استیضاح؛ فرصت یا تهدید - محمدرضا نادری گیسور

مجلس شورای اسلامی در اقدامی بی سابقه طرح استیضاح سه وزیر کلیدی در حوزه اقتصادی کشور را بطور همزمان در دستور کار قرار داده است: «علی ربیعی» وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، «عباس آخوندی» وزیر راه و شهرسازی و «محمود حجتی» وزیر جهاد کشاورزی.

کد خبر: ۲۰۸۴۵۱

تاریخ: ۲۲ اسفند ۱۳۹۶ - ۱۱:۰۹

به گزارش ایران اکونومیست، بنا به اعلام هیات رییسه مجلس، نمایندگان در نوبت صبح امروز به بررسی استیضاح ربیعی می پردازند، نوبت عصر صحنه دفاعیات و اظهارات نمایندگان موافق و مخالف عملکرد آخوندی خواهد بود و صبح چهارشنبه نیز همین صحنه برای حجتی تکرار خواهد شد.
مطابق آیین نامه مجلس، مدت زمان بررسی استیضاح هر یک از وزیران پنج ساعت است که در جریان آن، علاوه بر نمایندگان موافق و مخالف، وزیر مربوطه و رییس جمهوری یا معاون اول وی می توانند از عملکرد خود دفاع کنند.
اگرچه از زمان نخستین استیضاح مجلس شورای اسلامی در سالهای پس از انقلاب یعنی استیضاح «محمد شهاب گنابادی» وزیر مسکن در 11 آبان 1361 تاکنون 27 بار طرح استیضاح بطور رسمی در خانه ملت مطرح بوده اما از این تعداد، فقط 7 استیضاح به برکناری وزیران مربوطه منجر شده است. در مقابل، 18 استیضاح به ابقای وزیران انجامیده و دو استیضاح هم پیش از طرح در صحن علنی لغو شده است.
اگرچه استیضاح از حقوق نمایندگان مجلس است اما در طول ده دوره آن هیچگاه سه استیضاح همزمان انجام نشده است.
این رفتار مجلس هم می تواند برای کشور، نظام و دولت «فرصت» بسازد و هم می تواند به «تهدید» تبدیل شود.

استیضاح وزیران «فرصت» خواهد بود؛
- اگر موجب شود تا عملکرد هر یک از وزیران و دولت در حوزه های مربوطه بخوبی تشریح شود و به قول رییس جمهوری، «فرصت روشنگری» بسازد،
- اگر سخنان نمایندگان موافق و مخالف و اعضای دولت، جلوه روشنی از پاسخگویی به مردم به نمایش بگذارد،
- اگر مردم احساس کنند آنچه مطرح می شود واقعا دغدغه هایی جهت رفع مشکلات جامعه است نه پوششی برای دعوا بر سر پول و منافع اقتصادی میان عده ای خاص،
- اگر مجلس و دولت از استیضاح برای تقویت همکاری و همدلی و ارایه راهکار جهت رفع هر چه بیشتر مشکلات بپردازند و سرعت پیشرفت کشور در حوزه های مربوطه شتاب بیشتری به خود گیرد،
- اگر مردم از پیگیری این مذاکرات و دیدن نتایج آن، «امید» بیشتر و روحیه افزونتری بگیرند،
- اگر مذاکرات مجلس به همگان، درس اخلاق، پشتکار، همدلی ، مسئولیت پذیری، همراهی و کمک به همدیگر بدهد....

اما این استیضاح می تواند به «تهدید» تبدیل شود؛
- اگر به صحنه تهمتهای ناروا، نمایش بداخلاقی و دامن زدن به اتهام فساد مالی و طرح مسائلی منجر شود که بیش از پیش مردم را نسبت به نظام و آینده کشور بدبین سازد،
- اگر به مناسبات حسنه، روابط دوستانه و همکاری سازنده میان قوا لطمه بزند،
- اگر صحنه زورآزمایی بی منطق مجلس و دولت و موجب ناامیدی مردم از مسئولان شود،
- اگر فرصتی برای تهیه خوراک تبلیغاتی و رسانه ای معاندان و بدخواهان نظام و کشور فراهم کند،
- اگر دوره ای از بی ثباتی مدیریتی در وزارتخانه های اقتصادی آنهم در شرایط حساس کنونی به همراه آورد،
- اگر با تاثیر منفی بر بازار و اقتصاد، «عید» مردم را تلخ کند....

فهرست این اگرهای مثبت و منفی می تواند بسیار طولانی تر هم بشود.
حالا، چشم همه مردم و رسانه ها به صحن علنی مجلس و نحوه رفتار نمایندگان و اعضای دولت دوخته شده است. آنها می خواهند ببینند آیا استیضاح وزیران «فرصت» به بار می آورد یا «تهدید».
امروز و فردا فقط آزمون بقای وزیران استیضاح شونده نیست بلکه آزمون درایت نمایندگان مجلس نیز هست.