صیانت از آثار هنری فقط بحث قاچاق نیست

یک تهیه‌کننده سینما با بیان اینکه "تشکیل شعبه رسیدگی به جرایم سمعی بصری با همکاری تهیه‌کننده‌هایی که این قضیه دغدغه آن‌ها است، می‌تواند اقدام مناسبی باشد" گفت: بعضی از دوستانِ شیفته‌ی عنوان نمایندگی، عملا کارایی و تاثیر لازم را در برخورد با متخلفان ندارند.

کد خبر: ۱۷۸۳۴۹

تاریخ: ۱۹ مهر ۱۳۹۶ - ۰۹:۳۲

به گزارش ایران اکونومیست؛  بیتا منصوری، تهیه‌کننده سینما  با بیان این نکته که "مشکل ما این است که هیچ‌گاه اقدام قاطعی انجام نمی‌دهیم" اظهار کرد: من مصاحبه‌ای از یکی از همکاران را خواندم که گفته بودند، شخصی که به عنوان متخلف قاچاق فیلم دستگیر شده بود بعد از بازپس گیری DVDها، تقاضای خسارت کرده!!! امیدوارم این، صرفاً یک شوخی باشد.

او که در پی خبر تشکیل شعبه‌ای خاص برای رسیدگی به جرایم متخلفان آثار سمعی و بصری سخن می‌گفت، ادامه داد: در واقع باید در بخش‌های مختلف برای صیانت از آثار هنری فعالیت شود و فقط بحث قاچاق فیلم در نمایش خانگی نیست باید در بخش اکران هم،  فیلم‌ها مورد حمایت جدی مدیریت سینمایی ارشاد قرار بگیرند و نظارت بیشتری بر روی آن‌ها انجام شود.

منصوری اضافه کرد: در بخش چگونگی اکران فیلم‌ها و نظارت بر سانس‌های سینما بر اساس قوانین مصوب شورای صنفی نیاز به نظارت و اجرای قاطعانه و بی طرفانه‌تر شورای صنفی اکران، به شدت احساس می‌شود. هفته اول و دوم اکران یک فیلم، سرنوشت فیلم را براساس عرضه و تقاضا تعیین می‌کند و تخلف سینماها، می‌تواند در سرنوشت اکران فیلم، تاثیر بسزایی داشته باشد.

او درباره پیگیری تهیه‌کنندگان از تخلفاتی که صورت می‌گیرد گفت: در این مورد، تهیه‌کنندگان باید بتوانند با پیگیری قانونی، حق و حقوق قانونی خویش را در برابر عدم قانونمندی برخی از صاحبان سینما، طلب کنند. برگشت سرمایه حاصل از فروش فیلم در سینماها و فروش در نمایش خانگی است که  ادامه حضور تهیه‌کنندگان مستقل  را امکان پذیر می‌کند.

او خاطر نشان کرد: همکاری قوه قضاییه، یک یا چند نماینده‌ از بین تهیه‌کنندگان که سینه سپر کنند و پشتیبانی وزارت ارشاد برای پیگیری ‌این قضیه نیاز است. خوشبختانه آقای حسین فرح‌بخش (تهیه‌کننده) در سال‌های گذشته به خوبی در این حوزه فعالیت کردند.

منصوری با اشاره به اینکه "همه می‌دانیم وقتی اولین DVD از فیلم بیرون می‌آید یک ساعت بعد دانلود رایگان آن در سایت‌ها موجود است" بیان کرد: تعداد کمی از افراد هستند که فیلم‌ها را فقط به صورت اورجینال تهیه می‌کنند و بقیه برایشان تفاوتی ندارد که به چه صورت فیلم به دستشان رسیده است. البته بنظر می‌رسد که این امر بیشتر در شهرستان‌ها اتفاق می‌افتد. در برخی شهرها فروش DVD اورجینال فیلم، از تعداد انگشتان یک دست تجاوز نمی‌کند. در واقع یک نفر خریداری می‌کند و سپس از روی همان نسخه ، تکثیر می‌شود.

او در ادامه تاکید کرد: این‌ اتفاقات به یک برخورد قاطع نیاز دارد. همان طور که با دزدان و مجرمین این گونه برخورد می‌شود که وقتی جرمشان محرز شد، عکس و خبرشان رسانه‌ای می‌شود برای متخلفین در این حوزه هم باید همین کار صورت بگیرد. شاید که تکثیرکننده‌های دیگر، از ترس آبروی از ادامه کار فرهنگیشان! دست بردارند. زیرا این رسماً دزدی از سرمایه‌ تهیه‌کننده است. گویی یک نفر به راحتی وارد گاو صندوق خصوصی تهیه کننده و سرمایه‌گذار شده و آن را تخلیه می‌کند.

این تهیه‌کننده درباره وضعیت قاچاق فیلم در کشور بیان کرد: در چند سال گذشته همیاری خوبی بین قوه قضاییه و  تهیه‌کنندگان وجود داشت و در حال نابود شدن بخش قاچاق فیلم در کشور بودیم، ولی چند روز پیش در برنامه زنده تلویزیونی ، میهمان سینمایی برنامه عنوان کرد که تقریباً قاچاق فیلم به صفر رسیده بود که DVD قاچاق فیلم یا مجموعه‌ای که ظاهراً محتوای آن بر علیه شبکه‌های فارسی زبان خارجی بوده وارد بازار می‌شود و هیچ تلاشی برای پیگیری و مقابله با آن صورت نمی‌گیرد و این موجب حضور مجدد تکثیرکنندگان  و پخش غیرقانونی فیلم‌ها می‌شود.

منصوری از حضور بخش خصوصی در ساخت فیلم‌ها گفت و افزود: تهیه‌کنندگان بخش خصوصی با نگرانی از برگشت سرمایه ، دست به تهیه فیلم‌ها می‌زنند. تهیه‌کنندگانی که از بودجه‌های دولتی بهره می‌برند،آسودگی بیشتری در بخش تولید دارند .در واقع با این شرایط بخش خصوصی مستقل، روی چه چیزی باید حساب کند؟ در اینجا از یک ضرب المثل کمک می‌گیرم برای همکاران محترم " مال‌ات رو بپا ، همسایه‌ات رو دزد نکن".

تهیه‌کننده «رخ دیوانه» یادآور شد: من در زمان اکران «رخ دیوانه» از نمایش تک سانس‌های غیر سینمایی و اکران‌های دانشجویی در قالب DVD  خودداری کردم و یکی دو مورد انجام شده در این قالب هم با حضور نماینده اینجانب صورت می‌گرفت، در صورتی که تداوم این اکران‌ها، برگشت بخشی از هزینه‌های فیلم را بطور خالص پوشش می‌داد.

منصوری در صحبت‌های پایانی خود درباره رعایت نکات ایمنی توسط سازندگان فیلم تصریح کرد: زمانی‌که تهیه‌کنندگان بدون رعایت نکات ایمنی در زمینه صیانت از فیلم به اکران نمایش‌های تک سانس و یا بدون درج عنوان مکان‌هایی که بنا بر نیاز فیلم باید مورد بازبینی قراربگیرد، اقدام می‌کنند پیامدهای آن را هم باید بپذیرند.

او اضافه کرد: با تجهیزات مدرن سینمایی، سیستم‌های پخش و کنترل سینماها و سطح توقع بینندگان خوشبختانه از فیلم‌های  پرده‌ای دیگر خبری نیست بنابراین برای اکران‌های تک سانس و دانشجویی بهترین راه صیانت از نسخه‌ی فیلم، استفاده از سیستم نمایش سالن‌های سینما یعنی DCP و KDM زمان‌دار است. ممکن است در وهله اول برای زمان کوتاه، کمی نگران کننده به‌نظر برسد ولی مطمئن‌ترین راه موجود است.