اشک‌ها و لبخندهای سیاهی لشکرها در «آرماندو»

سریال «آرماندو» آمال و آرزوها و شکست‌ها و ناکامی‌های گروهی از زحمتکشان شیفته سینما، معروف به «هنروران» را به تصویر کشیده و مخاطبان خود را به تماشای بخشی از واقعیت‌های پشت پرده سینما و تلویزیون و زندگی سیاهی لشکرها نشانده است.

کد خبر: ۲۴۳۵۵۹

تاریخ: ۰۳ شهريور ۱۳۹۷ - ۱۱:۱۷

به گزارش ایران اکونومیست، «جبار آذین» منتقد سینما و تلویزیون یادداشتی با موضوع سریال «آرماندو» نوشته و در اختیار خبرگزاری فارس قرار داده که متن کامل آن را در ادامه می‌خوانید:

سریال کمدی اجتماعی «آرماندو» ساخته احسان عبدی‌پور، کارگردان مستعد و با ذوق سینما و تلویزیون که با کارگردانی نخستین اثر سینمایی خود «تنهای تنهای تنها» توانایی‌ها و قابلیت‌های هنری‌اش را نشان داد، به هنروران آثار تلویزیونی  و سینمایی، زندگی تراژیک آن‌ها، نیازها، علاقه‌ها و آرزوهای سیاهی لشکرها که تمام عشق و زندگی و هستی خود را به پای سینما ریخته‌اند، می‌پردازد.

نخستین فیلم شاخص درباره زندگی و حضور سینمایی غم انگیز و حسرت‌بار سیاهی لشکرها را بازیگر و کارگردان سینما و تلویزیون «غلامحسین لطفی» با نام «محله سرخپوست‌ها» در سال‌های پیش از انقلاب ساخت.گرچه این فیلم نوپرداز در زمان خود، توجه برخی را به زندگی و فعالیت هنروران جلب کرد، ولی تنها جرقه‌ای در تاریکی بود. چراکه اغلب سیاهی لشکر‌ها که به شوق بازیگری از گوشه و کنار کشور به تهران آمده و موفق‌ترین آن ها -منهای استثنایی مانند «ستار هریس» مشهور به «فیروز» که از سیاهی لشکری فیلم‌ها به بازیگری در نقش‌های نخست رسید!

به رغم بازی در دویست فیلم، چهره‌اش در مجموع سه دقیقه هم جلوی دوربین‌ دیده نشد و عده زیادی از آن‌ها نیز عمر و جوانی و خانواده‌های خود را به عشق سینما از دست دادند، همچنان سرخپوست محله خود ماندند! با آنکه چند تن از سیاهی لشکرها به همت یک، دو کارگردان بامعرفت، در سال‌های پس از انقلاب، امکان بازیگر شدن را یافتند و یک، دو تن ایفاگر نقش‌های درجه دو شدند و بازی‌های خوب هم ارائه کردند و تشکیل صنف هنروران، برایشان به نسبت جایگاه و احترام اجتماعی به ارمغان آورد، اما در عمل بسیاری از آن‌ها همچنان سیاهی لشکر ماندند. بعد از تولید یک،دو مستند خوب سینمایی درباره سیاهی لشکرهای سینما به کارگردانی سینماگر تلاشگر «نادر طریقت» و سریال دیدنی «اشک‌ها و لبخندها» کار «حسن فتحی» که در این ارتباط ساخته شده بود، اکنون قصه‌ها و اشک‌ها و لبخندهای هنروران به کوشش احسان عبدی‌پور با یاری گروهی از بازیگران شناخته شده و عوامل کاربلد سیما و سینما، تبدیل به سریالی به نام «آرماندو» شده است.

این سریال دغدغه‌مند اجتماعی، خانوادگی و هنری، دنیا و آمال و آرزوها و شکست‌ها و ناکامی‌های گروهی از زحمتکشان شیفته سینما، معروف به «هنروران» را به تصویر کشیده و مخاطبان خود را به تماشای بخشی از واقعیت‌های پشت پرده سینما و تلویزیون و زندگی سیاهی لشکرها نشانده است. آرماندو، اثری قابل اعتنا و محترم در کارنامه هنری عبدی‌‌پور و سازندگان آن است.