کانکتورها و بازاری بکر برای فعالیت شرکت های دانش بنیان

یکی از بازارهای بکر و پولساز برای علاقمندان به سرمایه گذاری در حوزه صنعت، تولید کانکتورهای الکتریکی است، بازار مهجوری که گفته می شود حتی احداث 10 کارخانه تولیدی آن، باز هم پاسخگوی نیازهای داخل کشور نخواهد بود.

کد خبر: ۱۸۶۰۹۰

تاریخ: ۰۴ آذر ۱۳۹۶ - ۱۴:۱۰

به گزارش ایران اکونومیست؛ کانکتور وسیله الکترومکانیکی است که یک اتصال جداشدنی را میان دو زیرمجموعه یک سیستم الکتریکی و الکترونیکی برقرار می کند بدون اینکه تأثیری منفی بر کارکرد سیستم داشته باشد.

علیرضا سلیمانی رئیس هیات مدیره و مدیرعامل یک شرکت دانش بنیان در زمینه تولید کانکتورهای الکتریکی است.
این کارآفرین خلاق و دانش آموخته دانشگاه مالک اشتر مشهد در رشته مهندسی صنایع، در خصوص این که چگونه جرقه تولید کانکتورهای الکتریکی به مغزش خطور کرده است می گوید: سال ها با یک شرکت دولتی فعال در کار تولید و واردات کانکتور همکاری داشتم و بعد از بازنشستگی با همکاری تعدادی از دوستان و راه اندازی یک شرکت دانش بنیان با حدود 350 میلیون تومان سرمایه، تجربیات چندسال گذشته خود را در تولید کانکتورهای الکتریکی به کار بستم.
وی  در تعریف کانکتور اظهار کرد: کانکتور در واقع یک وسیله الکترومکانیکی است که کار آن انتقال جریان الکتریکی و داده می باشد، هر ارتباطی میان دو وسیله مکانیکی نیازمند جریان الکتریکی یا داده است.
این فعال صنعتی ادامه داد: به عنوان مثال یک کلید و پریز یا دوشاخه برق کارش انتقال جریان الکتریکی است و یک نوع کانکتور محسوب می شود. کار کانکتور کم و زیاد کردن برق نیست بلکه انتقال جریان الکتریکی و دیتا است.
وی در خصوص تنوع در بخش کانکتورهای الکتریکی گفت: این وسائل ارتباطی به صورت کلی به دو دسته استوانه ای و مستطیلی تقسیم می شوند. اما از نظر تنوع قابل شمارش نیستند و تعداد آنها زیاد است به طوری که هردستگاه و موردخاص نیازمند یک کانکتور است. کانکتورها در حوزه های بسیار و مختلفی از جمله پزشکی، نفت و گاز، ریلی، خودرو، هوا و فضا و دریایی کاربرد دارند.
این فعال صنعتی افزود: گاهی یک دستگاه مکانیکی به جریان الکتریکی بالا نیازمند است لذا یک نوع کانکتور برای آن تعریف شده، بخش مخابرات نیازمند یک نوع کانکتور است چراکه تنها داده و دیتا انتقال پیدا می کند؛ در حوزه نفت نیز کانکتورهای مختلف کابرد دارند و هر بخش نیز نیازمند رعایت استانداردهای مشخص و اختصاصی همان حوزه است و بایستی به استانداردها اشراف داشت.
سلیمانی با اشاره به این که کانکتورها دارای پین های متفاوت می باشند، افزود: به عنوان مثال یک پین، دو پین و کانکتورهایی داریم که 120 پین دارند، پین ها همان سوزن هایی هستند که اتصال الکتریکی را برقرار می کنند و به لحاظ عایق بودن و از نظر این که آیا دارای نویز هستند یا خیر، اینها حساسیت هایی است که ممکن است از این وسائل ایجاد شود.
وی ادامه داد: بیشترین کاربرد کانکتورها به دلیل ظرافت کار مربوط به حوزه پزشکی است، به عنوان مثال به هرکدام از دستگاه های سی تی اسکن، دیالیز، نوار قلب یک کانکتور وصل است.

**شرکت های ایرانی، غائب بزرگ بازار کانکتورهای الکتریکی
سلیمانی در ادامه با بیان این که در سال 95 در نخستین سال تولید، شرکت دانش بنیان متبوعش موفق به تولید 5800 کانکتور استوانه ای شده است، ادامه داد: کانکتورهای تولید ما بیشتر استوانه ای و به سفارش وزارت دفاع است ضمن اینکه، کانکتورهای مستطیلی را نیز که بیشتر کاربرد پزشکی دارند، تولید می کنیم.
وی با بیان این که شرکت های ایرانی هنوز به صورت جدی وارد مقوله تولید کانکتورهای الکتریکی نشده اند، افزود: به همین دلیل در حال حاضر تنها برخی مراکز کوچک به صورت پراکنده با اخذ سفارش و به صورت نمونه به تولید کانکتور در کشور مشغول هستند و رقبای جدی برای ما به حساب نمی آیند.
سلیمانی اظهارکرد: این در حالی است که در کشور آمریکا حدود 270 کارخانه کانکتور سازی و در چین حدود 700 کارخانه با یکدیگر در حال رقابت می باشند.
این فعال صنعتی با بیان این که در ایران تنها شاهد واردات کانکتور از کشورهایی مانند چین، کره و روسیه هستیم، گفت: سالانه بیش از 100 میلیون دلار کانکتور به کشور وارد می شود و تمام کارخانه های کشور در این بخش کمتر از 10 درصد بازار را در دست دارند.
اما به گفته سلیمانی، حدود 20 درصد از کانکتورهای وارداتی دچار ایراد هستند و بیشتر این محصولات وارداتی کیفیت نامطلوب دارند، گفت: اگر سری به بازار این محصولات بزنید مشاهده خواهید کرد که اکثر کانکتورهای فروشی آنها دست دوم هستند.
وی افزود: بیشتر کانکتورهای وارداتی نه ضمانت و نه کیفیت دارند و به صورت جعبه ای و فله به فروش می رسند، در صورتی که محصولات ساخت داخل از قیمت کمتر و دارای گارانتی یکساله است.

**تولید تنها 18 نوع کانکتور در بازار پرتقاضا داخلی
سلیمانی در خصوص اینکه این شرکت دانش بنیان تاکنون اقدام به تولید چند نوع کانکتور کرده است نیز با اشاره به اینکه این شرکت بر اساس دریافت سفارشات کارخود را انجام می دهد افزود: تاکنون حدود 18 کانکتور در حوزه پزشکی، نظامی و دریایی تولید کرده ایم. البته در حال ورود به حوزه های ریلی و خودرو نیز هستیم.
مدیر این شرکت دانش بنیان با اشاره به اشتغال حدود 12 نفر در کار مونتاژ، کنترل کیفیت، تحویل و بازاریابی این شرکت و اینکه، بصورت غیرمستقیم نیز حدود 30 نفر درکارگاه های تولیدی مشغول بکار ساخت قطعات کانکتورها هستند افزود: قسمت مونتاژو آزمایشگاه شرکت دانش بنیان ما از سال 1395 بعد از یکسال فعالیت درمرکز رشد در پارک علم و فناوری مشهد مستقر شده است. البته کم کم بایستی یک مکان بزرگتری به ما بدهند که بصورت یک جا مجتمع شویم.
به گفته وی، حتی احداث 10 کارخانه تولیدی ساخت کانکتورهای الکتریکی، پاسخگوی این حجم از تقاضای داخل کشور نیست.

** تولید تمام کانکتورها نیازمند تنها شش میلیاردتومان سرمایه
اما این کارآفرین خلاق در ادامه اظهارکرد: با دانشی که در حال حاضر وجود دارد اگر نقدینگی لازم وجود داشته باشد، می توان با ساخت همه کانکتورها با سایر کشورها وارد رقابت شد، به عنوان مثال اگر حدود 6 میلیاردتومان در اختیارمان قرار گیرد می توانیم با تامین تجهیزات مورد نظر تمام کانکتورها را تولید کنیم، به عبارت دیگر، سرمایه گذاری بسیار بالایی نیاز نیست.
سلیمانی با بیان این که ما کار خود را با حدود 300 تا 400 میلیون تومان سرمایه و با وسایل اولیه شروع کردیم، گفت: اما اگر بخواهیم با کشورهای دیگر رقابت کنیم نیاز به سرمایه داریم که البته یک طرح پنج ساله نیز در این زمینه آماده و به معاونت علمی ریاست جمهوری ارائه کردیم اما آنها با اعلام این که ما یک شرکت دانش بنیان نوپا هستیم، از ارائه تسهیلات به ما صرف نظر کردند.
وی با بیان اینکه، پس از ارائه طرح تولید کانکتور به صندوق نوآوری ریاست جمهوری حدود 300 میلیون تومان تسهیلات برای آن تصویب شد، افزود: اما قرار است تنها 100 میلیون تومان در سه قسط 30 میلیون تومانی آن هم در ازای دریافت ضمانت نامه بانکی به ما پرداخت شود.
سلیمانی در ادامه اظهار کرد: ما حتی طرح تولید کانکتور خود را برای جلب شراکت و جذب سرمایه گذاری به برخی مراکز از جمله بنیاد برکت و اوقاف ارائه کرده ایم اما آنها به محض این که متوجه می شوند به نوعی پای دولت وسط است از همکاری با ما پشیمان می شوند. شرط بخش خصوصی هم برای سرمایه گذاری گرفتن سهم 51 درصدی از شرکت است که درصورت پذیرش ما به کارمندان این شرکت تبدیل خواهیم شد و دستاوردها و زحمات سالیان گذشته ما از بین خواهد رفت.