در پی تغییر مدیرکل مرکز هنرهای تجسمی

نگاهی به ۲ چالش بزرگ در ۵ سال ریاست

دی ماه ۱۳۹۲ بود که مجید ملانوروزی حکمش را برای ریاست دفتر هنرهای تجسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کرد و درست چهار سال و نیم بعد جایش را به هادی مظفری داد؛ ملانوروزی در سال‌های مدیریتش با چالش‌های زیادی مواجه شد. دو مورد از مهم‌ترین آن‌ها به موزه هنرهای معاصر برمی‌گردد که به نظر می‌رسد پرونده آن‌ها کاملا بسته نشده و این احتمال وحود دارد که برای مدیرکل جدید هم چالش‌زا باشد.

کد خبر: ۲۳۳۲۵۸

تاریخ: ۱۹ تير ۱۳۹۷ - ۱۶:۱۶

به گزارش ایران اکونومیست، بخش اعظم ریاست ملانوروزی بر دفتر هنرهای تجسمی همزمان بود با سرپرستی او بر موزه هنرهای معاصر؛ در این دوره اتفاقات خوبی مانند اقدام به بهسازی و تعمیر موزه هنرهای معاصر، برگزاری نمایشگاه هنرمندان مطرح خارجی در ایران، موفقیت حراج تهران در فروش آثار و اعلام آمادگی برای واگذاری دوسالانه‌ها به انجمن‌های تخصصی رخ داد و البته حاشیه‌ها و چالش‌های زیادی هم دامن‌گیر هنرهای تجسمی این کشور شد؛ از درگیری‌ها بر سر مسافران برلین و رم گنجینه موزه هنرهای معاصر گرفته تا برگزاری نامنظم دوسالانه‌های هنری، خروج ۲۷ اثر از آثار هنرمندان شاخص از دفتر هنرهای تجسمی، کمبود بودجه این بخش و ... .

دو چالش بزرگ دوران ریاست ملانوروزی «واگذاری موزه هنرهای معاصر تهران» و «نمایش بخشی از گنجینه موزه در برلین و رم» بود. در عرض دو سال دو بار بحث واگذاری موزه مطرح و البته هر بار هم تکذیب شد. اما ارسال آثار گنجینه موزه هنرهای معاصر به برلین و رم، روزهای پرحاشیه‌تری را در دفتر تجسمی و موزه هنرهای معاصر رقم زدند؛ با وجود اینکه این موضوع کم کم در اذهان کمرنگ شد اما طبق گفته ملانوروزی «کلیات این موضوع همیشه مطرح بوده و پرونده آن همچنان باز است.»

ایسنا در این گزارش به روایت کوتاهی از دو مورد اشاره شده، می‌پردازد.

واگذاری موزه هنرهای معاصر

پس از تعطیلات نوروز ۹۵، زمزمه‌هایی راه افتاد که قرار است موزه هنرهای معاصر تهران (که زیر نظر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی فعالیت دارد) به بنیاد فرهنگی هنری رودکی واگذار شود. این موضوع از همان بدو امر مخالفانی داشت و در نهایت معاونت امور هنری این موضوع را شایعه‌ای خواند که صحت ندارد.

اما کار تا جایی پیش رفت که در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی قراری گذاشته شد و معترضان به این واگذاری جلوی موزه تجمع کردند. در این بین ملانوروزی که هنوز سرپرستی موزه را بر عهده داشت در این تجمع گفت که بحث واگذاری این موزه به شکل کامل از دستور کار خارج و منتفی شده است.

با این حال بهمن‌ ماه ۱۳۹۶ این موضوع در قالبی دیگر مطرح شد و شورای هماهنگی انجمن‌های تجسمی کشور با انتشار بیانیه‌ای نسبت به بحث انتقال «موزه هنرهای معاصر تهران» از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به «سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری» واکنش نشان داد.

در بخشی از این نامه پای موضوع دیگری نیز پیش کشیده و آورده شده بود «همچنین زمزمه‌هایی مبنی بر انتقال مدیریت و نظارت بر گالری‌های هنری، حراج‌ها و دیگر موزه‌های هنری به سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری شنیده شده که باعث ایجاد نگرانی‌های عمیقی در میان هنرمندان شده است.»

در نهایت بازهم واگذاری موزه هنرهای معاصر و انتقال مدیریت و نظارت بر گالری‌های هنری و حراج‌ها از سوی مسوولان تکذیب و با مخالفت وزیر فعلی ارشاد هم همراه شد اما قابل پیش‌بینی نیست که چند وقت دیگر زمزمه‌هایی از این جنس بار دیگر به گوش نرسد!

مسافران پرحاشیه

در سال ۱۳۹۵ اعلام شد قرار است چند اثر از گنجینه موزه (۳۰ اثر ایرانی و ۳۰ اثر خارجی) برای نمایش به برلین و رم بروند، این تصمیم اعتراض‌های زیادی را از سوی هنرمندان به سوی مسوولان وقت موزه و وزارت ارشاد روانه کرد.

این کشمکش‌ها ادامه‌دار و به نامه وزیر امور خارجه جمهوری فدرال آلمان به وزیر امور خارجه ایران منجر شد. در این نامه بازگشت سالم آثار ضمانت شده بود اما این ضمانت هم کاری را پیش نبرد و آثار در ایران باقی ماند. با این حال مسؤولان در آخرین روزهای سال ۱۳۹۵ نمایشگاهی را شامل آثاری که قرار بود به اروپا برود، در محل موزه هنرهای معاصر برگزار کردند.

معترضان اعتقاد داشتند ممکن است برای آثار اتفاقی رخ بدهد؛ رییس هیات‌مدیره انجمن هنرمندان نقاش هم در این زمینه گفته بود «۶۰ اثر هنری، تعداد کمی نیست و بحث‌برانگیز است. این سوال نیز مطرح می‌شود که چرا این‌ همه اثر و چرا بهترین کارهای گنجینه موزه هنرهای معاصر برای نمایش فرستاده می‌شوند؟»

حالا با گذشت دو سال از حاشیه‌های این موضوع، اگر جسته و گریخته به برخی حرف‌های مسوولان توجه کنیم، به نظر می‌رسد پرونده مسافران برلین و رم همچنان باز است و باید دید در آینده چه تصمیمی برای آن‌ها گرفته می‌شود.