شادی و نشاط نیاز همگان است

چهره های عبوس، ابروهای درهم کشیده، غرولندهای زیرلب، پرخاش بی دلیل یا درگیری های فیزیکی و لفظی که روزانه در سطح جامعه با آن ها برخورد می کنیم، همگی دلالت بر کاهش میزان شادی و نشاط است که به گمشده ای در این روزهای زندگی ما ایرانیان تبدیل شده است.

کد خبر: ۲۲۴۹۳۴

تاریخ: ۱۲ خرداد ۱۳۹۷ - ۱۰:۳۴

به گزارش ایران اکونومیست، مشکلات معیشتی و شغلی، ضعف در روابط فردی و اجتماعی، آشنا نبودن با مهارت های زندگی، منفی نگری و افزایش اختلالات روحی روانی از جمله عواملی است که میزان خوشنودی و رضایتمندی را در جامعه ایران کاهش داده است. به گونه ای که مسئولان دولت در سال های اخیر بارها بر ضرورت های ایجاد شادی و نشاط در جامعه ایران تاکید کردند.
در تازه ترین این اظهارات، «سیدعباس صالحی» وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی از برنامه های این وزارتخانه برای تدوین و اجرای برنامه های ملی و استانی در جهت ایجاد نشاط اجتماعی خبر داده است.
وزیر ارشاد یکی از راهکارهای برقراری فضای شاد در جامعه را تقویت ظرفیت های مردمی فرهنگ و هنر و بهره برداری از سرمایه و ظرفیت هنرمندان در این بخش عنوان کرده است. پیش از آن نیز رهبر معظم انقلاب اسلامی در بیانات خود کار کسانی را که یأس و نومیدی به جامعه پمپاژ می کنند با کار دشمن برابر عنوان کردند.
از این رو، دولتمردان یازدهم و دوازهم بخشی از وعده های خود را بر گسترش نشاط و شادی در جامعه استوار ساختند و در این سال ها تلاش های خود را به ویژه در حوزه های فرهنگی و اجتماعی بر نهادینه سازی شادی در جامعه اختصاص داده اند. در نتیجه این تلاش و هشدارها اگرچه مردم ایران تا اندازه ای دریافته اند که باید بیش از پیش در زندگی به سوی شادی و تفکر مثبت حرکت کنند اما به طور حتم تا دستیابی به جامعه ای که در آن شاخص های شادی، تندرستی، روانشناسی مثبت گرا و نشاط رشد یافته باشد، فاصله بسیار باقی مانده است.
در مسیر دستیابی به چنین اهدافی عوامل گوناگونی از شرایط اقتصادی و سیاسی تا گرایشات رفتاری و روانی افراد جامعه، دخیل خواهند بود. نخستین وظیفه بر دوش سیاستگذاران و برنامه ریزان اقتصادی، سیاسی و فرهنگی است.
بسیاری از افراد در شرایط برخورداری از رفاه اقتصادی، امنیت شغلی و امید به آینده، شاد و راضی زیست خواهند کرد. بنابراین تلاش مسئولان برای برقراری امنیت سیاسی و اقتصادی نقش پررنگی در میزان رضایتمندی مردم از شرایط خواهد داشت.
به دلیل رشد افسردگی در جوامع معاصر به ویژه کشورهای در حال توسعه، برنامه ریزان فرهنگی، صنعتی به نام صنعت شادی ایجاد کرده اند. این صنعت به دنبال تولید شادی های تصنعی برای افراد بوده و از ابزارهای فرهنگی کمک بسیاری می گیرد. در یکی دو سال اخیر نیز این موضوع مورد توجه جدی فعالان فرهنگی و رسانه ای کشور قرار گرفته است.
تولید برخی برنامه های تلویزیونی، اجرای برنامه های کمدی ایستاده (استند آپ کمدی) و برگزاری کنسرت های موسیقی را می توان از ابزارهای به کار گرفته شده برای وادار کردن مردم به خنده است.
دولت ها می توانند با حمایت از راه اندازی کسب و کارهای فرهنگی و ایجاد بسترهای لازم برای کسب درآمد افرادی که دارای ظرفیت های فرهنگی و هنری در زمینه ایجاد نشاط و سرگرمی هستند، به گسترش این مهم در جامعه کمک کنند.
در کنار بهره گیری از ظرفیت های فرهنگی سینما، تئاتر، موسیقی و تلویزیون از فرصت های ورزشی و میزان علاقه ایرانیان به ورزش نیز نباید غافل شد. ورزش روح نشاط را در جامعه گسترش خواهد داد. فرهنگ سازی در راستای گنجاندن ورزش در برنامه روزمره زندگی ایرانیان نه تنها بیماری های غیرواگیر مانند چاقی، مشکلات قلبی عروقی و انواع سرطان را کنترل کرده بلکه افراد را شاداب و بانشاط می سازد.
تلاش رسانه های غربی و فارسی زبان خارجی در القای نارضایتی، غم و اندوه به مردم ایران را نمی توان در افزایش افسردگی و احساس نامناسب به شرایط موجود نادیده انگاشت. بسیاری از شبکه های ماهواره ای فارسی زبان با به کارگیری شیوه های جنگ نرم چون دروغ پردازی و برجسته سازی مشکلات اقتصادی و اجتماعی، باورهای فرهنگی، اعتقادات دینی و همبستگی ملی را میان ایرانیان نشانه می روند. این رسانه ها تلاش می کنند تا شرایط سیاسی و اقتصادی ایران شکننده و ناامن جلوه دهند. آنان به مردم ناامنی و احساس نارضایتی را تزریق می کنند.
ایجاد و تقویت زیرساخت های تفریح و شادی و افزایش سطح رضایتمندی در زندگی به طور حتم تاثیرِ تبلیغات تمام ناپذیر رسانه های خارجی علیه ایران را خنثی خواهد ساخت.
دست آخر نیز خود افراد در تقویت روحیه شاد و ایجاد نشاط در زندگی خود دخیل هستند. نشاط واقعی مقوله ای نسبی است که از ترکیب شرایط فردی و اجتماعی که فرد در آن زندگی می کند به دست می آید. نقش افراد در ایجاد این احساس تا جایی است که هر چه دولت ها و سیاست ها در جهت ایجاد شادی، پویایی و احساس مفید بودن در جامعه حرکت کنند تا زمانی که افراد، خود به دنبال تغییرات درونی نباشند، جریان نشاط در جامعه برقرار نخواهد شد.
افراد با مثبت گرایی، پرورش اندیشه های شادی محور، دوری از افکار منفی و ترس های واهی، تقویت مهارت های اخلاقی چون احترام، مهربانی، نوع دوستی یا کمک به دیگران، احساس خوشبختی و تلاش برای سعادتمندی می توانند غول افسردگی را شکست دهند. افراد برخوردار از سلامت روحی و روانی احساس شادمانی بیشتری خواهند داشت.
کلام پایانی اینکه کسب شادی از راه مشروع نیازمند فضای امیدوارکننده در جامعه است. تا زمانی که راه های سالم و امن برای تخلیه هیجانات و پاسخ به نیاز شادی پیش روی مردم به ویژه نوجوانان و جوانان قرار نگیرد، روی آوری برخی جوانان به تفریحات ناسالم دور از انتظار نیست .