از معرفی صنایع دستی استرالیا تا جذاب‌ترین هنرهای ایران

«کوین مورای» اهل استرالیا و سردبیر «گارلند» است و از سال ۱۹۹۹ به‌عنوان نویسنده در مرکز صنایع دستی «میت مارکت» حضور دارد. او خود را وقف حمایت از صنایع دستی و معرفی آن به طیف وسیعی از مخاطبان از طریق نوشته‌ها و نگهداری از آن‌ها کرده و حدود سه سال است که در شورای جهانی صنایع دستی، به‌عنوان معاون رییس منطقه آسیا و اقیانوسیه این شورا فعالیت می‌کند.

کد خبر: ۱۶۶۷۵۳

تاریخ: ۰۹ مرداد ۱۳۹۶ - ۰۸:۴۱

به گزارش ایران اکونومیست؛ کوین مورای - معاون رییس منطقه آسیا و اقیانوسیه شورای جهانی صنایع دستی -  درباره روند ثبت جهانی شهرهای صنایع دستی، توضیح داد: بعد از دیدن شهرهای کاندیدا و بررسی ارزیابان، من، غدا هیجاوی - معاون رییس منطقه آسیا و اقیانوسیه شورای جهانی صنایع دستی - و ویدا توحدی - مشاور معاون صنایع دستی - به‌عنوان سه ارزیاب، گزارشی را برای شورای جهانی صنایع دستی که مقر آن در انگلیس است، ارسال می‌کنیم. رئیس شورای جهانی صنایع دستی نیز گزارش را به چهار منطقه آمریکای لاتین، آمریکای شمالی، آفریقا و اروپا می‌فرستد و براساس گزارش و پیشنهادهایی که این هیات به شورا می‌دهد، نتیجه قطعی اعلام می‌شود.

او درباره معیارهایی که برای خروج یک شهر از ثبت جهانی وجود دارد، اظهار کرد: معیارهای شهرها متفاوت است. همه افرادی که در یک شهر فعالیت می‌کنند، باید با یکدیگر همکاری کنند. در حال حاضر معیار مهم این است که هنرمندان فضایی برای خلاقیت داشته باشند و به این موضوع، توجه بیشتری نشان دهند. از طرفی با هنرمندان دیگر در این حوزه در ارتباط باشند تا بتوانند تبادل اطلاعات کنند.

معاون رییس آسیا و اقیانوسیه شورای جهانی صنایع دستی در پاسخ به این‌که عرضه کالاهای چینی در شهر جهانی لالجین می‌تواند عنوان جهانی را از این شهر بگیرد؟ گفت: این موضوع مشکلی برای ثبت جهانی لالجین ایجاد نمی‌کند. مهمترین عامل برای شورای جهانی صنایع دستی، تهیه گزارش است. شهرهایی که ثبت می‌شوند، باید مرتب گزارش سالانه بدهند. این گزارش را که به ارتباط و تعامل بین شهرها کمک می‌کند، باید دبیرخانه لالجین و هنرمندانی که در این حوزه فعال هستند، تکمیل کنند.

مورای با بیان این‌که کشور چین اولین و ایران دومین کشورهایی هستند که بیشترین شهرهای ثبت‌شده در شورای جهانی صنایع دستی را دارند، ادامه داد: به‌نظر می‌رسد دولت ایران توجه خوبی به صنایع دستی، بویژه در ارتباط با بیمه هنرمندان دارد. هنر صنایع دستی در ایران قوی و غنی است، اما نیازمند مستندات و تهیه اطلاعات جامعی به زبان انگلیسی است تا مردم کشورهای دیگر بتوانند آن‌ها را بخوانند و با صنایع دستی ایران آشنا شوند.

او با بیان این‌که شورای جهانی در حال تدوین دایرة‌المعارف صنایع دستی است، گفت: این دایرةالمعارف می‌تواند معرف صنایع دستی کشورهایی باشد که در حال حاضر وضعیت خوبی ندارند و حتی در حال جنگ هستند. در واقع، ما منابع یا دفاتری در کشورهای در حال جنگ مثل سوریه یا عراق نداریم که بتوانیم اطلاعاتی از آن‌ها بگیریم و قرار است اطلاعات مربوط به صنایع دستی آن‌ها را از مردمی که به کشورهای دیگر مهاجرت کرده‌اند، کسب کنیم.

معاون رییس آسیا و اقیانوسیه شورای جهانی صنایع دستی براساس عکس‌هایی که از هنرهای سنتی و تجسمی در گالری تصاویر سایت‌های مربوط به صنایع دستی استرالیا دیده می‌شود، در پاسخ به پرسشی درباره تفاوت هنرهای تجسمی و صنایع دستی در کشور استرالیا، توضیح داد: در هنرهای تجسمی، یک کالا خرید و فروش می‌شود که این موضوع در هنرهای سنتی هم صدق می‌کند، اما معیارها و ارزش‌هایی نیز ماورای آن وجود دارد. این دو هنر، تکمیل‌کننده یکدیگر هستند و نمی‌توانیم بگوییم کدام‌یک بهتر است.

او حاضر نیست به‌عنوان یکی از ارزیابان شورای جهانی درباره این‌که کدام شهر ایران، صنایع دستی بهتری دارد، توضیح دهد؛ اما به‌عنوان یک شخص حقیقی در این‌باره معتقد است: صنایع دستی مریوان، کلپورگان و شهرهای مشهد و تبریز به ترتیب خوب و جذاب هستند و برای تولید صنایع دستی آن‌ها برنامه‌ریزی شده است و من با توجه به علاقه‌ای که به این شهرها دارم، دوست دارم برای توسعه صنایع دستی با این شهرها همکاری و به آن‌ها کمک کنم.

مورای همچنین درباره این‌که کشور خودش، استرالیا چه صنایع دستی معروفی دارد؟ گفت: در کنار جواهرات و سرامیک که کشورهای دیگر نیز آن‌ها را به‌عنوان صنایع دستی تولید می‌کنند، تخته چوب سِرفینگ صنایع دستی بومی کشور استرالیاست، اما هیچ شهری از استرالیا تا کنون در شورای جهانی صنایع دستی ثبت نشده است.