سرمربی تیم ملی بسکتبال:

کمی نگرانی برای جلوگیری از غافلگیری خوب است

«مهران شاهین طبع» سرمربی تیم ملی بسکتبال ایران، گفت: اینکه همیشه مقداری نگران باشیم خوب است تا غافلگیر نشویم.

کد خبر: ۲۳۰۵۷۴

تاریخ: ۰۶ تير ۱۳۹۷ - ۱۷:۵۹

به گزارش ایران اکونومیست؛ تیم ملی بسکتبال ایران در روزهای 8 و 13 تیر ماه در پنجره سوم رقابت‌های انتخابی جام جهانی 2019 در دوحه با قطر و در تهران با قزاقستان روبه رو خواهد شد.
شاهین طبع امروز (چهارشنبه) در آستانه سفر تیم ملی به دوحه برای مصاف با قطر، اظهار داشت: دو مسابقه پیش رو نمی‌تواند معیار سنجش تیم ملی باشد زیرا مسابقات سخت‌تری در پیش داریم. ولی باید در این دو بازی با تمرکز بالا به میدان برویم تا غافلگیر نشویم.
سرمربی تیم ملی بسکتبال ایران، درباره تمرینات تیم زیر 23 سال که با هماهنگی تیم بزرگسالان پیش می‌رود، گفت: اگر بازیکنی از تیم ملی کنار برود در صورتی که کمتر از 23 ساله باشد یا همچنان برای اردوی بعدی به او نیاز داشته باشیم در تمرینات تیم زیر 23 سال شرکت می‌کند.
وی افزود: آینده بسکتبال ایران بر عهده بازیکنان این تیم است، ولی اگر فدراسیون نتواند برنامه‌های خوبی برای بازیکنان فعلی تیم‌های جوانان و زیر 23 سال تدارک ببیند، در آینده دچار مشکل می‌شویم.
شاهین طبع درباره حضور تیم ملی در بازی‌های آسیایی جاکارتا نیز گفت: هنوز در سطح آمادگی خوبی برای آن مسابقات نیستیم، زیرا تیم‌های آسیایی بسیار قدرتمند هستند و کار ما سخت است. در دوره گذشته بازی‌های آسیایی بازیکنان با اصالت خارجی اجازه بازی پیدا نکردند، اما در این دوره بیشتر تیم‌ها از بازیکنان خارجی بهره می‌برند.
سرمربی تیم ملی بسکتبال گفت: تیم به دقت و آرامش بیشتری نیاز دارد تا در بازی‌های آسیایی به مشکل نخوریم.
وی خاطرنشان کرد: شیوه جدید برگزاری مسابقات ملی بسکتبال باعث شده است تا تیم‌هایی که سازماندهی و امکانات بیشتری دارند موفقیت بیشتری داشته باشند. ما و دیگر تیم‌های ورزشی به مسابقات تدارکاتی نیاز داریم و مسئولان فدراسیون و ورزش کشور باید به دنبال این باشند که در شرایط اقتصادی کنونی راهی برای حل این مسئله پیدا کنند.
شاهین طبع گفت: تیم ملی بسکتبال ایران ظرفیت بالایی دارد، اما نمی‌توانم با قطعیت درباره موفقیت در بازی‌های آسیایی حرف بزنم. مقداری نگرانی خوب است. در دوره گذشته هم فکر می‌کردیم قزاقستان و کره جنوبی را راحت می‌بریم، اما به مشکل خوردیم و در نهایت دستمان از طلا دور ماند.