بررسی دلایل کسادیِ کسب و کارِ شیرینی فروشان

قنادان، مقهور رکود بازار

صنف قنادی از نمونه صنوفی است که شرایط متفاوتی را تجربه می‌کند و گویی توان مقابله با کساد حاکم بر بازار را ندارد.

کد خبر: ۲۱۶۸۸۶

تاریخ: ۰۹ ارديبهشت ۱۳۹۷ - ۰۹:۴۹

به گزارش ایران اکونومیست، بازار شیرینی در ایران در سال های دور گذشته از رونق خاصی برخوردار بوده است که به تعبیر برخی قنادان، یکی از دلایل اصلی این رونق به کیفیت شیرینی های ایرانی و همچنین ذائقه ایرانیان و تمایل بالای آنها به استفاده از شیرینی باز می گردد.

یونس زمانی، یکی از فعالان این عرصه ( قنادی ) در غرب استان تهران با اشاره به کیفیت بالای شیرینی های ایرانی و شهرت خاص آن در جهان، اظهار کرد: این صنف از دیرباز از رونق خاصی برخوردار بوده و چه در بخش سنتی و چه در ارتباط با شیرین هایی که بصورت امروزی و صنعتی عرضه می شوند، از اِقبال خاصی در میان جامعه مصرف کننده برخوردار بوده است.

وی افزود: از حِیثِ درآمدی و سود آوری نیز این شغل در شرایط مناسب و مساعدی قرار داشته و در مقایسه با بسیاری از صنوف و مشاغل دیگر همواره از سود قابل توجهی برخوردار بوده است که یکی از دلایل این امر را می توان در تنوع این شغل و امکان فروش و عرضه خشکبار جستجو کرد.

این قَنادِ فعال در غرب استان تهران بیان کرد: یکی دیگر از محاسن این شغل به ظرفیت اشتغالزایی بالای آن باز می‌گردد، زیرا برای تکمیل شدن چرخه کامل توزیع شیرینی ، بسیاری از حوزه های دیگر نیز مشغول به فعالیت هستند و با نیم نگاهی به مواد اولیه مورد نیاز تولید شیرینی تا جعبه و کارتن هایی که برای چینش شیرینی ها مورد استفاده قرار می‌گردد، به روشنی این موضوع  مشهود خواهد شد.

زمانی تصریح کرد: در کارگاه قنادی نیز عموما تعداد بالایی از کارگران برای تولید شیرینی خشک و تَر مشغول به فعالیت هستند و تمامی مولفه های مذکور موید این واقعیت است که در صورت حمایت و پشتیبانی هر چه بیشتر از این صنف می توان در حوزه اشتغالزایی نیز از ظرفیت های بالقوه اشتغالزاییِ آن ، بیش از پیش بهره مند شد.

وی افزود: با همه این اوصاف در سالیان اخیر رکود حاکم بر بازار، رونق صنف قنادی را نیز تحت الشعاع قرار داده و دیگر مانند سابق شاهد فروش و عرضه شیرینی نیستیم.

این قناد فعال در غرب استان تهران گفت: در شرایطی که قدرت خرید مردم کاهش می یابد، خرید شیرینی نیز از اولویت خارج می شود و اگر نگوییم شیرینی به محصولی تشریفاتی در میان برخی از اقشار جامعه مبدل شده، بنابراین خرید آن به اولویتی دست چندم، تبدیل شده است.

زمانی گفت: در سالیان نه چندان دور گذشته که رفت و آمدهای خانوادگی و فامیلی بیشتر بود، بالتبع خرید شیرینی نیز به میزان فزاینده ای مرسوم بود اما امروزه با کاهش دیدو بازدیدها، خرید شیرینی نیز به میزان قابل توجهی از سوی عموم مردم کاهش پیدا کرده است.
وقتی تبلیغات منفی، بازار قنادان را تضعیف می‌کند

حسین مُرُوَت، یکی دیگر از قنادان فعال در غرب استان تهران با اشاره به عمیق تر شدن رکود حاکم بر این صنف در طول سالیان اخیر و بخصوص سه تا چهار سال گذشته اظهار کرد: متاسفانه هجمه تبلیغاتی و سنگینی که در ارتباط با مصرف شیرینی در جامعه گسترش پیدا کرده، به شدت کسب و کار قنادان را نیز تضعیف کرده است.

وی افزود: بدون تردید، اِفراط در استفاده از هر خوراکی با مضرات خاصی همراه است و به تبع شیرینی نیز از این قاعده مستثنی نیست، اما عجیب است که در سالیان اخیر بصورت بسیار عمیق و گسترده ای استفاده از شیرینی در میان عموم مردم منع شده که در این ارتباط گسترش شبکه های اجتماعی و نفوذ فضای مجازی همچون تلگرام و... در میان خانواده ها تاثیرگذار بوده است.

این قناد فعال در غرب استان تهران گفت: افزایش تولیدات صنعتی همچون شیرینی جات و بیسکویت های متنوع نیز مزید بر علت شده تا بصورت شدیدی کسب و کار این صنف که زمانی رونق آن زبانزد خاص و عام بود کمرنگ و تضعیف شود و بالتبع بازخورد آن در کاهش میزان تولید و تعدیل نیروهای فعال در کارگاه های قنادی غیرقابل انکار است و نباید این واقعیت را از نظر دور داشت که با اُفتِ رونق کسب و کار این صنف، بسیاری از حوزه های دیگر همچون تولید آرد شیرینی، شکر و...نیز تضعیف خواهند شد.

مروت در ادامه با انتقاد از شیوه مالیات سِتانی از قنادان تاکید کرد: متاسفانه با وجود رکود ملموسی که در بازار حاکم است و عام و خاص نسبت به آن مطلع هستند، همچنان شاهد اخذ مالیات های سنگین از صنف مذکور هستیم و گویا تصور برخی همچنان بر این مبنا استوار است که قنادان همچون گذشته از فعالیت در این صنف سود بسیاری کسب می کنند.

وی در خاتمه یادآور شد: انتظار می رود شیوه مالیات ستانی از صنوف، همسان با واقعیت های اقتصادی جامعه پیش رود ، در غیر این صورت در آینده ای نه چندان دور بسیاری از واحدهای فعال در این بخش چاره ای جز تعطیلی نخواهند داشت و این برای وضعیتِ فِعلی اشتغال در کشور، مناسب و شایسته نخواهد بود.