تیر شهرداری در دولت به سنگ خورد

در حالیکه انتظار می رفت روابط نزدیک شهردار تهران و دولت تدبیر و امید منجر به بهبود اوضاع مالی و بودجه های سازمان شهرداری پایتخت شود ولی براساس مستنداتی، تیر نجفی نیز به سنگ خورده است.

کد خبر: ۲۰۷۹۱۲

تاریخ: ۲۰ اسفند ۱۳۹۶ - ۱۴:۰۲

به گزارش ایران اکونومیست، محمدعلی نجفی، شهردار تهران در نامه به محمدباقر نوبخت، رئیس سازمان برنامه و بودجه و سخنگوی دولت از عدم پرداخت سهم دولت در توسعه حمل و نقل عمومی پایتخت و رایانه اتوبوسرانی و مترو گلایه کرده است. وی در عین حال تذکر داده که در جلسه رئیس جمهور با اعضای شورای شهر تهران مقرر بر واریز سهم شهرداری تهران تا دو هفته پس از جلسه 5 آبان 1396 شده بود که این وعده نیز هرگز محقق نشده است.

شهردار تهران اذعان کرده که در 10 ما گذشته، دولت حسن روحانی، یک ریال نیز از تعهدات مالی خود نسبت به شهرداری تهران را پرداخت نکرده است. این اعتراف محمدعلی نجفی به عدم همکاری دولت با شهرداری تهران برخلاف تمامی ادعاهایی است که مدیریت جدید شهری از بهبود روابط با دولت و در نتیجه مهیا شدن شرایطی برای همکاری های بیشتر دولت و شهرداری می دادند.

در حالیکه مدیران سابق شهرداری و برخی از اعضای شورای شهر چهارم از وجود بدهی 18 هزار میلیاردی دولت به شهرداری از جمله در بخش مترو خبر داده بودند، شهردار جدید در واکنش به این آمار و ارقام مدهی شده بوده که این بدهی واقعیت ندارد. وی در اظهارنظری در مهرماه سال جاری، صحت برخی اظهارات مدیریت شهری قبلی مبنی بر طلب 18 هزار میلیاردی شهرداری تهران از دولت را تایید نکرد و بیان داشت: «صحبت های شهردار گذشته درباره طلب 18 هزار میلیاردی شهرداری تهران از دولت واقعیت ندارد. هرچند که تاکنون در این زمینه اظهارات متفاوتی عنوان شده است. در هر حال این میزان بدهی با واقعیت‌ها همخوانی ندارد.»

وی در کنفرانس خبری 24 مهرماه در تایید اظهارات قبلی خود درباره بدهی دولت به شهرداری، فرمولی را مبنا قرار داد که براساس آن بدهی های سال های گذشته براساس ردیف های بودجه سال نمی تواند در بدهی کلی جمع و یک عدد کلان حاصل شود: «در بحث قوانین بودجه، ردیف هایی وجود دارد که دولت مجاز به کمک است. دولت این ردیف ها را پرداخت نکرده است. حالا شهرداری می گوید دولت ردیف های مجاز را پرداخت نکرده و الان باید بدهد.

در حالی که در قوانین بودجه، ردیف های بودجه یک ساله است و وقتی پرداخت نشد نمی شود در سال بعد پرداخت کرد.» حال خود با توجه به نامه ای که به محمدباقر نوبخت ارسال کرده از ردیف های بودجه ای که دولت متعهد به پرداخت آن است، سخن می گوید که اگر اظهارات 24 مهر وی را مبنا قرار دهیم وی در سال آینده نمی تواند ادعایی برای پرداخت آن داشته باشد و به این وسیله در این میان این شهروندان تهرانی هستند که برای سال ها می بایست با مشکلات حمل و نقل عمومی و مسائل دیگر در بحث خدماترسانی دست و پنجه نرم کنند، چرا که شهردار جدید نیز علی رغم ادعاهای گذشته خود مبنی بر بهبود روابط با دولت و افزایش مشارکت دولت در بحث بودجه تهران، نتوانسته یک ریال از بدهی های دولت را نقد کند.

محمدعلی نجفی در اوایل آذرماه در نامه ای که به گزارش عملکرد 100 روزه اش پرداخته بود به تمجید بهبود روابط دولت و شهرداری متعاقب رای معنادار مردم به دولت اعتدالی اشاره کرده و آن را نویدبخش حل مشکلات شهری دانسته بود:« همین رأی معنادار بود که حضورِ شهردار تهران را در جلسات هیأت دولت پس از نزدیک به 14 سال مهیا ساخت؛ حضوری بسیار مهم و راهبردی که هم می‌تواند موجباتِ طرح مسائل و دغدغه‌های کلانشهرِ تهران را در جمع هیأت وزیران مهیا سازد و هم زمینه حلِ آنها را فراهم آورد. تهران و سایر کلانشهرها مسائل مختلفی در حوزه‌های گوناگون دارند که دیدارِ چهره به چهره با وزرا و طرح هفتگی آنها، بی‌شک می‌تواند زمینه سازِ به نتیجه رسیدنِ مطلوب این مسائل را فراهم آورد.»

دیری نپایید که بدعهدی دولت در پرداخت سهم شهرداری تهران در بودجه مقرر شده، صدای اعضای شورای شهر و شهردار را نیز درآورد. نجفی در اواخر آذرماه بود که به عدم همکاری اعضای هیات دولت با شهرداری برای بهبود اوضاع حمل و نقل عمومی اشاره کرد و دست به دامان مجلس شد: «در دولت پیشنهادهایی را برای افزایش منابع حمل‌ونقل عمومی مطرح کردیم اما دوستان ما به آن رأی مثبت ندادند و حالا امیدوار هستیم مجلس کمک‌مان کند و چند پیشنهاد برای افزایش توسعه حمل‌ونقل ریلی در لایحه بودجه سال 97 اضافه کنند.»

حال پس از گذشت چندماه و خوردن شهردار تهران به درهای بسته در دولت و بی تاثیری بودن حضور وی در هیات دولت، نجفی آخرین شانس خود را در روزهای پایانی سال برای گرفتن سهم شهرداری از دولت با نامه ای به محمدباقر نوبخت امتحان کرده که با توجه به سابقه دولت های مختلف در عدم پرداخت بدهی ها و سهم شان در شهرداری های مختلف، بعید است این نامه نیز تاثیرگذار باشد.