برای اولین بار توسط متخصصان دانشگاه واشنگتن آمریکا؛

ریتم مرگبار حمله قلبی توسط پرتودرمانی غیرتهاجمی متوقف شد

متخصصان دانشگاه واشنگتن برای اولین بار ریتم حمله مرگبار قلبی را در پنج بیماری که به دیگر گرینه های درمانی پاسخ نداده بودند توسط پرتودرمانی غیر تهاجمی متوقف کردند.

کد خبر: ۱۹۱۵۰۱

تاریخ: ۰۵ دی ۱۳۹۶ - ۰۹:۰۶

به گزارش ایران اکونومیست، به نقل از سایت medicine.wustl.edu، متخصصان دانشگاه واشنگتن برای اولین بار ریتم مرگبار قلبی را در پنج بیماری که به دیگر گرینه های درمانی پاسخ نداده بودند توسط پرتودرمانی غیر تهاجمی متوقف کردند.
رادیوتراپی اغلب برای درمان بیماران سرطانی استفاده می شود. در حال حاضر، پزشکان دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس نشان داده اند که پرتو درمان - به طور مستقیم در قلب - می تواند برای درمان بیماران مبتلا به ریتم قلبی تهدید کننده زندگی استفاده شود. آنها پنج بیمار مبتلا به ریتم نامنظم قلبی که در دانشکده پزشکی تاکی کاردی بطنی نامیده می شود را درمان کردند.
بیماران به درمان های استاندارد پاسخ نداده  بودند و به طور جمعی بیش از 6500 قسمت تاکی کاردی بطنی را در سه ماه قبل از درمان با پرتودرمانی تجربه کرده بودند. تاکی کاردی بطنی، ضربان قلب بسیار سریع است و اتاق های آن اغلب از هماهنگی خارج شده و با جریان خون   تداخل می کنند و بیماران را در معرض خطر مرگ ناگهانی قلب قرار می دهند. پرتودرمانی هنگامی که مستقیما به ناحیه های مشکل ساز عضله قلب تحویل داده شد، باعث کاهش قابل توجهی در تعداد حوادث آریتمی بطنی در این بیماران شد، که توسط دفیبریلاتورهای ایمپلنت اندازه گیری می شود.
تجزیه و تحلیل تجربیات بیماران 14 دسامبر در مجله پزشکی نیوانگلند گزارش شده است. قبلا دو مورد درمان تاکیکاردی بطنی با پرتودرمانی گزارش شده است، اما این اولین بار است که در یک فرایند کاملا غیر تهاجمی بواسطه تصویربرداری درمان انجام می شود.
کلیفورد رابینسون، استاد دانشکده رادیولوژی، گفته است،"به عنوان یک انکولوژی رادیویی که متخصص در درمان سرطان ریه است، من بیشتر فعالیت خودم را صرف تلاش برای جلوگیری از پرتودهی قلب کردم." "اما در حال بررسی استفاده های جدید برای پرتودرمانی استریوتاکتیک بدن هستم که تقریبا به طور انحصاری برای سرطان استفاده می کنیم."
در همان حال، فیلیپ کوکولیچ، متخصص قلب و نويسنده اول و استاد دانشکده پزشکی، به دنبال راه های جدید برای درمان ریتم نامنظم قلبی در بیمارانی بود که به درمان های معمول پاسخ نمی دادند. تخریب بطنی تخمین زده می شود که 300000 مرگ و میر در سال در ایالات متحده آمریکا ایجاد می کند و علت اصلی مرگ ناگهانی قلب است. درمان استاندارد شامل داروها و روش های تهاجمی است که شامل خوردن یک کاتتر از طریق ورید به قلب و انتخاب سوزاندن بافتی است که باعث می شود مدارهای الکتریکی قلب درست عمل نکنند.

وی ادامه می دهد: "این بیماران دارای دفیبریلاتورهایی هستند که مانند یک متخصص عمل می کند و اگر ریتم بد قلب شروع شود، زندگی خود را نجات میدهند "دستگاه آریتمی خطر را به رسمیت می شناسد و می تواند یک شوک الکتریکی برای صرفه جویی در وقت فراهم کند.  در حالی که شگفت انگیز است که ما می توانیم مردم را از مرگ در این وضعیت نجات دهیم، اما شوک می تواند یک رویداد آسیب زا باشد.  بیماران درک می کنند که فقط از مرگ نجات یافته اند و هنگامی که این اتفاق تکرار می شود، اغلب بدون هشدار، می تواند برای بیماران کشنده باشد. "
تکیکاردی بطنی اغلب پس از آسیب به قلب، معمولا پس از حمله قلبی ایجاد می شود. همانطور که ماهیچه قلب تلاش می کند تا از بین برود، زخم های ناشی از انقباض جریان های ضربان الکتریکی قطع می شود.  تخریب کاتتر سنتی اساسا سبب از بین بردن بافتی می شود که موجب اشتباهات الکتریکی است. اما این روش برای بسیاری از بیماران با مشکلات پزشکی اضافی بیش از حد خطرناک است و آریتمی اغلب پس از یک دوره زمانی باز می گردد.
پنج بيمار در اين مطالعه تحت عمل جراحي کاتتر قرار گرفتند و تاكيكاردي بطني به آنها بازگردانده شد و این در حالی بود که آنها در معرض ساير بيماريهاي پرخطر ديگري قرار داشتند. یک بیمار در لیست انتظار برای پیوند قلب بود.  چهار نفر از بیماران در سن 60 سالگی بودند؛ یک بیمار بیش از 80 سال سن داشت.

در سه ماه قبل از درمان با پرتودرمانی غیر تهاجمی، پنج بیمار با هم بیش از 6500 رویداد تاکی کاردی بطنی را تجربه کردند. میانگین وقایع در هر بیمار در این زمان 1315 مورد بود که طیف وسیعی از 5 تا 4،312 مورد بود. در طی شش هفته اول پس از پرتودرمانی، بیمارانی که در حال بهبودی بودند، در مجموع 680 مورد را تجربه کردند. در یک سال، بیماران همچنان تحت مراقبت بودند، آنها در مجموع چهار رویداد را داشتند. دو بیمار هرگز در هیچ قسمتی مشکلی نداشتند. محققین محتاط هستند و معتقدند که هنوز در معرض اثرات جانبی پرتودرمانی نظیر ریسمان ریه و آسیب بیشتر به قلب هستند. آنها تأکید کردند که استفاده از اشعه خارجی در قلب تنها شامل بیماران بسیار بدحال در مرحله بیماری می شود که به گزینه ها دیگر جواب نداده اند تحقیقات بیشتری لازم است قبل از اینکه پزشکان این رویکرد را برای بیماران جوان و سالمتر و یا بعنوان یک امکان اضافی در درمان استاندارد مورد توجه قرار دهند.

رابینسون گفت: "بسیاری از کارهای من در کاهش خطرات پرتودرمانی با استفاده از فن آوری مدرن متمرکز شده است. "این بیماران در 12 ماه اول پس از درمان به خوبی بررسی شده اند، که زمان کافی برای دیدن خطرات اولیه است. اما ما در حال نظارت بر بیماران برای اثرات جانبی طولانی مدت هستیم. "
دوز مجاز اشعه این بیماران دریافت شده در مقایسه با آنچه که ممکن است به بیمار با تومور ریه در مرحله اولیه داده شود قابل مقایسه است.  پزشکان می توانند چنین تومورهایی را با دوزهای بالایی از تابش که یک یا پنج بار به آنها داده می شود، هدف قرار دهند.

محققان گفته اند آماده سازی و ارزیابی آناتومی و مدارهای الکتریکی قلب، زمانبر است اما درمان به مدت 10-15 دقیقه طول می کشد.
کوکولیچ گفته: "یک روش تخلیه کاتتر سنتی می تواند شش ساعت یا بیشتر طول بکشد و نیاز به بیهوشی عمومی دارد." "این فرآیند جدید کاملا شگفت آور است. ما تصاویر قلب را با روش های مختلف تصویربرداری - MRI، CT، PET اسکن می کنیم. اما قطعه منحصر به فرد نقشه برداری الکتریکی غیر انسدادی به نام تصویربرداری الکتروکاردیوگرافی است. این به ما اجازه می دهد تا دقیقا مشخص کنیم که آریتمی ها از کجا آمده اند. هنگامی که ما نقشه برداری زخم را با نقشه برداری الکتریکی منطبق می کنیم، مدل جالبی از عملکرد قلب را فراهم می کنیم که به ما امکان می دهد که نه تنها جایی که آریتمی از آن می آید، بلکه جایی که ممکن است پیشرفت کند را شناسایی کنیم.

از پنج بیمار، یک بیمار در ماه اول پس از درمان به دلایلی که بعید بود در ارتباط با درمان باشد درگذشت. این بیمار که بیش از 80 سال داشت علاوه بر تاکیکاردی بطنی، به سایر بیماری های قلبی نیز مبتلا بود. چهاربیمار باقی مانده، که همه در 60 سالگی هستند، دو سال بعد از پرتودرمانی زنده هستند. بیمار در فهرست پیوند قلب تازه  قلب دریافت کرده است. در یکی از آنها آریتمی همچنان کنترل می شود، مواجهه با نارسایی قلبی تدریجی است، به این معنی که عضله قلب در طول زمان تضعیف می شود و یک دستگاه کمک کننده بطن چپ دریافت می کند. دو بیمار همچنان بدون تکیکاردی بطنی بدون کمک هستند.
محققان در حال حاضر در یک کارآزمایی بالینی بیماران را ثبت نام می کنند تا این روش را ارزیابی کنند و تا به امروز این روش را در 23 بیمار انجام داده اند
منبع: خبرگزاری علم و فناوری