ریزش مخاطب در تلویزیون اهمیتی ندارد/ نبود نظارت بر سریال سازی

یک منتقد سینما و تلویزیون با اشاره به نبود نظارت بر سریال سازی بیان کرد که بعضی از کارگردانان سریالی می سازند که با شکست مواجه می شود اما چون نظارتی نیست بعد از آن سریال بعدی را هم می سازند.

کد خبر: ۱۶۵۵۵۹

تاریخ: ۳۰ تير ۱۳۹۶ - ۱۲:۲۷

به گزارش ایران اکونومیست؛ محمدرضا لطفی منتقد سینما و تلویزیون  به رویکرد فعلی تلویزیون در جذب مخاطب اشاره و بیان کرد: تلویزیون سال هاست مسیر اشتباهی را می رود که به یک و چند ماه اخیر ارتباطی ندارد.

وی ادامه داد: تلویزیون از اواسط نیمه دوم دهه ۸۰ مسیرش را اشتباه می رود که موجب ریزش مخاطبانش شده و چون ارگان دولتی است تعداد مخاطب برایش فرقی ندارد. خط قرمز های افراطی باعث شده تلویزیون از بطن جامعه فاصله بگیرد درحالیکه در جامعه امروز مخاطب به شدت جلو است و حتی می تواند خودش خوراک رسانه ای اش را از فضای مجازی، شبکه نمایش خانگی و شبکه های ماهواره ای تامین کند.

امروزه در دورافتاده ترین روستاها هم تلویزیون و هم ماهواره وجود دارد

این منتقد سینما و تلویزیون با اشاره به اینکه مردم کمتر مخاطب برنامه های تلویزیون هستند، بیان کرد: امروزه در دورافتاده ترین روستاها هم تلویزیون و هم ماهواره وجود دارد و وقتی تلویزیون خصوصی راه نیفتاده زایش و رقابتی هم در این رسانه وجود دارد و بعضی برنامه ها مثل «بفرمایید شام» یا دوربین مخفی و سریال ها به شبکه نمایش خانگی می روند درحالیکه در هیچ کجای دنیا شبکه نمایش خانگی برای این کار ساخته نشده است.

لطفی اضافه کرد: همچنین تاک شوهایی که در شبکه های مجازی و اینترنت ساخته و پخش می شود جایشان در این رسانه ها نیست بلکه باید در تلویزیون خصوصی توزیع شوند و وقتی تلویزیون یک رسانه انحصاری می شود ما این جابه جایی ها را شاهد هستیم.

آمارها بیشتر بیلانی است که به نهادهای بالاسری می رسد

وی با اشاره به ریزش مخاطبان تلویزیون اظهار کرد: صداوسیما باعث شده مخاطبانش ریزش کند و این به دلیل نبود رقابت در میان برنامه های این رسانه است. تلویزیون اعلام می کند که ۸۷ درصد بیننده دارد اما اگر این آمار ۹۷ درصد بشود باز هم به کسی بر نمی خورد چراکه واقعی نیست. البته این آمارها بیشتر بیلانی است که به نهادهای بالاسری می رسد.

این فیلمساز با اشاره به ساخت سریال های بی کیفیت در صداوسیما یادآور شد: ما در تلویزیون کارگردان هایی داریم که سریال می سازند و آثارشان با شکست مواجه می شود و بعد از آن باز هم سریال می سازند اما اگر نظارت ها روی سریال سازی قانونمند باشد وقتی سریالی با شکست موجه شود آیا کارگردان می تواند دوباره و به سرعت پروژه ای را به تولید برساند؟ با این حال به دلیل ارتباطاتی که دارد دوباره سفارش می گیرد و سریال می سازد.

خط قرمزها بیشتر به صورت اعمال سلیقه است

وی با اشاره به برنامه های شبکه نسیم که مخاطب بیشتری در تلویزیون دارد، عنوان کرد: شبکه نسیم توانست مخاطب جذب کند چون به اندازه یک سرسوزن خط قرمزهایش را کمتر کرد. البته همه می دانند خط قرمزها چیست و در این حوزه بیشتر سلیقه اعمال می شود. به طور مثال یک ناظر پخش ممکن است ۲۰ مورد و ناظر پخش دیگر ممکن است ۵۰ مورد را به عنوان خط قرمز بنویسد اما مگر می شود اینقدر اختلاف بین ممیزی ها باشد. قوانین باید همه جا مشخص باشد و بیشتر از آن اعمال سلیقه است.

لطفی با اشاره به برنامه هایی مثل «خندوانه» و «دورهمی» بیان کرد: طبیعتا در این برنامه ها افرادی مثل مهران مدیری و رامبد جوان نگران مخاطب هستند چون بیرون از تلویزیون برنامه، فیلم و اثری دارند که به اقتصاد آزاد وصل است و به همین دلیل می خواهند مخاطبانشان را حفظ کنند اما همین دو برنامه پربیننده هم نسبت به فصل های قبلی موفقیت کمتری دارند. نداشتن اتاق فکر درست، و بها ندادن به ایده پپردازی از جمله مشکلات این برنامه هاست. در برنامه های تاک شوِ تلویزیونی در جهان بخش اعظمی از بودجه صرف اتاق فکر می شود چون هر آدمی ایده های محدودی دارد اما این بودجه و انرژی برای تشکیل اتاق فکر در برنامه سازی های ما رخ نمی دهد.

این منتقد سینما و تلویزیون در پایان درباره تفاوت برنامه سازی در جامعه امروز نسبت به گذشته یادآور شد: امروز برنامه سازی و کار رسانه انجام خیلی سخت تر از ۱۰ سال پیش است. آن زمان چند شبکه بیشتر نبود و نهایتا یک سریال و چند برنامه تلویزیونی پخش می شد که طبیعتا همه آنها را دنبال می کردند. اما مخاطب امروز در لحظه با ۱۵۰ گزینه و انتخاب رو به روست که چون تلویزیون بودجه دولتی دارد تماشاگر برایش اهمیت ندارد.