در ذهن «کی روش» چه می گذرد

تفاوت پست باشگاهی و ملی بازیکنان تیم ملی فوتبال ایران در بازی برابر تیم ملی ترکیه نوعی دوگانگی ایجاد کرد که حرف و عمل سرمربی پرتغالی تیم ملی را در برابر یگدیگر قرار داد.

کد خبر: ۲۲۴۲۹۷

تاریخ: ۰۸ خرداد ۱۳۹۷ - ۱۶:۴۸

به گزارش ایران اکونومیست؛ تیم ملی فوتبال ایرانی شب گذشته (دوشنبه هفتم خرداد) در دیداری تدارکاتی در ورزشگاه «فاتح تریم» شهر استانبول با نتیجه 2 بر یک مغلوب تیم ملی ترکیه شد. باخت تیم ملی فوتبال ایران در این مسابقه در حالی رقم خورد که تیم ملی فوتبال ترکیه تعدادی از بازیکنان اصلی خود را در ترکیب نداشت.
هر چند که تحلیل این بازی بر اساس پیش فرض های ذهنی یک نفر نمی تواند تعمیمی برای جامعه فوتبالی باشد اما بازی شب گذشته شاگردان «کارلوس کی روش» در برابر تیم ملی ترکیه، پیام های فراوانی برای فوتبال دوستان داشت. یکی از این پیام ها غافلگیری مدافعان در دقایق نخست هر دو نیمه بود که نتیجه آن به 2 گل «جنک توسون» ختم شد.
بر کسی پوشیده نیست که تفکر «کارلوس کی روش» برای تیم ملی در سال های گذشته گل نخوردن و تقویت خط دفاعی بود که با این روش توانست نتایج خوبی کسب کند. اما واکاوی نفرات حاضر در لیست کنونی سرمربی پرتغالی تیم ملی فوتبال کشورمان و شیوه بکارگیری آنان در بازی برابر ترکیه با تفکر پیشین وی هیچ سنخیتی ندارد و این می تواند پاشنه آشیلی برای تیم ملی ایران در جام جهانی به شمار رود.
در لیست این مربی پرتغالی 14 بازیکن تیم لژیونر قرار دارند که «امیر عابدزاده»، «مهرداد محمدی»، «حاج صفی» و «مرتضی پورعلی گنجی»در پست دروازبان و دفاع هستند و 10 بازیکن دیگر خصوصیات تهاجمی آنان بر دفاع می چربد.
در سوی دیگر ماجرا حضور ایران در گروهی سخت در جام جهانی باعث شده تا تیم ملی فوتبال ایران با تیم هایی در مسابقات مهم روبرو باشد که در بازی های مرحله گروهی عملکرد فوق العاده ای در گلزنی داشتند و بیشتر توان تیمی آنان بر روی خط حمله استوار است. با این شرایط نکته ای که ممکن است برای بسیاری از فوتبالدوستان به سئوال تبدیل شود این است که ایران چگونه می خواهد با چنین ترکیب و مدافعان کم تجربه ای مانند «روزبه چشمی» با 5 بازی ملی، «سید مجید حسینی» 2 بازی ملی، مرتضی پورعلی گنجی 25 بازی ملی و «میلاد محمدی» 14 بازی ملی در برابر خط آتش تیم های اسپانیا، پرتغال و مراکش که بازیکنان نامداری مانند کریستیانو رونالدو، نانی، ایسکو، مارکو آسنسیو، لوکاس واسکز، دیگو رودریگو و خالد بوتایب در ترکیب دارند، صف آرایی کند.
کم تجربگی و خالی شدن خط دفاعی ایران از بازیکن باتجربه و حضور جوانان در این پست اگر به عنوان پاشنه آشیل تلقی نشود به یقین یکی از نقاط ضعف تیم ملی است زیرا آنچه بسیاری از تئورسین های فوتبال و برخی از مربیان داخلی و بازیکنان پیشین تیم ملی به آن اعتراف دارند غافلگیری برخی از بازیکنان کم تجربه در برابر ستاره های بزرگ دنیا است؛ غافلگیری که در برخی از مواقع تحت تاثیر نام یک بازیکن و در شرایطی نیز تحت تاثیر جو ورزشگاه های جام جهانی قرار می گیرد.
انتخاب هافبک دفاعی برای بازی برابر ترکیه یکی از سرگیجه های کی روش بود. این مشکل به یقین در نخستین بازی جام جهانی برای ایران پابرجاست زیرا «سعید عزت اللهی» هافبک دفاعی مورد علاقه کی روش در بازی نخست برابر مراکش که یک بازی حیاتی برای ایران به شمار می رود محروم است. در بازی دیشب «حضور مسعود شجاعی» در این پست برای فوتبال دوستان ناآشنا بود.
تغییر پست بازیکنان نسبت به تیم های باشگاهی از سوی کی روش موجب شده بود تا این ذهنیت در بین برخی از هواداران شکل گیرد که حرف و عمل این سرمربی یکی نیست. در حالی او پیش از سفر به ترکیه اعلام کرده بود بازیکنانی مانند «وریا غفوری» و «سید حسین حسینی» به خاطر به کار گرفته نشدن در پست مورد نظرشان در تیم باشگاهی، از تیم ملی خط خورده اند اما برخلاف چنین ادعایی این مربی پرتغالی ترجیح داد که از «انصاری فرد» و «مهدی طارمی» دو بازیکن با خصوصیات تهاجمی در پست غیر تخصصی استفاده کند.
کی روش همچنین در بازی شب گذشته در نیمه دوم از «اشکان دژاگه» استفاده کرد که در شش ماه گذشته به خاطر مصدومیت دور از میادین بوده است.
تغییر پست های مکرر و خط خوردن برخی از بازیکنان باتجربه در پست دفاعی این ذهنیت را در بین برخی از منتقدان سرمربی تیم ملی تقویت می کند که این مربی تفکر پیشین خود که بر پایه انسجام دفاعی بود را قربانی حضور لژیونر ها و بکار گیری آنان در پست غیر تخصصی کرده است. ادعایی که اگر به واقعیت نزدیک باشد به یقین تیم ایران را در جام جهانی با مشکلات فراوانی روبرو خواهد کرد.