ناقوس ها برای «آقای خاص» به صدا در می آید

با توجه به شکست تحقیر آمیز منچستر یونایتد مقابل تاتنهام، ظاهرا چیزی تا لبریز شدن کاسه صبر هیات مدیره این تیم باقی نمانده و در حالی که ناقوس وداع با اولدترافورد برای «خوزه مورینیو» معروف به «آقای خاص» به صدا در آمده است، گزینه های محتملی برای جایگزینی او وجود دارد.

کد خبر: ۲۴۴۶۰۶

تاریخ: ۰۷ شهريور ۱۳۹۷ - ۰۷:۵۲

به گزارش ایران اکونومیست؛ تارنمای خبری «اسپرتس کیدا» روز سه شنبه در گزارشی نوشت: بعد از ناکام ماندن هیات مدیره تیم منچستر یونایتد در جذب بازیکنان مد نظر مورینیو سرمربی این تیم و شروع ناامید کننده فصل جدید لیگ برتر جزیره و کسب تنها 3 امتیاز از 9 امتیاز ممکن، ظاهرا همه چیز در اولدترافورد به هم ریخته است.
این در حالی است که پیش از آغاز فصل خیلی ها روزهای خوبی را در انتظار شیاطین سرخ پیش بینی کرده بودند چرا که فصل قبل آنها تنها نظاره گر جام های رنگینی بودند که رقبایشان در گوشه و کنار انگلیس از آن خود می کردند و با نمایش فوتبالی بی نظیر، هواداران خود را به وجد می آوردند.
فشار زیادی روی «یونایتدی های نامتحد» بود، فشارهایی که از کوچک ترین آن ها می توان به پر کردن فاصله ایجاد شده تا قهرمان فصل گذشته لیگ برتر جزیره یعنی منچستر سیتی اشاره کرد یا دست کم اینکه فوتبال بهتری نسبت به فصل قبل بازی کنند؛ علاوه بر این بخشی از این فشارها از قدرت گرفتن رقبای اصلی آنها و تحرکشان در بازار نقل و انتقالات تابستانی نشات می گیرد، رقیبی مثل لیورپول که با خریدهای خود بازار نقل و انتقالات را در تسخیر خود در آورد.
شکاف ایجاد شده بین مورینیو و هیات مدیره منچستر یونایتد به ویژه پس از ناکامی آنها در جذب دفاع میانی مورد نظر مرد پرتغالی، دلیل دیگری است که منچستر را به این حال و روز انداخته است و شکست تحقیر آمیز مقابل تاتنهام آب سردی بود بر پیکر نیمه جان شیاطین سرخ.
در میان این اوضاع نابسامان، از قرار معلوم چوب خط مورینیو رو به اتمام است؛ مردی شکست خورده که ظاهرا برگرداندن ورق به سود سرخ های اولدترافورد برای او تقریبا غیر ممکن به نظر می رسد و کاری از دست های آقای خاص بر نمی آید.
در این بین، در صورتی که کاسه صبر بالانشینان در اولدترافورد سرزیر شود، پنج گزینه برای نیمکت پرهواخواه شیاطین سرخ وجود خواهد داشت:

1. زین الدین زیدان
در سال های اخیر، هیچ مربی از حیث افتخار آفرینی به پای ستاره محبوب پیشین تیم ملی فرانسه نرسیده است. او در مدت دو سال و نیم حضور روی نیمکت کهکشانی ها سه بار پیاپی عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورد و تیم تحت هدایتش را به نخستین تیمی تبدیل کرد که در عصر جدید به این افتخار دست یافته است.

2. آنتونیو کونته
اگرچه این گزینه تا حدودی غیرعادی و عجیب به نظر می رسد، اما خیلی هم بیراه نیست. نخستین فصل حضور روی نیمکت آبی های لندن برای کونته موفقیت فوق العاده ای بود، او تیم بی سر و سامان و رده دهمی چلسی را به عنوان قهرمانی رساند و با تغییر موفقیت آمیز سیستم به 3 – 4 – 3 فوتبال جذابی را برای هواداران به ارمغان آورد.
اما فصل دوم در استمفورد بریج برای مرد ایتالیایی فاجعه بود، در واقع به رغم کسب عنوان قهرمانی جام حذفی، پس از حذف از مرحله مقدماتی لیگ قهرمانان اروپا، وداع با رختکن آبی های لندن برای او کاملا قابل پیش بینی می نمود.

3. مائوریسیو پوچتینو
شایعه ارتباط پوچتینو با نیمکت شیاطین سرخ طی چند سال گذشته همواره بحث داغ مطبوعات بوده است؛ او کار بزرگی را در تاتنهام انجام داده و به رغم هزینه های نه چندان قابل توجه در بازار نقل و انتقالات، به یکی از پایه های همیشگی لیگ قهرمانان بدل شده است.
تاتنهام در فصل نقل و انتقالات تابستان جاری هیچ قراردادی امضا نکرد و با این حال شاگردان پوچتینو در شب غمگین اولدترافورد، یک سر و گردن از میزبان، بالاتر به نظر می رسیدند.

4. لئوناردو ژاردیم
اگرچه ژاردیم به اندازه سایر نام های این فهرست برای هدایت شیاطین سرخ شناخته شده نیست، اما نگاهی به کارنامه او خالی از لطف به نظر نمی رسد، در واقع او از دسته مربی های شاخص و با کارنامه ای پر و پیمان اروپایی نیست، اما کار استثنایی او در موناکو شاید بتواند شانسی را برای پذیرفتن هدایت تیم های بزرگ تر در اختیارش قرار دهد.
ژاردیم که همواره بهترین بازیکنان خود را به فروش می رساند و از این حیث شهرت زیادی برای خود دست و پا کرده، همواره در رساندن موناکو به مقدماتی لیگ قهرمانان اروپا بی نقص عمل کرده است.

5. دیگو سیمئونه
سیمئونه اگرچه در این برهه گزینه محتملی به نظر نمی رسد، اما دلایلی وجود دارد که منچستری ها باید او را هم به عنوان گزینه هدایت تیم بحران زده خود مد نظر بگیرند.
کاری که او در اتلتیکو مادرید انجام داده است کمتر از شگفتی ندارد، به عبارت بهتر سفید و قرمزپوشان مادرید از لحاظ مدیریتی و مالی فرسنگ ها با رقبای اصلی خود در لالیگا یعنی بارسلونا و رئال مادرید فاصله دارند، اما آنها تحت هدایت سیمئونه در زمین بازی شرایط کاملا مشابهی با رقبای سرسخت داشته و تقریبا با آنها برابری می کند.
شاگردان سیمئونه تحت هدایت او موفق شدند دو بار به فینال لیگ قهرمانان اروپا برسند و در فصل 2013 – 2014 هم این جام معتبر را به مادرید بردند.