با شناسایی انواعی از پروتئین؛

کشفی که به کاهش عوارض دیابت و بیماری‌های قلبی می‌انجامد

مسیرهای پروتئینی‌ که در بیماران دیابتی با تغییر در سطوح تری‌گلیسرید و هموگلوبین A1c، رابطه‌ای نزدیک دارند در پژوهش جدیدی که توسط موسسه قلب مرکز پزشکی Intermountain در شهر سالت‌لیک‌سیتی انجام‌شده، شناسایی شده‌اند.

کد خبر: ۲۰۸۰۷۲

تاریخ: ۲۱ اسفند ۱۳۹۶ - ۰۸:۵۳

به گزارش ایران اکونومیست به نقل از کالج آمریکایی قلب و عروق، یافته‌های دو پژوهش مرتبط، علاقه‌ مضاعفی را برای پژوهش به همراه آورده است که به ارائه‌دهندگان خدمات بهداشتی کمک خواهد کرد تا ارتباط‌ها را بهتر درک کرده، روش‌های مداخله‌ی زودهنگام را شناسایی نموده و از شروع بیماری قلبی یا عوارض دیابت پیشگیری کنند.

استیسی نایت، پژوهشگر موسسه قلب مرکز پزشکی Intermountain و نویسنده مسئول این مقاله می‌گوید: «درک بیولوژی اینکه چگونه پروتئین‌ها با دیگر سلول‌های بدن تعامل دارند، می‌تواند مراقبت از بیمار را بهبود بخشیده و به پزشکان کمک کند تا از عوارض فاجعه باری مانند حمله قلبی، سکته یا مرگ جلوگیری کنند. یافته‌های این پژوهش‌ها می‌تواند به توضیح افزایش سطوح تری‌گلیسیرید که اغلب رخ‌ داده و منجر به عوارض قلبی عروقی در بیماران دیابتی می‌شود، کمک نماید.»

نتایج این دو پژوهش که در مورد مسیرهای پروتئینی هستند، در جلسات علمی کالج آمریکایی قلب و عروق در اورلاندو ارائه شده‌اند.

طبق این نتایج، در بیماران دیابتی، سطوح بالای تری‌گلیسیرید با بیماری قلبی و سکته ارتباط دارد. سطوح بالای هموگلوبین A1C نیز با افزایش عوارض مانند رتینوپاتی دیابتی مرتبط است.

در یکی از پژوهش‌ها، پژوهشگران 264 بیمار را که در پژوهشی تحت عنوان FACTOR-64 شرکت داشتند بررسی کردند. پژوهش FACTOR-64 یک آزمایش بالینی بود که برای کاهش خطر بیماری‌های قلبی عروقی در بیماران دیابتی طراحی شده بود. از آزمایش SOMAscan نیز برای تعیین سطوح بیش از 4.000 پروتئین در پلاسما استفاده شده بود.

پژوهشگران دریافتند که رابطه معنی‌داری میان مسیر پروتئین‌های سمافورین و پلکسین وجود دارد و هر دوی آن‌ها با رتینوپاتی دیابتی ارتباط دارند. این مشکل، یکی از عوارض دیابت است که در آن سطوح بالای گلوکز در خون به رگ‌های خونی شبکیه چشم آسیب می‌زند.

دکتر نایت می‌گوید: «ما دریافتیم که افزایش پروتئین‌ها در این مسیر می‌تواند منجر به افزایش هموگلوبینA1C  شود یا این‌که افزایشA1C  پروتئین‌ها را در این مسیر افزایش می‌دهد. ما نیاز داریم که این رابطه را بیشتر بررسی کنیم تا چگونگی تأثیر این دو عامل را بر هم متوجه شویم.»

دومین پژوهش، همان جمعیت بیماران از پژوهش FACTOR-64 را بررسی کردند و سه مسیر پروتئینی را شناسایی کردند که با سطوح تری‌گلیسیرید رابطه معنادار داشت: پروتئین اتصالی فاکتور رشد شبه انسولین، ایمونوگلوبین و فیبرنکتین.

بااین‌حال، پژوهش‌های بیشتر برای کمک به پزشکان برای درک بهتر رابطه بین سطوح تری‌گلیسیرید و این سه مسیر پروتئینی، مورد نیاز است.

دکتر نایت می‌گوید: «این یافته‌های ابتدایی باعث شد لحظه‌ای مکث کنیم و شروع به پرسیدن سؤال‌های بیشتر درباره‌ این ارتباط کنیم. امیدواریم این مسیرها بیشتر بررسی شوند تا تعیین شود مداخلات کجا باید اعمال شوند تا خطر عوارض قلبی عروقی در بیماران دیابتی کاهش یابد.»