ترکیدگی میوه ، بلای جدید باغ مرکبات مازندران

باغداران مازندران هنوز از شوک سرمای کم سابقه زمستان سال گذشته عبور نکرده اند که این بار خشکسالی چنگ و دندانش را با ترکاندن پوست انواع محصولات مرکبات به آنان نشان داده است.

کد خبر: ۱۷۵۹۷۴

تاریخ: ۰۳ مهر ۱۳۹۶ - ۱۱:۴۶

به گزارش ایران اکونومیست ؛بررسی ها نشان می دهد که تشدید ترکیدگی میوه مرکبات بویژه پرتقال در مناطق مختلف این استان باغداران را نگران کرده است .

گزارش های غیررسمی ولی مستند به اظهارات باغداران ، حاکیست که دستکم 10 تا 15 درصد محصول باغ های پرتقال و نارنگی مازندران دچار ترکیدگی شده است و با توجه به این که دستکم یک تا سه ماه دیگر تا برداشت محصول باقی مانده ، احتمال افزایش خسارت وجود دارد.

یک باغدار بابلی که خود را صاحب یک هکتار باغ مرکبات دانست، گفت : امسال خشکسالی و کمبود آب سبب شده تا بخشی از میوه درختان مرکبات از جمله پرتقال دچار ترکیدگی و از گردونه خارج شود.

عبدالله امیری صالحی افزود : هر روز شاهد ریزش پرتقال های ترکیده پای درخت هستیم و نگرانیم که تا فصل برداشت زیان زیادی از این ناحیه ببینیم .

وی با اظهار این که امسال تقریبا بارندگی در منطقه وجود نداشت ، گفت : سطح آب چاهها در این منطقه پائین رفته و باغداران قادر به مدیریت آبیاری نیستند .

** نازکی پوست ، نتیجه تغییر آب و هوائی
مطالعات به عمل آمده نشان می دهند که تغییرات آب و هوا از جمله دما ، رطوبت نسبی هوا و وزش باد گرم و خشک روی شدت ترکیدگی پوست میوه پرتقال تاثیر می گذارند.

پس از یک دوره خشکی و گرما ، پوست میوه پرتقال انعطاف پذیری خود را از دست می دهد و در نتیجه با دریافت آب زیاد توسط میوه پس از بارندگی یا آبیاری ، فشار وارده از طرف داخل میوه به پوست موجب ترکیدن آن می شود.

همچنین مطالعات نشان داده است که هرچه تعداد میوه روی درخت پرتقال بیشتر باشد ، پوست میوه پرتقال نازک تر می شود.

بیشترین موارد ترکیدگی میوه مرکبات از اواسط تیر ماه تا آبان ماه مشاهده می شود .در واقع ترک خوردگی پوست میوه از پایان گلدهی و آغاز تشکیل میوه، شروع می شود .

** باغداری سنتی ، آفت اصلی
کارشناس مسئول باغبانی جهاد کشاورزی مازندران روز دوشنبه با تائید بروز مشکل ترکیدگی محصول باغ های مرکبات استان ، گفت : نوسانات دمای هوا و درجه حرارت خاک و یا به اصطلاح تنش خشکی سبب تشدید ترکیدگی میوه انواع مرکبات به ویژه پرتقال شده است.

هادی ایزدی افزود : باغدارانی که مدیریت آبیاری باغ را بموقع و به اندازه و همچنین کود دهی را انجام داده اند از این خسارت گذشتند.

وی خسارت ناشی از ترکیدگی میوه مرکبات را نتیجه مدیریت ضعیف و بی توجهی به کنترل درجه حرارت و رطوبت ریشه درختان مرکبات دانست و گفت : اگر آبیاری بیش از حد به ریشه درخت صورت بگیرد ، میوه مرکبات دچار ترکیدگی می شود.

این کارشناس مرکبات لوله شدن و جمع شدن برگ درختان مرکبات را از دیگر عوارض ناشی از تنش خشکی دانست و بر ضرورت توجه باغداران به نکات علمی باغبانی تاکید کرد.

وی با اظهار این که کمبود کود پتاس نیز باعث جمع شدن برگ درختان می شود ، گفت : باغداران برای جلوگیری از این خسارت ، با هماهنگی کارشناسان باغبانی در فروشگاههای سموم کشاورزی ،محلول پاشی ترکیبی پتاس را انجام بدهند.

تداوم و افزایش دمای هوای استان مازندران و نباریدن بارش ، مدیریت آبیاری باغداری را دچار مشکل کرده است.

بر اساس گزارش هواشناسی مازندران در پنج ماهه سال جاری 117 میلی متر باران در مازندران بارید که در مقایسه با مدت مشابه سال قبل 49 درصد و دوره بلند مدت ( سی ساله) حدود 30 درصد کاهش نشان می دهد.

هواشناسی همچنین پیش بینی کرده است که در پائیز امسال نیز میزان بارندگی در خوشبینانه ترین حالت از سال گذشته بیشتر نخواهد شد.

استان مازندران با 110 هزار هکتار باغ مرکبات و تولید سالانه بیش از 2 میلیون و 300 هزار تن محصول ، رتبه نخست کشور را دارد.

بیشتر باغ مرکبات مازندران را انواع پرتقال تشکیل می دهد که برداشت آن از اواخر ماه آذر شروع می شود.

سرمای کم سابقه ای که اواخر آذر ماه پارسال به مدت یک هفته در مازندران حاکم شد دستکم نیمی از محصولات باغ های مرکبات را از بین برد و سبب شد تا برای نخستین بار در تاریخ باغداری ایران ، دولت به کمک باغداران بشتابد.

دولت یازدهم با تعریف هفت بسته حمایتی در قالب کمک های بلاعوض و تسهیلات کم بهره به همراه خرید تضمینی محصول در مجموع به مبلغ بیش از سه هزار میلیارد ریال بخشی از زیان باغداران را جبران کرد.

بسیاری از باغداران مازندران هنوز شانه از زیر بار خسارت سرما بیرون نیاورده اند که اکنون با پدیده ترکیدگی محصول مرکبات مواجه شده اند ، مشکلی که بخشی از آن با مدیریت علمی و مناسب قابل جلوگیری بوده است .

آسیب پذیری باغداری استان در مقابل هر گونه نوسان از آب و هوائی گرفته تا قیمتی ، یک بار دیگر این پرسش را مطرح کرده است که آیا باغداری غیر علمی و اصرار بر مدیریت سنتی باغ ها همچنان می تواند برای باغداران به صرفه باشد ؟