در گفت وگوی با رئیس دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران مطرح شد ؛

3 راهکار دانشکده های کارآفرینی در توسعه کسب وکارهای نوپا

کارآفرینی کاربردی در عرصه اقتصاد است که دریچه هایی تازه از اشتغالزایی و درآمدزایی را در سطوح گسترده و نوین برای مدیران و فعالان این حوزه فراهم می سازد.

کد خبر: ۲۵۳۶۱۵

تاریخ: ۱۷ مهر ۱۳۹۷ - ۰۹:۵۷

به گزارش ایران اکونومیست؛ کارآفرینی در بسیاری از کشورهای پیشرفته دارای جایگاه مهمی است به گونه ای که برای توسعه و ارتقای آن ، دانشگاه های متعدد کارآفرینی ایجاد شده و گسترش یافته اند. دانشکده های کارآفرینی به عنوان نسل سوم دانشگاه ها در خدمت زندگی انسان ها به شمار می روند.
مراکز آموزش عالی کارآفرینی به عنوان بازوهای اصلی آموزش و توسعه دهنده در حوزه کارآفرینی ایفای نقش می کنند. به طور حتم هر چه دانشگاه های کارآفرینی تقویت و رشد یابند، مسیر دستیابی به مشاغل نوین و اشتغالزایی هموارتر خواهد شد و نیروی انسانی متخصص و مهارت دیده در جامعه افزایش خواهد یافت.
این در حالی است که دانشکده های کارآفرین برای دستیابی به اهداف عالی خود با موانع و مشکلاتی روبه رو هستند.
«محمدرضا زالی» رئیس دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران  به تشریح نقش این دانشکده ها در توسعه کارآفرینی و موانع پیش روی آن ها پرداخت .
زالی ضمن اشاره به نقش پررنگ دانشکده های کارآفرینی در جذب ایده های نوین دانشجویان و تبدیل آن ها به استارتاپ ها، از وجود برخی چالش های ساختاری و قانونی سخن گفت که مانع بزرگی در توسعه و تجاری سازی ایده های فناورانه است.

** تولد استارت آپ ها (کسب و کارهای نوپا) از دانشکده های کارآفرینی
«کارآفرینی دریچه ای از شیوه های نوین کسب درآمد را به روی افراد می گشاید و به عبارت دیگر خلاقیتی در درآمدزایی به شمار می رود. در این میان دانشکده های کارآفرینی با هدف جذب و پرورش ایده های کارآفرینی ایجاد شده اند.»
زالی در باره نقش این گروه از دانشگاه ها در رشد و پیشرفت کارآفرینی گفت: دانشگاه هایی که در رتبه های نخست رده بندی مانند دانشگاه تهران قرار دارند در اهداف استراتژیک خود به دنبال تبدیل شدن به نسل سوم دانشکده ها با عنوان دانشکده های کارآفرین هستند تا نقش جدی تری در توسعه کارآفرینی کشور داشته باشند.

** سه نقش دانشکده های کارآفرینی در توسعه استارت آپ ها
رئیس دانشکده کارآفرینی در ادامه به سه نقش و راهکار دانشکده های کارآفرینی در توسعه استارت آپ ها اشاره کرد و گفت: آموزش کارآفرینی نخستین گام این دانشکده ها برای توسعه و پیشرفت در این عرصه است. اکنون بیش از 15 دانشگاه کشور در عرصه کارآفرینی فعالیت و رشته های کارآفرینی ارائه می کنند.
این استاد دانشگاه در باره دومین نقش دانشکده های کارآفرینی عنوان کرد: ایجاد و توسعه مراکز شتاب دهی کسب و کارها نیز، شناسایی و جذب دانشجویان مبدع و مبتکر را به دنبال خواهد داشت. این گروه از دانشجویان با ایده های نو و بکر خود می توانند در دانشکده ها مستقر شده و کسب وکارهای استارت آپی را شکل دهند.
سومین نقش دانشکده ها در رشد استارتاپ ها، تجاری سازی فناوری ها و الگوهای اختراعات ثبت شده است. زالی در این باره گفت: دانشگاه ها برای تجاری سازی محصولات و فناوری ها می توانند از منابع در اختیار بخش خصوصی و کارآفرینان که به اصطلاح به آنان فرشتگان کسب و کار می گوییم، استفاده کنند.
وی در ادامه نیز بر نقش دانشگاه ها در تولید استارتاپ های دانش بنیان تاکید کرد.

** خلاء های فرهنگی و زیرساختی؛ چالش عمده کارآفرینی
سیاستگذاری و برنامه ریزی های تک محور در آموزش عالی، دانشگاه و دانشجو را از مهارت آموزی و کارآفرینی دور ساخته است. شیوه های آموزشی در دانشگاه ها طی دهه های گذشته تفاوت چندانی نداشته است. در حالی که سرعت رشد و توسعه فناوری در جهان، روز به روز بر ضرورت مهارت افزایی دانش آموختگان و همچنین مهارت پروری آنان می افزاید.
از این رو، بسیاری از کارشناسان و مسئولان آموزش عالی به ویژه در دانشکده های کارآفرینی و علمی کاربردی که محور آموزش ها بر مهارت افزایی است، معتقدند که واحدهای تحصیلی در کنار آموزش باید مهارت های دانشجویان را تقویت کرده و آنان را به سوی ایده پروری هدایت کنند.
زالی به چالش های پیش روی دانشکده کارآفرینی اشاره کرد و گفت: بسیاری از دانشگاه های کشور آموزش محور و پژوهش محور هستند بنابراین تفکرات، نگرش ها و دیدگاه ها به طور عمده در این دو بخش خلاصه می شود. بخش زیادی از موانع پیش روی، فرهنگی و نوع نگرش ها به دانشگاه است.
به گفته وی خلاء زیرساخت های قانونی نیز چالش دیگری است که دانشکده کارآفرینی را از مسیر دستیابی به اهداف دور می سازد.
وی با مثالی از ایالات متحده آمریکا گفت: در این کشور قانونی وجود دارد که بر اساس آن اساتید دانشگاه سهمی از پژوهش و اختراعات ثبت شده با بودجه های دولتی داشته و می توانند از مجوز آن برای ایجاد شرکت و استارتاپ ها استفاده کنند در حالی که در کشور ما چنین زیرساخت های قانونی فراهم نیست.
زالی سومین چالش دانشکده های کارآفرینی را، ساختاری دانست و گفت: ساختارهای موجود با مولفه های کارآفرینی منطبق نبوده و تناسبی ندارند. فعالیت ها به شکل وظیفه ای صورت می گیرد. سازمان و نهادها مانند جزایر جدا از همی هستند که یکپارچگی در آن ها وجود ندارد. انرژی ها به هدر می رود. ساختارها باید به سوی ایجاد و توسعه استارتاپ های دانشگاهی حرکت کنند.
شتاب رشد فناوری در جهان و ایجاد شیوه های فناورانه در کسب درآمد، ضرورت توسعه و تقویت دانشکده های کارآفرین را بیش از پیش آشکار می سازند. این در حال است که بسیاری از مسئولان و دانشجویان دانشکده های کارآفرین موانع پیشرفت در این مسیر را شناسایی کرده و از نیازمندی های توسعه این دانشگاه ها آگاه هستند..
توجه بیشتر به مباحث کارآفرینی و مهارت افزایی دانشجویان در سیاست گذاری های آموزش عالی کشور، مسیر رشد کارآفرینی را هموارتر می سازد. حرکت به سوی تقویت دانشکده های کارآفرینی، آموزش عالی را از چالش مدرک سازی به سوی مهارت پروری و کارآفرینی سوق خواهد داد.