چهار مانع اصلیِ جذب سرمایه گذاری خارجی

عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی تهران، محیط نامساعد کسب و کار، روان نبودن روابط بانکی، معرفی نشدن ظرفیت ها و همچنین ضعف و ابهام در قوانین و مقررات را چهار مانع اصلی جذب سرمایه گذاری خارجی بیان کرد.

کد خبر: ۲۰۲۷۳۵

تاریخ: ۲۷ بهمن ۱۳۹۶ - ۱۱:۰۶

به گزارش ایران اکونومیست؛   «عباس آرگون»  اضافه کرد: محیط کسب و کار نامساعد منجر به افزایش هزینه های عملکردی بنگاه های اقتصادی و از بین رفتن انگیزه برای حضور سرمایه گذاران خارجی می شود.
منظور از فضای کسب و کار، عوامل موثر بر عملکرد واحدهای اقتصادی مانند کیفیت دستگاه های حاکمیت، ثبات قوانین ومقررات، کیفیت زیرساخت هاست که تغییر دادن آنها فراتر از اختیارات و قدرت مدیران بنگاههای اقتصادی است.
به گفته آرگون، مانع دیگر جذب سرمایه گذاری خارجی، روان نبودن روابط بانکی است.
وی در این ارتباط افزود: فشارهای سیاسی سال های گذشته، منجر به نوعی عقب ماندگی در نظام بانکی شده و باعث شده است که نظام بانکی ما با استانداردهای بین المللی فاصله بگیرد.
عضو هیات نمایندگان اتاق تهران اضافه کرد: هم اکنون بانک های درجه یک که سرمایه گذاران را حمایت می کنند، با بانک های ایرانی ارتباط ندارند و به همین دلیل، سرمایه گذاران خارجی نمی توانند در ایران از روابط بانکی رایج خود برخوردار شوند.
آرگون در مورد سومین مانع بزرگ جذب سرمایه گذاری خارجی در ایران گفت: ما اطلاعاتی جامع و مدون از ظرفیت های جذب سرمایه گذاری خود به دنیا معرفی نکرده ایم و به طبع، آنها نیز از بخش های مزیت دار اقتصادی کشور ما اطلاعاتی ندارند.
وی افزود: ما باید اولویت های جذب سرمایه گذاری را مشخص کنیم و این اولویت ها را در دیپلماسی های اقتصادی خود به سرمایه گذاران خارجی معرفی کنیم تا آنها برای حضور در کشور تشویق شوند.
عضو هیات نمایندگان اتاق تهران، وجود ابهام در قوانین و مقرراتی مانند قانون کار، مالیات و بیمه را از دیگر موانع جذب سرمایه گذاری خارجی ذکر کرد و گفت: شفاف نبودن قوانین و مقررات، ذهنیت خوبی به سرمایه گذاران نمی دهد و از آنجا که اصطلاحا گفته می شود «سرمایه ترسو است»، در چنین شرایطی سرمایه گذار ترجیح می دهد منابع مالی خود را به چنین بازاری وارد نکند.
وی در بخش دیگری از سخنان خود، با اشاره به دولتی بودن اقتصاد ایران، سهم بخش خصوصی داخلی در اقتصاد را محدود توصیف کرد و گفت: از آنجا که بخش خصوصی سهم چندانی در اقتصاد ایران ندارد، مشارکت چندانی نیز در جذب سرمایه گذار خارجی نمی تواند داشته باشد؛ به همین سبب شاهدیم که بیشتر سرمایه گذاری های خارجی در سالهای اخیر با مشارکت بخش های اقتصادی دولتی و نیمه دولتی انجام شده است.
عضو هیات نمایندگان اتاق تهران به مزیت ها و ظرفیت های گسترده ایران برای جذب سرمایه گذاری خارجی اشاره کرد و گفت: حوزه هایی نظیر نفت، گاز و پتروشیمی، معدن، گردشگری و ترانزیت از ظرفیت های قابل توجه ورود سرمایه خارجی است که اقتصاد ایران می تواند از این ظرفیت ها استفاده کند؛ البته به شرطی که فضا را برای فعالیت سرمایه گذاران فراهم کنیم.
بر اساس برنامه ششم توسعه، اقتصاد ایران برای دستیابی به رشد اقتصادی سالیانه هشت درصدی و کاهش نرخ بیکاری در کشور نیازمند استفاده از سرمایه های خارجی اعم از سرمایه گذاری مستقیم و فاینانس است.