پیشکسوت پرسپولیس: احترام حلقه گم‌شده فوتبال ایران است

پیشکسوت باشگاه پرسپولیس گفت: بر خلاف تصور خیلی ها پیشکسوتان بیش از نیاز مالی نیازمند احترام هستند که متاسفانه این مهم امروز به حلقه گم شده فوتبال ما تبدیل شده است.

کد خبر: ۲۴۹۵۵۲

تاریخ: ۳۱ شهريور ۱۳۹۷ - ۱۲:۳۹

به گزارش ایران اکونومیست؛ «رضا جباری»  در خصوص جایگاه پیشکسوتان در فوتبال ایران اظهار داشت: پیشکسوتان باشگاه های پرسپولیس و استقلال شاید چندین برابر سایر پیشکسوتان ورزش مطرح هستند اما حتی اگر جایگاه آنها را هم ارزیابی کنید به هیچ وجه وضعیت مناسبی ندارند.
وی ادامه داد: حال و روز فوتبال ما این روزها خوب نیست و دلیل آن ناشی ضعف مدیریتی است. اگر در این فوتبال پیشکسوتان جایگاه داشتند مطمئن باشید امروز شرایط اخلاقی این رشته بسیار متفاوت بود.
وی که سابقه بازی در تیم های بهمن و تراکتورسازی را نیز دارد، گفت: در گذشته پیشکسوتان هیچ چشم داشتی به فوتبال نداشتند و خیلی سخت است امروز از همین رشته بی توجهی ببینند. خدا را شکر زمان ما مقداری پول در فوتبال وجود داشت و توانستیم پس اندازی داشته باشیم اما بازیکنان قبل از ما حتی از جیب خود هم برای این رشته هزینه کرده اند و هیچ درآمدی نداشتند.
وی تصریح کرد: در گذشته این قشر از ورزشکاران، با غیرت پیراهن تیم های خود را به تن می کردند و شاید باورتان نشود در چند سالی که در تیم پرسپولیس بودم همیشه بر اساس اعلام علی پروین ما قرارداد سفید امضا می کردیم.
جباری در رابطه با نقش مدیران غیر فوتبالی در ضعیف شدن جایگاه پیشکسوتان نیز اظهار داشت: این مساله از نظر من مهم نیست زیرا فوتبال نیاز به افرادی دارد که مدیریت کردن را بلد باشند. مدیر غیر فوتبالی و فوتبالی هر دو خوب هستند و باید از کسانی استفاده شود که بتوانند این رشته را به جایگاه واقعی خود برسانند.
وی افزود: در فوتبال ایران افراد با تجربه ای هستند که توانایی حل کردن مشکلات ساختاری فوتبالی را دارند.
پیشکسوت باشگاه پرسپولیس گفت: خیلی ها فکر می کنند ما به دنبال پول هستیم اما انصافا اینگونه نیستیم و فقط نیازمند احترام هستیم. درد ما این است که حتی در ورزشگاه هم مسئولان برگزاری مسابقات ما نمی شناسند و دیگر احترام گذشته را نداریم.
وی افزود: بسیاری از فوتبالیست های قدیمی ما بدون اینکه کسی از مشکلات مالی آنها باخبر شود خرج زندگی خود را در می آورند و واقعا جای افسوس دارد که چقدر راحت نسبت به این افراد بی توجه هستیم و از تجارب آنها بهره نمی بریم.