کارکرد صندوق بین‌المللی پول

امروزه صندوق بین‌المللی پول بر اقتصاد جهانی نظارت داشته و مساعدت فنی و آموزش برای اجرای سیاست‌های اقتصادی ارائه کرده و وام‌هایی به کشورهای عضو که به فاینانس نیاز دارند، اعطا می‌کند.

کد خبر: ۲۳۳۳۸۹

تاریخ: ۲۰ تير ۱۳۹۷ - ۱۰:۱۶

به گزارش ایران اکونومیست؛ صندوق بین المللی پول یک سازمان اقتصادی جهانی است که درسال ۱۹۴۵ میلادی بر اساس موافقتنامه برتن وودز تاسیس شد و از سال ۱۹۴۷ آغاز به کار کرد. این اقدام اهداف مهمی چون بسط همکاری بین المللی در زمینه مسائل پولی و رفع محدودیت های ارزی، تثبیت نرخ های ارز و تسهیل کارکرد نظام پرداخت های چند جانبه بین کشورهای عضو را دنبال می‌کرد.

در سال ۱۹۸۸ صندوق دارای ۱۵۱ عضو بود. مفاد قرارداد صندوق از کشورهای عضو می خواست تا نرخ ارزی را رعایت کنند که نوسان های آن محدود به ۱+ درصد ارزش اسمی ارز باشد. این ارزش اسمی بر حسب دلار امریکا تعیین شده بود که آن نیز رابطه ثابتی با طلا داشت.

همچنین در دسامبر سال ۱۹۷۱ میلادی کشورهای گروه ۱۰ ضمن اجلاس انستیتیوی اسمیتسونین واشنگتن بر سر «ارزش های محوری» جدیدی برای پول ها به توافق رسیدند تا از این راه به ۱۰درصد ارزشکاهی دلار با ۲.۲۵ درصد نوسان مجاز دست یابند. هر کشور عضو ملزم به پرداخت سهمیه تعیین شده به صندوق به صورت ۲۵ درصد طلا و ۷۵ درصد پول رایج خود بود و از آن پس سهمیه ها تاکنون چندین بار افزایش یافته‌اند.

در سال ۱۹۸۷ میلادی مجموع سهمیه های صندوق به حدود ۹۰ میلیارد دلار حق برداشت مخصوص می رسید. منابع مالی صندوق صرف رفع مشکلات موقت تراز پرداخت ها و بر آن اساس، تثبیت نرخ ارز کشورهای عضو می شود.

سهمیه هر کشور تعیین کننده سطح وام گیری و نیز حق رای او در صندوق است. در اوایل دهه ۱۹۸۰، مطابق سهمیه های تعیین شده، حق رای آمریکا حدود ۲۲ درصد و جامعه اقتصادی اروپا ۲۷ درصد بود؛ و از آنجا که هر تغییر عمده ای در صندوق نیازمند ۸۵ درصد آرا است لذا هم ایالات متحده آمریکا و هم جامعه اقتصادی اروپا از حق وتو در صندوق برخوردار بوده اند.

هر کشور عضو که با مشکل کسری موقت تراز پرداخت ها روبرو شود می تواند در مقابل پول خود ارز مورد نیاز خود از صندوق را دریافت دارد، که البته این ارز دریافتی باید ظرف مدت سه تا پنج سال بازخرید شود. اعضایی که در مقابل صندوق دچار کسری شده باشند، طبق مفاد قرارداد ملزم به مشورت با صندوق جهت بهبود تراز پرداخت های خود هستند. این سازمان شامل ۱۸۹ کشور است و جمهوری اسلامی ایران نیز در آن عضویت دارد.