عدم درک متن بیمه نامه ها توسط ۸۰ درصد افراد و وظیفه مضاعف ناظران

قراردادهای‌ بیمه ‌برای‌ هر‌هشت‌ نفر ‌از ‌ده‌ نفر ‌بیمه گذار، ‌بسیار‌ پیچیده‌ است‌ و‌ حداقل ‌به ‌تحصیلات‌ در‌ سطح A برای‌ درک‌ آنها ‌نیاز ‌دارد.

کد خبر: ۲۳۲۶۱۴

تاریخ: ۱۶ تير ۱۳۹۷ - ۱۸:۱۴

به گزارش ایران اکونومیست به نقل از روابط عمومی بیمه آرمان؛ ‌این مطلبی‌ است‌ که در ‌نتایج ‌یک‌ مطالعه جدید‌ توسط‌ متخصصین‌ زبانشناسی‌دانشگاه‌ ناتینگهام عنوان ‌شده ‌است. در ‌این‌مطالعه،‌پیش‌از ‌استفاده‌ از ‌فن آوری‌ ردیابی ‌چشم و ‌دیگر ‌آزمون ها ‌برای ‌تعیین ‌میزان ‌سختی ‌متن بیمه نامه ها ‌برای ‌شرکت کنندگان، ‌چند‌ بیمه نامه‌تحلیل ‌شد.‌

این‌ متخصصین‌ دریافتند‌که‌ برخی‌عبارتهای ‌بیمه نامه ‌توسط۸۷ درصد ‌از‌ جمعیت‌ در ‌ابتدای امر ‌قابل‌ درک‌ نبوده ‌و‌تنها ‌کسانی‌که ‌فارغ التحصیل‌کارشناسی‌ارشد یا ‌دکتری‌ بودند، ‌توان‌ درک ‌آن ‌را ‌داشتند.

همچنین،‌ نتایج‌ این‌ مطالعه ‌نشان‌ داد ‌که ‌بازنویسی‌مجدد ‌برخی‌ بیمه نامه های ‌پیچیده، ‌آنان ‌را ‌منسجم‌ و‌ منطقی تر ‌نموده‌که ‌برای‌ دانش آموزان ‌مقطع‌ ۸ نیز‌ قابل ‌درک‌ خواهد بود ‌و ‌درصد ‌افرادی ‌که ‌آنها ‌را‌ می فهمند‌ را ‌تا ‌۱۳ الی‌ ۸۹ درصد‌ افزایش‌ می دهد.

‌کی ‌اسنولی، مدیر ‌توسعه‌کسب‌ و‌کار ‌دانشگاه ‌ناتینگهام، گفته است: « هریک ‌از‌ یافته ها ‌نشان‌ میدهد‌ که ‌با ‌کمی‌ تغییر، ‌طی‌ زمان،‌ می توان‌ خوانایی و ‌درک‌ این‌ اسناد ‌را ‌بهبود‌ بخشید. ‌وی‌ در ‌ادامه‌ می افزاید: »تنظیم‌ یک‌ بیمه نامه ‌با‌ عبارتهای‌کامل و‌ بی نقص،‌ اساساً‌ غیر ممکن‌ است‌ اما ‌پژوهش ‌ما ‌به روشنی ‌نشان‌ داد‌ که ‌می توان ‌برای ‌بهبود ‌چگونگی‌ نوشتاری‌آنها ‌کاری ‌انجام ‌داد.»

بر اساس این پژوهش، استفاده ‌از ضمیرهای ‌ناآشنا، ‌استفاده‌گسترده ‌از ‌اصلاحات‌ معین‌ و‌جملات‌ طولانی،‌ موانعی ‌در ‌مطالعه‌ بودند. ‌همچنین،‌ یافته های‌ این‌ پژوهش‌ نشان‌ داد ‌که ‌بازنویسی ‌عبارت های ‌بیمه نامه ‌می تواند ‌آنها ‌را ‌برای‌ بیش‌ از ‌۴۰ میلیون‌ نفر ‌قابل ‌درک‌کند.

تیم ‌جانسون، ‌شریک ‌شرکت ‌براون ‌جکوبسون ‌میگوید: ‌«صنعت ‌بیمه، ‌وظیفه ‌تنظیم مقرراتی ‌برای‌ اطمینان ‌از ‌وضوح‌ اطلاعات ‌بیمه نامه¬ها‌ و‌ قراردادها ‌به ‌زبان‌ ساده ‌و ‌قابل فهم‌ دارد. ‌ناتوانی‌در‌ انجام ‌این‌کار‌ نه‌ تنها ‌امکان‌ فروش‌ را ‌کمتر ‌می کند ‌بلکه ‌صنعت‌ را ‌نسبت ‌به ‌چالش های‌ حقوقی ‌از‌ طرف ‌بیمه گذاران‌ آسیب پذیرتر و‌ امکان ‌واقعی‌ دخالت‌ تنظیم مقرراتی ‌را ‌بیشتر ‌می کند.»