نقش مالیات در تحول نظام سلامت کشور

مالیات بهترین منبع درآمدی است که می‌تواند هزینه‌های دولت که صرف کالاها و خدمات می شود را تامین نماید‎ و یکی از این موارد هزینه، توسعه خدمات و امکانات درمانی است.

کد خبر: ۲۳۱۸۷۳

تاریخ: ۱۲ تير ۱۳۹۷ - ۲۰:۳۹

به گزارش ایران اکونومیست؛مالیات بهترین منبع درآمدی است که می‌تواند هزینه‌های دولت که صرف کالاها و خدمات می شود را تامین نماید‎ و یکی از این موارد هزینه، توسعه خدمات و امکانات درمانی است.

قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران ضمن محوری شناختن سلامت انسان ، بهداشت و درمان را از جمله نیازهای اساسی می ‏شناسد و دولت را مکلف کرده است تا تمامی امکانات خود را جهت سلامت افراد کشور بسیج کند.

حال اگر نظام ‏سلامت از آمادگی و کارآمدی کافی برای برخورد با این تغییرات برخوردار نباشد، به تدریج بخش سلامت از نیازهای واقعی ‏جامعه و اهداف اولیه خود دور شده و قادر به ادای ماموریت خود نخواهد بود‎‎.

بی تردید، مالیات یکی از تامین کنندگان مهم منابع مالی نظام سلامت کشور محسوب می شود. ارائه و توسعه خدمات بهداشت و درمانی از وظایف حاکمیتی دولت‌ها است و با حساسیت ویژه‌ای به آن نگریسته می‏‌شود; چرا که جامعه سالم محور توسعه است و تهدید سلامت جامعه همه ارکان آن‌را تحت تاثیر قرار می‌‏دهد.

از طرفی در سال‌های گذشته، هزینه‌های مراقبت بهداشت و سلامت شهروندان با سرعت قابل ملاحظه‌ای افزایش یافته است و این موضوع به نوبه خود، فشارهای مضاعفی را برای سازمان‌های بیمه سلامت، سیاستگذاران و مردم ایجاد کرده است.

هزینه سلامت و بهداشت و درمان در هر جامعه از شاخص های مهم برای ارزیابی سطح رفاه عمومی به شمار می رود و شاید از همین رو، این شاخص به عنوان یکی از معیارهای مهم در مقایسه کشورهای توسعه یافته از کشورهای در حال توسعه محسوب می شود.

ارائه و توسعه خدمات بهداشت ودرمانی از وظایف حاکمیتی دولت ها است و با حساسیت ویژه ای به آن نگریسته می‏شود، چرا که جامعه سالم محور توسعه است وتهدید سلامت جامعه همه ارکان آن را تحت تاثیر قرار می‏دهد.

از طرفی در سال های گذشته، هزینه های مراقبت بهداشت و سلامت شهروندان با سرعت قابل ملاحظه ای افزایش یافته است و این موضوع به نوبه خود، فشارهای مضاعفی را برای سازمان های بیمه سلامت، سیاستگذاران و مردم ایجاد کرده است.

با توجه به این حقیقت که بیشتر از 90 درصد از خدمات مراقبت سلامت توسط دولت ارائه می شوند، چنین فشارهایی سیاستگذاران را ترغیب کرد تا نقش بالقوه مالیات را در تامین پایدار منابع مالی در راستای ارائه هر چه بیشتر و مطلوب تر خدمات بهداشت و سلامت مدنظر قرار دهند.

یکی از موانع مهم در راه ارتقای نظام سلامت در کشور ، بودجه کلان این بخش است که همواره بر دوش دولت سنگینی می کند.

طی سالهای اخیر، قوانین کشور با ارائه راهکارهایی درصدد تأمین بخش مهمی از هزینه های سلامت برآمده است که از جمله می توان به مالیات سلامت اشاره کرد.

پس از اجرای قانون مالیات بر ارزش افزوده و با تصویب مجلس شورای اسلامی، یک درصد از وصولی مالیات بر ارزش افزوده به بخش سلامت اختصاص یافت.

اقدامی که پس از اجرا، به رفع بسیاری از مشکلات مردم در زمینه تأمین هزینه های بهداشت و درمان منجر شد و از این جنبه، رضایت مندی مهمی در مردم بوجود آورد. به موجب ماده 47 طرح الحاق موادی به قانون تنظیم بخش از مقررات مالی دولت که به تصویب مجلس رسید، علاوه بر افزایش قانونی نرخ مالیات بر ارزش افزوده ، صرفا یک واحد درصد به عنوان مالیات سلامت به نرخ مالیات بر ارزش افزوده سهم دولت اضافه و همزمان با دریافت، مستقیما به ردیف درآمدی که برای این منظور در قوانین بودجه سنواتی پیش بینی می گردد، واریز می شود.

بر این اساس، صددرصد منابع دریافتی از طریق ردیف یا ردیفهایی که برای این منظور در قوانین بودجه سنواتی پیش بینی می شود، به پیشگیری و پوشش کامل درمان افراد ساکن در روستاها و شهرهای دارای بیست هزار نفر جمعیت و پایین تر و جامعه عشایری( در چارچوب نظام ارجاع) اختصاص می باید و پس از تحقق هدف مذکور نسبت به تأمین و تکمیل تجهیزات بیمارستانی و مراکز بهداشتی با اولویت بیمارستان های مناطق توسعه نیافته، مصارف هیات امنای صرفه جویی ارزی و ارتقای سطح بیمه بیماران مبتلا به بیماری های خاص و افراد تحت پوشش نهادهای حمایتی خارج از روستاها و شهرهای بالای بیست هزار نفر جمعیت اقدام می گردد.

در همین راستا با فرهنگ سازی مالیاتی بیش از پیش در خصوص نقش و جایگاه بی بدیل مالیات در توسعه و ارتقا امکانات و زیرساخت های درمانی و بهداشتی کشور، می توان گام های ارزنده ای در جلب و ارتقاء سطح مشارکت مردم در پرداخت مالیات برداشت تا از این طریق به افزایش سطح نظام سلامت کشور کمک شایانی نمود.