دیابتی ها بیشتر مستعد آفتاب سوختگی هستند

مسئول آموزش پژوهشگاه علوم غدد و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی تهران با اشاره به اینکه بیماران دیابتی بیشتر مستعد آفتاب سوختگی هستند، گفت: احتمال عفونت های پوستی به دنبال آفتاب سوختگی نیز در این افراد بیشتر است.

کد خبر: ۱۶۹۰۸۵

تاریخ: ۲۷ مرداد ۱۳۹۶ - ۱۷:۲۹

به گزارش ایران اکونومیست؛ دکتر محسن خوش نیت نیکو  افزود: قند خون بالا، این افراد را مستعد عفونت پوست می کند، اما این موضوع معمولا در افراد سالم ایجاد نمی شود.
وی با اشاره به این که پوست در مبتلایان به دیابت نازک می شود و فرآیند ترمیم زخم در آنها نسبت به افراد سالم، کندتر صورت می گیرد، اظهار کرد: ترمیم پوست در این بیماران به راحتی انجام نمی شود و این افراد معمولا برای بهبود پوست آسیب دیده با مشکلات زیادی مواجه هستند.
متخصص غدد و متابولیک بیان کرد: احتمال آسیب پوستی شدید ناشی از آفتاب سوختگی در بیماران دیابتی به دلیل کاهش تعریق در این افراد است که معمولا پوست شان خشک است.

** آفتاب سوختگی می تواند قند خون بیماران دیابتی را افزایش دهد
وی با اشاره به این که آفتاب سوختگی می تواند قندخون بیماران دیابتی را افزایش دهد، گفت: آفتاب سوختگی باعث می شود آب بدن کاهش یابد و این موضوع سبب تغلیظ قند خون و در نتیجه افزایش سطح آن می شود.
خوش نیت نیکو ادامه داد: آفتاب سوختگی عطش ایجاد می کند که همین موضوع هم سبب تعریق بیشتر بدن و مجددا باعث افزایش قندخون در بیماران دیابتی خواهد شد.
وی به بیماران دیابتی توصیه کرد که زمان طولانی در معرض نور مستقیم آفتاب قرار نگیرند و درصورتی که به ناگزیر باید در مناطقی مانند سواحل دریا و اماکن عمومی روباز قرار گیرند، حتما از کرم های ضد سوختگی استفاده کنند.
این متخصص غدد همچنین به مردم بخصوص بیماران دیابتی توصیه کرد که برای پیشگیری از آفتاب سوختگی از لباس های نخی و خنک استفاده کند و علاوه بر آن از کلاه، چتر و کرم های ضد آفتاب بهره ببرند تا دچار عوارض آفتاب سوختگی نشوند و قبل از اینکه در معرض آفتاب قرار گیرد، مایعات کافی مصرف کنند تا از عوارض آفتاب سوختگی کاسته شود.
وی ادامه داد که در آفتاب سوختگی علاوه بر تامین آب مورد نیاز بدن باید درمان پوست هم انجام شود. ترمیم پوست بستگی به شدت سوختگی این عضو بدن دارد که باید نسبت به درمان آن اقدام کرد.

** دیابت
دیابت یک اختلال در سوخت و ساز (متابولیسم) بدن است. در حالت طبیعی، غذا در معده تبدیل به گلوکز ( قندخون ) می شود و قند از معده وارد جریان خون می شود. لوزالمعده (پانکراس) هورمون انسولین را ترشح می کند و این هورمون باعث می شود قند از جریان خون وارد سلول های بدن شود. در نتیجه مقدار قند خون در حد نرمال و متعادل باقی می ماند.
ولی در بیماری دیابت، انسولین به میزان کافی در بدن وجود ندارد و یا انسولین موجود قادر نیست تا وظایف خود را به درستی انجام دهد، در نتیجه به علت وجود مقاومت در برابر آن، قند خون نمی تواند به طور موثر وارد سلول های بدن شود و مقدار آن بالا می ‌رود.

** انواع بیماری دیابت
به طور کلی دیابت به چهار گروه دیابت نوع 1، دیابت نوع 2، دیابت حاملگی و دیابت به علل متفرقه تقسیم‌ بندی می شود.

** علائم اولیه ی دیابت چیست؟
دیابت نوع 1معمولاً شروع پر سر و صدایی دارد و با علائمی چون تشنگی، پُر ادراری، پُر نوشی، کاهش وزن، گرسنگی و خستگی شدید تظاهر پیدا می‌ کند.
دیابت نوع 2 شروع خیلی آهسته ‌تری دارد و شایع ‌ترین علامت اولیه آن در واقع 'بی علامتی' است. درصد قابل توجهی از مبتلایان به دیابت نوع 2 (تقریباً 50 درصد آنها) از بیماری خود اطلاعی ندارند و تنها با انجام آزمایش قند خون می ‌توان بیماری آنها را تشخیص داد. با این وجود در صورت عدم کنترل مطلوب، ممکن است علائمی مشابه به دیابت نوع 1 نیز بروز کند.
از دیگر علائم دیابت نوع 2 می‌توان به عفونت‌های مکرر، مخصوصاً عفونت دستگاه ادراری و پوست، تاری دید، بهبودی دیررس زخم‌ها، احساس سوزش و بی حسی در انگشتان پا اشاره کرد.
براساس اعلام مسئولان حوزه بهداشت بیش از 10 درصد ایرانیان به بیماری دیابت مبتلا هستند و این بیماری در کشور در حال افزایش است.