چرا بهرام رادان باید بازی در سریال را رد کند؟

انتخاب پرخطر بهرام رادان در آستانه ۴۰ سالگی

این بازیگر در حالی سختگیری را کنار گذاشته و پذیرفته در یک سریال خانگی بازی کند که کارگردانش سابقه‌ای درخشان ندارد، بازار شبکه خانگی بسامان نیست و مهم‌تر اینکه موقعیت او در سینما درخشان است

کد خبر: ۲۳۳۲۱۳

تاریخ: ۱۹ تير ۱۳۹۷ - ۱۴:۳۶

به گزارش ایران اکونومیست، رکورد ۲۰ ساله «نه» گفتن بهرام رادان به پیشنهاد‌های متنوع بازی در سریال شکسته شد. این خبری است که احتمالا شنیده اید و روز گذشته در همین صفحه نیز بازنشرش دادیم. او از آغاز فعالیت بازیگری تاکنون تمرکز خود را بر سینما گذاشته بود و تنها استاری لقب داشت که حاضر به حضور در یک سریال نشده (این وسط در نمایش «سی» بازی کرده که طبعا ماجرای آن با بازی در یک سریال متفاوت است).

این رکورد منحصر به فرد، حالا در حال شکسته شدن است؛ با «رقص روی شیشه» که برای شبکه نمایش خانگی و توسط مهدی گلستانه ساخته می‌شود. حتما این سریال واجد مختصاتی ویژه است که رادان را ترغیب به پذیرش کرده. ظاهر امر، اما دورنمای خوبی برای این بازیگر و نیز سریال به دست نمی‌دهد.

چرایی اش را توضیح داده ایم و همزمان این پرسش مطرح است که «رقص روی شیشه» چه مزیتی نسبت به پیشنهاد‌های پیشین دارد؟ امتیاز گلستانه و سریال چیست که رادان حاضر به همکاری شده آن هم در حالی که دست رد به سینه حسن فتحی، داود میرباقری و منوچهر هادی زده بود؟

ریسک اول: عبور از جاه طلبی دو سال پیش پروند‌های مفصل برای کارنامه بازیگری بهرام رادان منتشر کردیم که محور آن بررسی جزء به جزء انتخاب‌های این بازیگر بود که طبعا در آن انتخاب بد، شکست خورده و نافرجام دیده میشود.

این وسط یک نقطه اشتراک وجود دارد و آن «جاه طلبی» است. این مشخصه همواره به کمک استار‌ها می‌آید تا حتی اگر گاهی مسیر را اشتباه می‌روند فوری جبران کنند. رادان نیز چنین کرده و پیرو همین مانیفست حاضر نبوده دیده شدن بیشتر را فدای برخی آرمان‌های حرفه‌ای کند.

در نتیجه وقتی با پیشنهاد بازی در «شهرزاد» از سوی حسن فتحی مواجه می‌شود پاسخی جز «نه» نمی‌دهد. این اتفاق برای سریال «ماه تی تی» هم افتاده. داود میرباقری او را برای یکی از نقش‌های مهم سریال (سردار ایرانی) انتخاب می‌کند، ولی پاسخ رادان این بار هم نه است و نقش به پیمان معادی میرسد.

در نهایت هم که پروژه به خاطر مشکلات سرمایه گذار نیمه رها می‌شود. رادان به پیشنهاد منوچهر هادی در سریال «دل» هم نه می‌گوید؛ آن هم در حالی که هادی با «عاشقانه» نشان داد می‌تواند سریالی پرمخاطب برای شبکه خانگی بسازد.

ریسک دوم: سابقه کارگردان ملاحظه کردید؟ بهرام رادان به قدری در عزم خود برای بازی نکردن در سریال مصمم بوده که پیشنهاد‌های حسن فتحی و داود میرباقری را رد می‌کند. از بازیگری اینگونه سختگیر به یک باره خبر می‌رسد با مهدی گلستانه قرارداد بسته است.

این کارگردان و سریالش «رقص روی شیشه» چه مزیتی نسبت به حسن فتحی، داود میرباقری و منوچهر هادی دارد؟ نقش ویژه‌ای برای رادان کنار گذاشته شده؟ اصلا گیریم نقش خیلی خاص است، گلستانه می‌تواند کار ویژه‌ای را برای رادان رقم بزند؟ امیدواریم.

این کارگردان تاکنون هیچ سریالی نساخته؛ چه برای شبکه خانگی و چه تلویزیون. «رقص روی شیشه» نخستین تجربه سریال سازی اوست که پیش از آن چندین تله فیلم و سه فیلم سینمایی کارگردانی کرده. «دردسر بزرگ»، «نازنین» و «نقطه کور» حاصل فعالیت کارگردانی گلستانه در سینماست که هیچ کدام آثار موفقی محسوب نمی‌شوند. نه گیشه داشته اند و نظر مخاطب را به دست آوردند. سوپر استار سختگیری به نام بهرام رادان به کارنامه کارگردان نگاه نمی‌کند؟

ریسک سوم: پذیرش بازی در سریال گاهی یک بازیگر به اقتضای شرایط کاری خلاف میل انجام میدهد یا به پول احتیاج دارد یا مدتی است از عرصه تصویر دور بوده و برای فراموش نشدن به پیشنهاد‌های متوسط هم رضا می‌دهد. بعید می‌دانیم دلیل پذیرش «رقص روی شیشه» یکی از این دو باشد.

بار‌ها شده رادان مدت‌ها فیلمی روی پرده نداشته، ولی برای کسی که عنوان سوپراستار بر پیشانی دارد حتی غیبت‌های طولانی او را از یاد‌ها نمی‌برد. تازه رادان در سال جاری یک فیلم روی پرده داشته و دو فیلم در مراحل مختلف فنی. یعنی از این منظر تهدیدی متوجه او نیست. از قضا «چهار راه استانبول» اش به قدر کافی گیشه دارد.

وانگهی او در جشنواره امسال با دو فیلم و نقش متفاوت حاضر خواهد بود و بعد از مدت‌ها می‌تواند خود را در منظر سخت پسند‌ها احیا کند. بهرام رادان در «آشفتگی» فریدون جیرانی بازی کرده و گفته می‌شود یکی از متفاوت‌ترین بازی‌های سال‌های اخیرش رقم خورد. او در «سونامی» میلاد صدرعاملی هم بازی کرده که از این فیلم و نقش هم زیاد تعریف شنیده می‌شود. با این حساب رادان هیچ جوره به بازی در سریال نیاز ندارد.

ریسک چهارم: آشفته بازار خانگی انتخاب رادان، در نگاه اول، شکار بزرگ سرمایه گذاران «رقص روی شیشه» است. آن‌ها بازیگری را راضی کرده اند در سریال بازی کند که تاکنون به پیشنهاد‌ها جواب رد داده. از آنسو به خاطر موقعیت و جایگاهش می‌تواند بخشی از فروش سریال را تضمین کند.

این همه ماجرا نیست و با رجوع به سرنوشت ستاره‌ها یادمان می‌آید که بازار شبکه خانگی همیشه روی خوش به سوپراستار‌ها نشان نمی‌دهد. حالا شرایط سخت‌تر از گذشته شده و به طور کلی بازار شبکه خانگی وضعیت خوبی ندارد. میزان استقبال از «ساخت ایران» و «گلشیفته» گواه خوبی برای پی بردن به وضع نابسامان است. چرا این دو سریال موفق به ایجاد موج نشده اند؟ همه اش به خاطر کیفیت پایین است؟

حتما کیفیت در استقبال پایین تاثیر دارد، ولی نمی‌توان کاهش قدرت خرید مردم و افزایش قیمت دی وی دی‌ها به شش هزار تومان را نادیده گرفت. اگر «شهرزاد» با قیمت شش هزار تومانی هم فروش داشت به خاطر سابقه خوب آن بود. در این شرایط «رقص روی شیشه» کاری سخت برای جا افتادن دارد و پذیرش بازی در آن از سوی بهرام رادان کاری پر ریسک است.

ریسک پنجم: سرنوشت ستاره‌ها شاید روزی این تفکر دارای اصالت بود که بهره مندی یک سریال شبکه خانگی از سوپراستار، فروش آن را تضمین می‌کرد، اما حالا نه. مرور اتفاقی که برای محمدرضا گلزار و مهناز افشار در «عشق تعطیل نیست» رخ داد به تنهایی برای اثبات این ادعا کفایت می‌کند.

می‌گویید این دو در «عاشقانه» جبران کردند؟ حتما سهمی از فروش سریال دارند، ولی سریال از جایی مورد توجه قرار گرفت که داستانش بیننده را درگیر کرد. همین الان «ساخت ایران ۲» از گلزار بهره می‌برد. این سریال واقعا ترکانده؟ نه؛ چون داستانش خسته کننده است

نکته‌ای که خود بهرام رادان به آن بهتر از هرکس دیگر واقف است اینکه در شبکه خانگی، قصه و نام کارگردان گاهی بیش از نام ستاره کار می‌کند. نمونه بارزش «شاهگوش» است که اولا قصه اش را جذاب شروع کرد و دوما نام داود میرباقری به عنوان کارگردان پشت آن قرار داشت. آیا واقعا «شهرزاد» صرفا به خاطر شهاب حسینی و ترانه علیدوستی فروخت؟ حتما این دو، ویترین سریال را جذاب کردند، ولی اگر قصه «شهرزاد» پرکشش نمیشد، محکوم به شکست بود.