صالحی امیری و سیاست خارجی ورزش ایران

حضور رضا صالحی‌امیری در کمیته ملی المپیک می‌تواند نویدبخش پیشبرد هر چه بهتر برنامه‌های ملی و بین‌المللی ورزش ایران باشد.

کد خبر: ۱۹۶۵۷۴

تاریخ: ۲۹ دی ۱۳۹۶ - ۱۰:۱۶

به گزارش ایران اکونومیست؛ بحث حضور رضا صالحی امیری در انتخابات کمیته ملی المپیک از ماه‌ها پیش مطرح بود و در زمانی هم که با کاندیدا شدن قدم به انتخابات گذاشت، با توجه به سابقه‌اش در امور اجرایی سطح اول کشور می‌شد حدس زد که ورزش ایران به او به عنوان رییس بعدی کمیته ملی المپیک اعتماد خواهد کرد. یکی از نکات بارز انتخابات کمیته ملی المپیک، برخلاف رویه‌های معمول و اختلافات پیدا و پنهان سابق،‌ اتفاق نظری بود که این بار مسوولان کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش و جوانان بر سر رییس جدید این کمیته داشتند؛ اختلافی که همیشه اهداف کمیته را از مسیر اصلی‌اش منحرف می‌کرد.

با تعامل مثبت کنونی که بین وزارت ورزش و جوانان و کمیته ملی المپیک شکل گرفته شاید بتوان گفت‌ در ۴ سال آینده می‌تواند بیشترین سود را عاید ورزش ایران کند. با توجه به این که بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ و سپس کسب سهمیه المپیک ۲۰۲۰ در راه است، بنابراین تعامل هر چه‌ بیشتر وزارت ورزش و جوانان و کمیته ملی المپیک می‌تواند هر چه‌ زودتر به بر طرف کردن مشکلات و موانع در راه کسب موفقیت بیشتر و اهتزاز پرچم ایران اسلامی در میادین بین‌المللی موثر باشد.

یکی از نکات مهم درباره حضور صالحی امیری در کمیته ملی المپیک می‌تواند ارتباطات بالا و موثر او باشد که با همین ارتباطات  او می‌تواند حمایت‌های بیشتری را به سمت ورزش جلب کند. بودجه، دغدغه‌ همیشگی کمیته ملی المپیک بوده و شاید به لطف سابقه زیاد صالحی امیری در مدیریت سطح کلان انتظار می‌رود او بتواند گره گشای مشکلات مالی کمیته ملی المپیک باشد، به طوری که رشته‌های مختلف بدون دغدغه‌ برای رویداد مهمی همچون بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ آماده شوند.

صالحی امیری که پست‌های مختلف دولتی را تجربه کرده، قطعا بیش از مدیران گذشته در جهت تسهیل حضور نمایندگانی از ایران در کرسی‌های موثر ورزشی بین‌المللی تلاش خواهد کرد، چرا که او مدیری است که تجربه بالایی در زمینه برقراری ارتباط و تماس‌های موثر داخلی و بین‌المللی دارد و این مهم نیز مستقیما در نقش و دیپلماسی ورزش ایران در آسیا و میادین تصمیم‌ساز بین‌المللی موثر خواهد بود.

در بحث المپیک داشتن ارتباطات بین‌المللی بسیار مهم است و قابل پیش بینی است که او بتواند با استفاده از تجربه‌اش به بهتر شدن مراودات بین‌المللی ورزش کشور کمک کند و حتی پس از آن بتواند ورزش ایران را پس از سال‌ها صاحب کرسی بین‌المللی کند.

امید است که در سایه حضور فردی قدرتمند و صاحب نفوذ در راس کمیته ملی المپیک، شاهد تغییر رویه و روش حضور جهموری اسلامی ایران در مراودات،‌ میزبانی‌ها و تصمیم‌سازی‌های مهم ورزشی آسیا و جهان باشیم، موضوعی که علیرغم گذشت ۴ دهه از انقلاب اسلامی هم‌چنان یک از فقرهای مدیریتی در ورزش ایران بوده محسوب می‌شود.