی حیات وحش در سوئیس نشان می دهد حداقل ۷۰ درصد از تمامی داروهای ۲۵ سال اخیر با استفاده از منابع طبیعی موجود در طبیعت تولید شده اند.

اما تولید دارو تنها با استفاده از گیاهان انجام نمی شود و برخی حیوانات و حتی حشرات نیز بدین منظور قابل استفاده هستند. به عنوان مثال اخیرا از آب دهان نوعی عنکبوت برای تولید داروی ضدسرطان استفاده شده است. حشرات الهام بخش تولید داروهایی برای درمان کم شنوایی، بیماری پارکینسون و غیره نیز بوده اند.

اما بررسی های تازه بنیاد مذکور نشان می دهد در چهار دهه اخیر حیات وحش به شدت تخریب شده و تلاش انسان برای دستیابی به منابع گسترده تر انرژی و غذا باعث نابودی ۶۰ درصد از انواع پستانداران، پرندگان، ماهی ها و خزندگان از سال ۱۹۷۰ بدین سو شده است.

این بنیاد هشدار داده که روند تخریب محیط زیست در سال های اخیر بسیار شدیدتر شده و اگر انسانی بر روی کره زمین زندگی نمی کرد این روند هزار تا ده هزار برابر کندتر می شد.

به عنوان نمونه در ۳۰ سال اخیر حدود ۲۰ درصد از گونه های مختلف گیاهی و جانوری تنها در جنگل های آمازون از بین رفته اند که برخی از آنها برای تولید داروهای بسیار حیاتی و نجات بخش انسان قابل استفاده بودند.

دانشمندان هشدار می دهند با توجه به افزایش توان مقابله ویروس ها و باکتری های جدید با آنتی بیوتیک های قدیمی و ضرورت تولید داروهای جدید، تولید این داروها بدون توقف روند تخریب محیط زیست ناممکن خواهد بود و نتیجه این امر مرگ سالانه ۱۰ میلیون نفر تا سال ۲۰۵۰ خواهد بود.