محققان استرالیایی مطرح کردند؛

امکان جلوگیری از نارسایی قلبی با مصرف ویتامین دی

تحقیقات جدید نشان داده است که چگونه پس از حمله قلبی، ویتامین D می‌تواند از بافت‌های قلب محافظت و از نارسایی قلبی جلوگیری کند.

کد خبر: ۲۰۷۴۳۴

تاریخ: ۱۹ اسفند ۱۳۹۶ - ۰۹:۱۰

به گزارش ایران اکونومیست به نقل از مدیکال‌اکسپرس، گروهی از "موسسه تحقیقات پزشکی وست‌مددر استرالیا (Westmead Institute for Medical Research)" دریافتند که ویتامین D از بروز بیش از حد زخم و ضخیم شدن بافت‌های قلب پس از حمله قلبی جلوگیری می‌کند که این ممکن است به کاهش خطر نارسایی قلبی کمک کند.

محققان از موشها برای بررسی تاثیر 1,25D (یک شکل از ویتامین D که با هورمون‌ها ارتباط دارد) بر سلول‌هایی که پس از حمله قلبی بافت زخم را تشکیل می دهند، استفاده کردند. این سلول‌ها "فیبروبلاست‌های واحد تشکیل کلُنی قلب" (cCFU-Fs)نامیده می‌شوند.

"جیمز چانگ" (James Chong)دانشیار و محقق ارشد این تحقیق گفت: ویتامین D برای محافظت در برابر نارسایی قلبی مفید است، اما تعامل آن با فیبروبلاست‌های واحد تشکیل کلُنی قلب به خوبی ثابت نشده است.

وی افزود: فواید ویتامین D به طور فزاینده‌ای شناخته شده است، اما ما هنوز کاملا درک نمی‌کنیم که ویتامین D چگونه از نظر مکانیزمی می‌تواند به بیماری‌های قلبی کمک کند.

حملات قلبی هنگامی رخ می‌دهند که مسیر انتقال خون به قلب مسدود شود و منجر به آسیب بافتی شود.

این عمل باعث پاسخ التهابی می‌شود که در آن فیبروبلاست‌های واحد تشکیل کلنی قلب، بافت آسیب دیده را با بافت زخم مبتنی بر کلاژن جایگزین می‌کنند.

چانگ افزود: این یک مشکل است، زیرا آسیب بافت‌ قلب می‌تواند توانایی قلب برای پمپاژ خون را کاهش دهد، که این امر می‌تواند منجر به نارسایی قلبی شود. تحقیقات ما نشان می‌دهد که ویتامین D در واقع مانع تشکیل بافت زخم توسط فیبروبلاست‌های واحد تشکیل کلنی قلب می‌شود. با مسدود کردن فیبروبلاست‌های واحد تشکیل کلنی قلب، ویتامین D ممکن است نقش مهمی در کاهش خطر ابتلا به نارسایی قلبی پس از حمله قلبی ایفا کند.

نارسایی قلبی یک بیماری خطرناک و مهلک است که 23 میلیون نفر در سراسر جهان در معرض این بیماری قرار دارند.

چانگ گفت: بیماری‌های قلبی-عروقی، از جمله حملات قلبی و نارسایی قلبی، عامل اصلی مرگ در سراسر جهان هستند.

چانگ در انتها افزود: با مطالعه بیشتر، ویتامین D می‌تواند یک درمان کم هزینه در برابر درمان‌های فعلی باشد، و ما امیدواریم که این یافته‌ها به آزمایشات بالینی برای انسان‌ها منتهی شود.