ایتالیا در خطر انزوا قرار گرفت

چالش های اخیر میان مقام های ایتالیا با دیگر مقام های اروپایی بر سر موضوع پناهجویان، این کشور را در خطر انزوا در اتحادیه اروپا قرار داده است.

کد خبر: ۲۴۹۲۳۴

تاریخ: ۲۷ شهريور ۱۳۹۷ - ۱۹:۰۲

به گزارش روز سه شنبه ایرنا، جدال میان 'متئو سالوینی' معاون نخست وزیر و وزیر کشور ایتالیا با 'ژان آسلبورن' وزیر امور خارجه و مهاجرت لوکزامبورگ درباره موضوع پناهجویان،از جمله تنش های معمول و روزمره میان دولت ایتالیا با اکثر کشورهای اروپایی است تا جاییکه می تواند این کشور را در خطر انزوا قرار دهد.

در جریان نشست اخیر وزرای کشور اتحادیه اروپا در وین، درباره موضوعات امنیتی و مهاجرتی،وزیر امور خارجه و مهاجرت لوکزامبورگ در سخنرانی معاون نخست وزیر و وزیر کشور ایتالیا که عنوان می‌ کرد 'ایتالیا نیاز به مهاجر ندارد'، به شدت واکنش نشان داده و با قطع سحنان وی گفت : آقای عزیز ما در لوکزامبورگ هزاران ایتالیایی داشتیم که برای کار به کشور ما مهاجرت کرده بودند تا شما در ایتالیا بتوانید به فرزندان خود نان دهید.

آسلبورن سپس از واژه توهین آمیز «عوضی برو به جهنم» استفاده کرد. سالوینی نیز در توییتر خود در مورد واکنش توهین آمیز وزیر امورخارجه لوکزامبورگ نوشت: او پدربزرگ های مهاجر ما را به مهاجران غیرقانونی که از طریق قاچاقچیان انسان وارد سواحل ما می‌ شوند، تشبیه کرده و در پایان فریاد می‌زند عوضی برو به جهنم. ولی لوکزامبورگ با ویژگی اش به عنوان گریزگاه مالیاتی نمی ‌تواند به ایتالیا درس بدهد. آیا در آن کشور فردی عادی برای تصدی پست وزارت خارجه وجود ندارد؟

اظهارات 'لوئیجی دی مایو' مبنی بر اینکه معادلات کنونی اروپا در انتخابات 2019 'بر هم خواهند خورد'، و سالوینی نی گفت: 'من به همراه ویکتور اوربان اروپا را اداره خواهیم کرد'، بویژه بعد از اینکه دو سوم پارلمان اروپا بر علیه نخست وزیر مجارستان رأی داد نیز به کمکی وضعیت ایتالیا نمی کند.
اوربان هم اکنون به نماد ملی گرایی، بیگانه ستیزی و ضد اروپایی تبدیل شده و انتخاب او به عنوان متحد مورد اعتماد نه تنها ایتالیا را مورد نظارت ویژه، بلکه سپر بلای اتحادیه ای قرار می دهد که از مانورهایی از این دست بسیار هراس دارد.
اخیراً 'سرجو ماتارلا' رئیس جمهوری ایتالیا در جریان نشست ریگا تصریح کرد: من در دوران بمباران ها به دنیا آمده ‌ام و شاید به همین دلیل است که طرز تفکر ذاتی مبتنی بر مخالفت با هرگونه خطر ملی گرایی و جنگ در من شکل گرفته است.
بنابراین، تصور غالب این است که دولت ایتالیا متشکل از احزاب 'اتحاد' و جنبش 'پنج ستاره' متوجه پیامدهای سخنان و اظهارات برخی از اعضای خود نیست.

'ماریو دراگی' رئیس بانک مرکزی اروپا نیز بر لزوم سنجیدن کلمات پیش از ایراد سخنان رسمی به منظور جلوگیری از بروز آسیب های اقتصادی به خانواده ها و شرکت های ایتالیایی، تاکید کرد.

این در حالیست که دو روز پیش 'دانیلو تونینلی' و 'باربارا لتزی' وزرای دولت ائتلافی ایتالیا، آن را «بیجا و نامناسب» توصیف کرده و 'پائولو ساوونا' وزیر دیگر این دولت نیز عنوان کرد: دراگی خود را به اختیاراتی مجهز نموده که در قواعد اروپایی پیش بینی نشده است.

اظهارات 'جوزپه کونته' نخست وزیر ایتالیا که به عنوان فردی پژوهشگر عنوان می کند 'من درک منفی از واژه های پوپولیسم و ملی گرایی ندارم'، نیز کمکی به تنش زدایی در روابط نکرده و روشی برای حق دادن به سالوینی و دی مایو است و تأیید بر اینکه او مواضع آنها را دنبال می کند.

این خطی مشی در اروپایی که در آن چالش با جنبش های پوپولیستی جنبه حفظ بقا به خود می گیرد، به منزله بازی با آتش است. در گذشته نیز وسوسه کوبیدن مشت روی میز در نشست های اروپایی، بطور متناوب میان دولت های راست و چپ مشاهده می شد و این امر نه تنها کمکی به بهبود اوضاع نکرد، بلکه ایتالیا را در وضعیت دشوارتری قرار داد.

امروز وضعیت نامساعدتر از پیش است، چرا که اتحادیه اروپا از این نگران است که پس از انتخابات ماه مه، یک پارلمان سه قطبی «به سبک ایتالیایی» مرکب از یک گروه قوی و پرتعداد از «ملی گرایان» به همراه دو گروه حزب مردمی و سوسیالیست ها شکل گیرد. به همین دلیل، حتی در مورد موضوعاتی همچون مهاجرت که در مورد آنها حق با دولت ایتالیا است، نیز خطر اثرات بومرنگی وجود دارد. در قاره ای که در آن همگان در وضعیت پادرهوا و انزوا به سر می برند، ایتالیا باید مراقب باشد منزوی تر از دیگران نشود.