نان سنتی یا صنعتی، کدام بهتر است؟

معاون اداره کل نظارت بر فراورده‌های غذای سازمان غذا و دارو از ضرورت جایگزین کردن نان صنعتی به‌جای سنتی گفت.

کد خبر: ۱۶۹۳۵۳

تاریخ: ۲۹ مرداد ۱۳۹۶ - ۰۹:۰۶

به گزارش ایران اکونومیست؛  سمیره صباح مدیر کل نظارت بر فراورده‌های غذای سازمان غذا و دارو عنوان کرد: یکی از ایده آل‌های این سازمان برای ارتقای سلامت، جایگزین نمودن نان صنعتی بجای سنتی است.

سمیره صباح ادامه داد: ما به عنوان یک ارگان نظارتی در پی آن هستیم که در ابتدا این رویکرد را به باور مردم برسانیم تا مطمئن شوند که این اقدام به سود سلامتی آنهاست به همین دلیل تا زمانی که از رسیدن به این خواسته مطمئن نشویم از تلاش خود برای ارتقای سلامت نان‌های سنتی دست بر نمی‌داریم.

وی در توضیح بیشتر تصریح کرد: نان‌های سنتی که تحت عنوان نان مسطح در سراسر جهان شناخته می‌شوند به انواع نام‌ها مثل تورتیلا، بالادی، کیسرا، شمسی، پیتا، فوکاسیا، چاپاتی، نان تنور، دوسای و در ایران سنگک، لواش، تافتون و بربری از محصولات کشاورزی مختلفی مثل سیب زمینی، چاودار، جو، ذرت، برنج، گندم و غلات دیگر تهیه می‌شود و لزوما مختص ایران نیست مشهور بودن پیتزا، و اخیرا تورتیلادر آمریکا، کانادا، اروپا، استرالیا و سایر کشور‌ها نشانه بارزی از روشن بودن ارزش اقتصادی آینده این نان‌ها و همه نان‌های مسطح طبیعی است.

وی بیان داشت: در اینکه نان به عنوان مهم‌ترین منبع تامین کننده انرژی و پروتئین بسیاری از مردم جهان و ایران مطرح است و اهمیت آن بر کسی پوشیده نیست کما اینکه مبتنی بر آمار تعداد افرادی که در سطح جهان انواع مختلف نان‌های مسطح سنتی را مصرف می‌کنند چیزی حدود ۱.۸ میلیون نفر تخمین زده می‌شوند لذا سازمان غذا و دارو برای بالا بردن دقت در نظارت بر این قوت غالب کشور، تدوین ضوابط بهداشتی و فنی در نانوایی‌ها را آغاز کرده است.

صباح با اشاره به اینکه غنی سازی آرد به عنوان یکی از مهم‌ترین برنامه‌های سازمان غذا و دارو در حال اجراست؛ از تلاش در جهت بالابردن کیفیت آرد تولیدی به عنوان یکی دیگر از اهدف سلامت بنیان سازمان غذا و دارو نام برد که موجب می‌شود از مصرف جوش شیرین و جوهر قند در نان توسط برخی نانوایان جلوگیری بعمل آید.

معاون اداره کل نظارت بر فراورده‌های غذای سازمان غذا و دارو در پایان کاهش نمک در نان و ضرورت بازنگری در شیوه پخت را به عنوان دو رکن تعیین کننده در ارتقای کیفیت نان بر شمرد و آن را ضرورتی ناگزیر دانست.