آغاز تهاجم عراق به جزایر مجنون

منافقین پس ازحمله به مهران، شعار « امروز مهران، فردا تهران» را سر دادند. در چهارم تیر ۶۷، تهاجم عراق به جزایر مجنون آغاز شد. این حمله اوج قدرت عراق بود و پس از آن با توجه به باز پس گیری مناطق آزاد شده، عراقی‌ها مواضع جدیدی اتخاذ کردند.

کد خبر: ۲۲۹۹۸

تاریخ: ۰۴ تير ۱۳۹۲ - ۱۸:۰۰

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، در روزهای پایانی خرداد 1367 نیروهای سازمان مجاهدین خلق( منافقین ) به کمک ارتش عراق به مهران و دهلران که در کنترل پدافندی ارتش قرار داشت حمله کردند. پیش از این منافقین پس از توافق جدید با رژیم عراق در 18/1/67 به فکه حمله کرده بودند. در بهار همین سال بعد از نشست محرمانه رجوی و صدام تجهیزات سنگین شامل تانک تی55، نفربرهای پی ام پی در اختیار منافقین قرار گرفت. و افسران عراقی آموزش فشرده‌ای را برای آن‌ها برگزار کردند. رجوی قبل از عملیات مهران طی نشستی برای تحریک و تشویق نیروهایش جهت حمله به خطوط ارتش،‌ می‌گوید:«توان یک یگان ما با سه یا چهار یگان ارتش ایران برابر است و یک گردان برای درهم شکستن چند گردان کلاسیک ارتش ایران کافیست»

ارسال پیشرفته ‏ترین تسلیحات نظامی از کشورهای حامی حزب بعث به کشور عراق، در اواخر جنگ نمودی بسیار برجسته داشت به طوری که سیل این کمک ‏ها قطع نمی ‏شد. در این شرایط که نیروهای ارتش، بسیج و سپاه اسلام، علی رغم محاصره اقتصادی - نظامی و عدم دسترسی به سلاح‏ های جدید، به مقاومتی جانانه مشغول بودند، رژیم عراق از به کار بردن انواع بمب‏‌های ممنوعه و شیمیایی ابایی نداشت. همچنین حمایت و سکوت مجامع بین المللی، این رژیم را در انجام هر جنایتی جَری ساخته بود. در این اوضاع و احوال، سقوط منطقه شلمچه و تداوم حملات دشمن در سایر مناطق و احتمال حمله به جزایر مجنون به عنوان آخرین منطقه‌‏ای که در جبهه‌‏های جنوبی همچنان در اختیار قوای نظامی ایران قرار داشت، جنگ را وارد مرحله‌‏ای حساس و حیاتی کرد. با نزدیک شدن روزهای پایانی خرداد ماه 1367، عراق بر حجم تحرکات خود افزود و نیروهایش را در مناطق جزایر مجنون تقویت کرد. نکته قابل ملاحظه در تحرکات عراق، اجتناب از حفاظت و غافل‏گیری بود. به نظر می‌‏رسید دشمن قصد داشت تحرکات خود را نشان دهد تا با ایجاد رعب در نیروهای ایرانی، ضریب موفقتیش را افزایش دهد.

منافقین پس از حمله به مهران، شعار « امروز مهران، فردا تهران» را سر دادند. در 4/4/67 تهاجم نیروهای عراق به جزایر مجنون آغاز شد. این حمله اوج قدرت عراق بود و پس از آن با توجه به باز پس گیری کلیه مناطق آزاد شده، عراقی‌ها مواضع جدیدی اتخاذ کردند. "نزار حمدون" معاون وزیر خارجه عراق اعلام کرد زمان به نفع ایران نیست و در مرحله نهایی جنگ هستیم. عراق نمی‌تواند صرفا یک آتش بس را بپذیرد! "طه یسین رمضان" معاون نخست وزیر عراق طی مصاحبه‌ای گفت:‌« نتیجه جنگ در روزها،‌ هفته‌ها و ماه‌های آینده روشن خواهد شد» تاکید نزار حمدون بر این مسئله که عراق از این پس تصمیم ندارد مساعی خود را در صحنه دیپلمایتک متمرکز کند، نشان دهنده تصمیم عراق در تداوم تهاجمات بود. چنان که نیروهای عراقی حملات گسترده‌ای را به خطوط ارتش با هدف گرفتن اسیر و غنائم آغاز کردند. در این مرحله تعداد زیادی نیرو به همراه بسیاری امکانات ارتشی به اسارت و غنیمت گرفته شد و در بغداد به نمایش گذاشته شد. در این میان بمباران شیمیایی منطقه که دامنه آن تا حوالی هویزه گسترش یافته بود، باعث عقب‏‌نشینی نیروهای خود می‏‌شد، تا این که جزایر مجنون پس از جانفشانی‏‌های زیاد قوای اسلام، به اشغال ارتش رژیم بعث درآمد.

عراق در این حمله که به لحاظ تاکتیکی، پیشرفته بود، قصد گرفتن اسیر داشت که توانست در ظرف مدت کوتاهی، هفده هزار اسیر بگیرد. در این وضعیت ایجاد شده و نیز سرنگون ساختن هواپیمای مسافربری ایران در دوازدهم تیر آن سال توسط ناو آمریکایی مستقر در خلیج فارس، بنا به ملاحظات جدید و همچنین تشدید فشارهای بین‌‏المللی علیه جمهوری اسلامی ایران، حضرت امام خمینی(ره) با یک تصمیم مهم، اوضاع را به نفع ایران تغییر دادند و قطعنامه 598 شورای امنیت را پذیرفتند.