سلیمی مطرح کرد؛

از هزینه‌های گزاف کاشت حلزون و سمعک تا به رسمیت شناخته شدن زبان اشاره ایرانی

مدیر عامل انجمن خانواده ناشنوایان ایران گفت: به دلیل نبود امکانات و نادیده گرفته شدن، بار روانی زیادی بر ناشنوایان وارد می‌شود.

کد خبر: ۲۵۱۵۷۲

تاریخ: ۰۸ مهر ۱۳۹۷ - ۱۴:۰۱

به گزارش اکونومیست، اکرم سلیمی مدیر عامل انجمن خانواده ناشنوایان ایران درباره مهم ترین دغدغه ناشنوایان گفت: یکی از بزرگترین مشکلات ناشنوایان به رسمیت نشناختن زبان اشاره ایرانی است، در اسفند ماه سال گذشته قانون جامع حمایت از حقوق معلولین در مجلس تصویب و به تمام نیازهای معلولین پرداخته شد اما عملا در مورد ناشنوایان اتفاقی نیفتاد و با وجود پیگیری های سازمان های مردم نهاد و سازمان بهزیستی، حقوق اصلی و نیازهای جامعه ناشنوایان نادیده گرفته شده است.

وی افزود: ناشنوایی یک معلولیت پنهان است و زندگی فرد را از تمام جهات تحت تاثیر قرار می دهد و به دلیل مشکل در ارتباط با خانواده، دوستان و همکاران فشار روانی زیادی به فرد وارد می کند.

سلیمی اظهار کرد: جامعه ناشنوایان کمپین به رسمیت شناختن زبان اشاره ایرانی را راه اندازی کرده است و تلاش می کند تا به کمک مردم این زبان به رسمیت شناخته شود.

مدیر عامل انجمن خانواده ناشنوایان ایران گفت: یکی دیگر از مشکلات ناشنوایان هزینه های کاشت حلزون و تهیه سمعک است که با توجه به قیمت دلار افزایش چشم گیری پیدا کرده است.
کمبود امکانات شهری برای ناشنوایان

وی بیان کرد: امکانات شهری برای تردد آسان افراد ناشنوا فراهم نشده است و فرد ناشنوا از اطلاعاتی که در بسیاری از سازمان ها و ارگان ها به مراجعین ارائه می شود بی بهره هستند و تا زمانی که زبان اشاره ایرانی به رسمیت شناخته نشود نمی توان از ارگان ها انتظار فراهم کردن امکانات ویژه ناشنوایان را داشت.
نادیده گرفته شدن توانایی های ناشنوایان

سلیمی اظهار کرد: در حال حاضر افراد سالم در جامعه دچار مشکل اشتغال هستند و افراد ناشنوا هم از این قاعده مستثنی نیستند، افراد ناشنوا توانایی انجام بسیاری از مشاغل را دارند اما به دلیل ناشنوا بودن توانایی ها و قابلیت هایشان نادیده گرفته می شود.

وی گفت: راه اندازی رادیو ناشنوایان توسط رادیو سلامت اقدامی مناسب در جهت کمک به ناشنوایان برای برقراری ارتباط با دیگران است.
چگونه با یک ناشنوا ارتباط برقرار کنیم؟

سلیمی بیان کرد: هنگام صحبت با یک ناشنوا نباید نور از پشت سر شما بتابد که او قادر به دیدن صورت شما نباشد، با یک ناشنوا از روبرو و به آرامی و کوتاه کوتاه صحبت کنید تا او بتواند لب خوانی کند، در صورتی که نتوانستید با او ارتباط برقرار کنید حرف هایتان را برای او بنویسید.