کپسول فضاپیمای "اوریون" ناسا بیش از 100 قطعه چاپ سه‌بعدی خواهد داشت

بیش از 100 قطعه کپسول نفربر فضاپیمای "اوریون" ناسا از فناوری چاپ سه‌بعدی بهره خواهند گرفت که توانایی مواجهه با چالش‌های اعماق فضا را خواهند داشت.

کد خبر: ۲۱۴۹۱۵

تاریخ: ۰۱ ارديبهشت ۱۳۹۷ - ۰۸:۳۸

به گزارش ایران اکونومیست به نقل از انگجت، بیش از 100 قطعه از قطعات تشکیل‌دهنده کپسول خدمه فضاپیمای "اوریون" ناسا با استفاده از فناوری چاپ سه‌بعدی ساخته خواهد شد که به طور خاص برای روبرویی با چالش‌های فضای عمیق طراحی شده‌اند.

فضاپیمای اوریون(Orion) که در لغت به معنی شکارچی است، جدیدترین فضاپیمای سازمان فضایی آمریکا(ناسا) برای حمل انسان به فضا و اکتشافات دور دست از جمله سیاره مریخ است.

مراحل اجرایی این فضاپیما پس از اتمام پروژه شاتل و بازنشستگی ناوگان شاتل کلید خورد و نخستین پرواز آزمایشی بدون سرنشین خود را در 5 دسامبر 2014 با موفقیت انجام داد.

این فضاپیما مانند فضاپیمای آپولو از یک کپسول حامل فضانوردان تشکیل شده است که می‌تواند به فضای ماورای زمین به اکتشاف در سیارات دیگر و همچنین سیارک‌ها بپردازد و پس از آن با فرود به زمین به وسیله چتر نجات در اقیانوس فرود بیاید.

تنها استارتاپ‌های انقلابی مانند آزمایشگاه موشکی "Rocket Lab" نیستند که از چاپ سه‌بعدی برای ساخت موشک و سفینه استفاده می‌کنند. کپسول خدمه جدید "اوریون" ناسا دارای بیش از 100 قطعه چاپ سه‌بعدی است که به طور خاص توسط شرکت "لاکهید مارتین"، پیمانکار اصلی این پروژه با همکاری متخصصان چاپ سه‌بعدی توسعه داده شده است.

این قطعات از مواد کاملا جدیدی ساخته می‌شوند که به طور خاص برای مقاومت در برابر شرایط سخت فضای عمیق طراحی شده‌اند.

استفاده از چاپ سه‌بعدی، یک روش مقرون به صرفه برای ساخت یک سفینه فضایی پیچیده است. این بدان معنی است که طراحان می‌توانند کمی آزادانه‌تر طراحی کنند، زیرا به قطعات و مشخصات موجود و رایج محدود نمی‌شوند.

محققان امیدوارند آنچه را که از این تلاش آموخته و تجربه کسب کرده‌اند را در اختیار دیگر صنایع هوا و فضا، مانند ماهواره‌ها و فضاپیمای رباتیک قرار دهند.

روشن نیست که پرواز آزمایشی بعدی "اوریون" چه زمانی خواهد بود. همانطور که گفته شد، اولین پرواز آزمایشی آن اواخر سال 2014 انجام شد.

آزمایش بعدی، اولین پرواز موشک غول‌پیکر "SLS" ناسا خواهد بود.

کپسول تقریبا 3 هفته در فضا خواهد بود و به دور ماه می‌چرخد تا بتواند قابلیت فضانوردی خود را تست کند.

در حالی‌که این پرواز برای اواخر سال 2019 در نظر گرفته شده بود، تاخیرها به این معنی است که این پرواز احتمالا تا سال 2020 انجام نخواهد شد.