خواننده های ورزشکار +تصاویر

یک خواننده شش دانگ و تمام عیار به جز صدا و تکنیک خوانندگی باید از اندام متناسبی هم داشته باشد تا بتواند روی استیج با صلابت ظاهر شودو اجرای خوبی از خود به نمایش بگذارد. شاید همین موضوع باعث شده که خیلی از خوانندگان برجسته کشورمان به صورت مداوم و گاه حرفه ای به ورزش بپردازند

کد خبر: ۲۴۰۱۵

تاریخ: ۰۸ تير ۱۳۹۲ - ۲۳:۲۴

روزنامه تماشا: یک خواننده شش دانگ و تمام عیار به جز صدا و تکنیک خوانندگی باید از اندام متناسبی هم داشته باشد تا بتواند روی استیج با صلابت ظاهر شودو اجرای خوبی از خود به نمایش بگذارد.

شاید همین موضوع باعث شده که خیلی از خوانندگان برجسته کشورمان به صورت مداوم و گاه حرفه ای به ورزش بپردازند اما در این میان عده ای از ستاره های آسمان موسیقی، به ورزش های عجیب و نامتعارف روی آورده اند که در نوع خود جالب است.

کیک بوکسینگ به سبک مازیار

مازیار فلاحی یا همان آقای عاشقانه ها یکی از خوانندگانی است که به شدت مقید به تمرینات ورزشی است و سعی می کند تمرینات ورزشی اش را به طور مرتب و روزانه پیگیری کند. شاید الان با خودتان می گویید مازیار یا به ورزش پرورش اندام مشغول است یا نهایتا فوتبال بازی می کند!

اما مازیار خیلی حرفه ای تر از این حرف ها به ورزش نگاه می کند. او برخلاف سبک عاشقانه و ظریفی که در موسیقی پیش گرفته، به دنبال ورزش خشنی مثل کیک بوکسینگ رفته! جالب است بدانید که مازیار به شدت به این ورزش علاقمند است و سعی می کند تمریناتش را در این رشته رزمی به طور مرتب پیگیری کند.

مازیار در یکی از مصاحبه هایش راجع به علاقه اش به این ورزش رزمی می گوید: «کیک بوکسینگ و در کل ورزش های رزمی نه تنها خشن نیستند بلکه امروز اینگونه ورزش ها در دنیا به عنوان یک هنر مطرح هستند و آن را «مارشال آرت» یا «هنرهای رزمی» می نامند. در واقع سال هاست در دنیا این ورزش را به عنوان هنر می شناسند، شاید من با این منطق است که کله خشونت را از کنار این ورزش حذف می کنم. گاهی زیباترین حرکات ورزشی مثل حرکات افتتاحیه المپیک می تواند ریشه در مارشال آرت دارد. تعادل و تمرکز، اعتماد به نفس و قدرت بدنی بخشی از زیبایی های اینگونه هنرهای رزمی به حساب می آیند کههمه آنها در کنار هم باعث جذابیت رشته های رزمی می شود.»

مازیار در مورد پیگیری تمریناتش در سفرهای خارجی هم می گوید: «سعی می کنم تمریناتم را به طور مرتب پیگیری کنم. حتی وقتی در سفر هستم وقتم را طوری تنظیم می کنم که بتوانم ساعتی را به تمرین بپردازم به همین دلیل چه در خارج از ایران باشم و چه در شهرستان های کشور خودمان حضور داشته باشم، هرگز دست از تمرینات خود برنمی دارم و با دقت تمریناتم را ادامه می دهم. ضمن اینکه مربی ام همیشه نوع تمرینات را به بنده یادآوری می کندن و به طور مستمر پیگیر نحوه انجام تمریناتم هست. در کشورهای خارجی در اکثر هتل ها باشگاه های بسیار مجهز برای ورزش کردن موجود است و زمانی که به دلیلی در سفرهای خارجی حضور دارم، از این فضاهای ورزشی برای انجام تمریناتم استفاده می کنم.»

مرتضی پاشایی و سپک تاکرا

تیم فوتبال هنرمندان، تیم والیبال هنرمندان، تیم بسکتبال هنرمندان و حالا تیم سپک تاکرای هنرمندان ... بله اشتباه نخوانده اید! هنرمندان این بار تصمیم گرفته اند در قالب تیم سپک تاکرا برای ورزش کردن تبلیغ کنند. ورزش سختی که تقریبا چیزی شبیه به والیبال است اما به جای دست، باید با پا توپ را از تور عبور داد. مرتضی پاشایی، مازیار فلاحی و بهنام علمشاهی خوانندگانی هستند که تا امروز به این تیم جالب پیوسته اند و با جدیت خاصی سپک تاکرا را دنبال می کنند.

فوتبالیست ها...

فرزاد فرزین و محسن یگانه هم از غافله ورزشکاران عقب نمانده اند و هر وقت فرصت کنند سراغ فوتبال می روند و پا به توپ می شوند. محسن در مورد علاقه اش به فوتبال می گوید: «فوتبال را دوست دارم و هر وقت فرصت کنم (بیشتر به خاطر سلامتی) فوتبال بازی می کنم. یک مدتی هم با تیم فوتبال هنرمندان تمرین می کردم اما نتوانستم خودم را از لحاظ زمانی با تمرینات هماهنگ کنم و با وجود اینکه خیلی دوست داشتم در این تیم حضور داشته باشم، مجبور به عذرخواهی از دوستان شدم.»

یاس: بانجی جامپینگ برایم تکراری شده!

بانجی جامپینگ یکی از ورزش هایی است که شاید خیلی ها آن را ورزش به حساب نیاوردند و بیشتر به چشم یک کار خطرناک و البته ترسناک به آن نگاه کنند. خیلی باید دل شیر داشته باشی که یک بند به خودت آویزان کنی و بعد دل به دریا بزنی و خودت را از فاصله ۸۰-۷۰ متری به سمت زمین پرتاب کنی! اما انگار یاس این دل شیر را دارد و هر وقت فرصت کند به بانجی جامپینگ بام تهران می رود و از آن بالا به پایین می پرد تا آدرنالین خونش به نوعی تنظیم شود.

یاسر در یکی از مصاحبه هایش در این مورد می گوید: «تفریح خاصی ندارم، فرصتی داشته باشم به بام تهران می روم و قدم می زنم، گاهی اوقات هم از بانجی جامپینگ می پرم. فکر می کنم حدود هفتاد بار از بانجی پریده ام. البته این موضوع یک مقدار برایم تکراری شده و اگر ارتفاعش بیشتر شود باز هم برایم جذابیت پیدا خواهد کرد. من هیجان و استرس را دوست دارم. وقتی از پله ها بالا می روی و آن ارتفاع را می بینی و با تمام وجودت پایین می پری، یک حس عجیب و غریب به سراغت می آید.»