شمسایی‌: انحلال تیم‌ها تقصیر من نیست

مربی- بازیکن تیم فوتسال تاسیسات دریایی تهران می‌گوید منحل شدن تیم‌های فوتسال به دلیل اشباع شدن بعد از قهرمانی در لیگ است.

کد خبر: ۲۱۴۴۹۴

تاریخ: ۲۹ فروردين ۱۳۹۷ - ۱۱:۰۴

به گزارش ایران اکونومیست؛  وحید شمسایی  درباره گزارش ارتباط انحلال تیم‌های فوتسال با او اظهار کرد: من همیشه عاشق فوتسال بوده‌ام و خودم را مدیون این رشته می‌دانم اما امروز اگر اتفاقی رخ می‌دهد و تیم‌ها منحل می‌شوند تقصیر من نیست. من همیشه به دنبال تیم‌هایی هستم که بتوانم در آنها موثر باشم و در نهایت به قهرمانی دست یابم. به همین دلیل تیم‌هایی که با آنها موفق می‌شوم بعد از یکی، دو قهرمانی منحل می‌شوند اما باید این را بگویم که بسیاری از این تیم‌ها دو، سه سال بعد از رفتن من منحل شده‌اند.

او افزود: فوتسال مثل فوتبال نیست که یک بازیکن عمرش را در یک باشگاه بگذراند. هر سال تعدادی تیم می‌آیند و می‌روند. امثال ما وظیفه داشته‌اند که مبالغ قراردادهای فوتسال را بالا ببرند. تالار افتخارات این رشته بی بدیل است و افتخارات تیم‌ ‌ملی از سال ۲۰۱۶ که ناظم الشریعه آمده است فوق‌العاده‌ بوده است. اگر به گذشته برگردیم می‌بینیم در جام ملت‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۱۴ که در ایران برگزار شد، برای هر بازی با تیم‌های ضعیف نیز جمعیت ۱۲ هزار نفری به سالن می‌آمد اما در حال‌ حاضر تیم‌ ‌ملی فوتسال در تهران بازی می‌کند و ۵۰ نفر هم تماشاگر ندارد.

شمسایی در ادامه‌ خاطر نشان کرد: یکسری از تیم‌های متمول به دنبال بازیکنان چهره می‌گردند. من نیز در تعداد زیادی از بازی‌ها بازی کرده‌ام. از روز اولی که وزنم زیاد بود و توسط امیر شمسایی و سید مهدی ابطحی وارد فوتسال شدم و توسط شمس به تیم‌ ‌ملی رفتم، سعی کردم جایی بازی کنم که برای قهرمانی تلاش می‌کند.

کاپیتان سابق تیم‌ ‌ملی همچنین بیان‌ کرد: با خودم عهد بستم از همان روزهای اول تا جایی بازی کنم که مبلغ زیادی گیرم می‌آید و قرارداد تمام بازیکنان فوتسال را بالا ببرم. ابتدا با تیم پیمان قهرمان شدیم و سال بعد آن نیز به استقلال رفتم. سپس راهی لاتزیو ایتالیا شدم و در ادامه‌ به ایران باز گشتم. آن زمان آقای شفیعی مرا به ارم کیش قم برد. او ۲۰ میلیون برای رضایت نامه من پرداخت کرد و ما آن سال در لیگ دوم شدیم. من سپس به  تام ایران خودرو رفتم و با آن تیم نیز قهرمان شدم. سپس توسط علی طاهری که خدا به او عزت بدهد با فولاد ماهان اصفهان قرارداد بستم و با خانواده‌ ریختگران ارتباط گرفتم. آن زمان مبالغ چهار برابری می‌گرفتم اما در نهایت من را از اصفهان بیرون کردند و فولاد ماهان دو سال بعدش منحل شد. سپس به گیتی پسند اصفهان رفتم و این تیم نیز قهرمان شد اما آنها من را نخواستند و در ادامه‌ به دلیل پایین آمدن قراردادها یک سال بیرون نشستم. در همان زمان یک تیم چینی من را خواست و در ازای ۲۶ روز بازی ۳۰۰ میلیون معادل سه فصل در لیگ ایران دریافت کردم. همچنین به دلیل رفاقت دیرینه با افشین دبیری به تبریز رفتم و با دبیری قهرمان ایران شدیم اما به خاطر مشکلات خانوادگی مجبور شدم به تهران بیایم و با تیم تاسیسات دریایی کار کنم. دو سال بعد از این اتفاق دبیری نیز منحل شد.

مربی – بازیکن تیم فوتسال تاسیسات دریایی تهران در مورد انحلال این تیم نیز بیان‌ کرد: ما تاسیسات دریایی را خیلی زود قهرمان کردیم. قرار بود این تیم ظرف سه سال به قهرمانی برسد ولی زود قهرمان شد و به اشباع رسید. در مجموع هر تیمی که رفتم دو، سه سال بعدش منحل شد. برخی از تیم‌ها با رییس سابق کمیته‌ فوتسال درگیر شدند، رییسی که فقط خودش را دید و به باشگاه‌ها توجهی نکرد. دبیری هم با مسئولان فعلی کمیته‌ فوتسال درگیر شد و منحل کرد. متاسفانه اتفاقات سال ۲۰۱۲ در حال تکرار شدن است. اتفاقاتی که بین باشگاه فولاد ماهان و کمیته‌ فوتسال رخ داد و این باشگاه منحل شد. در سال ۲۰۱۶ پنج تیم هزینه خوبی کردند و لیگ بسیار با کیفیتی داشتیم، به همین دلیل تیم‌ ‌ملی در جام جهانی موفق شد. من به ناظم الشریعه ضمن تشکر از او می‌گویم باید باشگاه‌ها قوی‌تر باشند تا تیم‌ ‌ملی فوتسال بتواند به موفقیت برسد.

شمسایی در ادامه‌ صحبت‌های خود با تاکید بر این که منحل شدن تیم‌ها تقصیر او نیست  گفت‌: افرادی مثل غفران پناه، شفیعی، ریخته گران و جنتی فوتسال را به این‌جا رساندند و نباید آنها را فراموش کنیم. حقیقتش این است من همیشه به دنبال تیم‌های مدعی بودم اما در فوتسال تیم‌ها بعد از یکی، دو قهرمانی منحل می‌شود و این وظیفه مسئولان است که کاری کنند تا تیم‌ها همچنان انگیزه حضور در مسابقات را داشته باشند.

مربی – بازیکن تیم فوتسال تاسیسات دریایی تهران در پایان در پاسخ به این سوال که فصل آینده از بین تیم‌های مدعی مس و گیتی پسند کدام یک را برای قرارداد بستن  انتخاب می‌کند گفت‌: قرار نیست همیشه قرارداد داشته باشم، اگر شرایط فراهم نباشد، اتفاقی رخ نمی‌دهد و من بیرون می‌نشینم. بنابراین به دنبال بیزنس خودم می‌روم و به خانواده‌ام می‌رسم.