کتاب‌های عاشورایی؛

غزل‌های مذهبی سازگار در آتش مهر

کتاب «آتش مهر» مجموعه ای کامل از غزل‌های شاعر و ذاکر معاصر حاج غلامرضا سازگار حاوی غزلیات مذهبی است که بیشتر در رثای امام حسین (ع) و واقعه عاشورا سروده شده است.

کد خبر: ۲۴۸۳۵۲

تاریخ: ۲۴ شهريور ۱۳۹۷ - ۱۱:۵۳

به گزارش ایران اکونومیست، «آتش مهر» دربردارنده 720 غزل است که در موضوعات مختلف عاشورایی، فاطمی، علوی و دیگر موضوعات دینی سروده شده است.
از جمله ویژگی‌های این سروده ها استفاده شاعر از منابع متقن دینی و بهره بردن از معارف و سنت اهل بیت (ع) در توجه به مضامین دینی و آیینی است. این کتاب علاوه بر اینکه نشان‌دهنده سبک سازگار در غزلسرایی است، می‌تواند الگوی مناسبی برای شاعران جوان‌تر در نوع نگاه به مضامین آیینی و استفاده از ظرفیت‌های پرداخته نشده این حوزه باشد.
اشعار در «آتش مهر» چینشی سنتی دارد؛ به این صورت که کتاب ابتدا با نیایش پروردگار آغاز شده و در ادامه مدح پیامبر اکرم (ص) و بعد مدح ائمه اطهار (ع) ارائه شده و در بخش پایانی کتاب نیز سروده‌هایی با مضمون انتظار آورده شده است.
تعدادی از غزلیات این کتاب با عناوین خاک سر کوی تو، همای آسمانی، رحمت حق، احرام کعبه، منظر شب، دامن سحر، درس ایثار، چراغ دیده، شور حسینی، بوی بهشت، نماز تماشا، آفتاب حشر، یک دم، گلبوسه ها، شهریاران جهان، گریه طولانی، هفتاد و دو استاد، تمام سال و کوثر اشک آورده شده است.
این اثر که برگزیده بخش شعر گروه ادبیات کتاب عاشورایی یا دومین دوسالانه جایزه دعبل است به همت موسسه هنر و ادبیات هلال تهیه و توسط انتشارات ستاره قطبی در 880 صفحه منتشر شده است.
غلامرضا سازگار با تخلص «میثم» از پیشکسوتان شعر آیینی و متولد 1320 در قم است.
این شاعر، نوحه سرا، ذاکر و پیرغلام اهل بیت (ع)، رییس خانه مداحان اهل بیت (ع) نیز هست و «نخلستان»، «نخل میثم در 5 جلد، دو دریا اشک، یک ماه خون گرفته در 12 جلد، صدف نبوت در 8 جلد، از صیام تا قیام در 8 جلد و مرآت الولایه در 5 جلد از گزیده آثار اوست.
«ما بهر ولای تو خریدیم بلا را
یک لحظه کشیدیم به آتش یم لا را
دادیم حیات ابدی بر شرف و خون
کشتیم از اول به هوای تو هوا را
....
رفع عطش ماست زجام عطش تو
بر دیده نهادیم از آن تیر بلا را
جز زخم دم تیغ تو مرهم نپذیریم
جز درد تو بر درد نخواهیم دوا را
آن روز که دانشگه ما عالم زر بود
عباس تو آموخت به ما درس وفا را
یک موی تو را بر همه عالم نفروشیم
بخشند به ما گر همه ارض و سما را»...