دستاورد جدید محققان در زمینه تولید انبوه "گل محمدی" در محیط آزمایشگاه

مدیرگروه بیوتکنولوژی پژوهشکده گیاهان دارویی جهاد دانشگاهی گفت: پژوهشی در پژوهشکده گیاهان دارویی جهاد دانشگاهی انجام شده است که با استفاده از آن می‌توانیم گیاه دارویی گل‌محمدی را در شرایط آزمایشگاهی با استفاده از این روش در مدت‌زمان کوتاه به تولید برسانیم.

کد خبر: ۱۶۴۵۳۹

تاریخ: ۲۱ تير ۱۳۹۶ - ۰۸:۱۳

به گزارش ایران اکونومیست؛ مهندس امیر رضا زارع با بیان این مطلب اظهار کرد: این کار با استفاده از هورمون‌های گیاهی در فضای آزمایشگاهی و کوچک انجام می‌شود و نیازی به فضای وسیع ندارد.

زارع با اشاره به اینکه در نتیجه‌ این پژوهش و طی یک سال توانایی این را داریم که یک میلیون شاخه گل محمدی را از یک گیاه مادر تولید کنیم، افزود: در این روش این امکان را داریم که اگر گیاهی مقاوم است و پایه خوبی برای مقاومت برابر شوری و خشکی دارد، با استفاده از ساقه یا برگ همان گیاه آن را تبدیل به یک میلیون گیاه می‌کنیم.

مدیرگروه بیوتکنولوژی پژوهشکده گیاهان دارویی جهاد دانشگاهی گفت: در شرایط عادی تولید گیاه گل محمدی نیاز به فضا و زمین‌های زیادی دارد و تعداد زیادی گیاه نیز مورد نیاز است تا از آن قلمه بگیرند اما در حال حاضر ما با استفاده از این روش در مدت زمان کوتاه توانسته‌ایم تعداد زیادی از این گیاه را تولید کنیم.

وی با اشاره به اینکه برای این تحقیقات حدود 50 میلیون تومان هزینه شده و به مرحله تجاری‌سازی نیز رسیده است،گفت: البته قبلا نیز در ایران این تحقیقات انجام شده، اما همه در حد آزمایشگاهی بودند. ولی اکنون این کار را تجاری کرده‌ایم و در حال حاضر در بازار این گیاهان را به فروش می‌رسانیم.

زارع گفت: ما زمین‌های زیادی در کویر مرکزی و کویر جنوبی ایران به خصوص کرمان ،شیراز و اصفهان داریم که فضای مناسبی برای کاشت گیاه گل محمدی  هستند و چون این گل به خشکی مقاوم است و می‌شود بدون اینکه نیاز به آبیاری داشته باشد آن را کشت کرد این روش کمک زیادی در تولید انبوه آن می‌کند.

مدیرگروه بیوتکنولوژی پژوهشکده گیاهان دارویی جهاد دانشگاهی گفت: تعداد زیادی از این گیاه در کشور لازم داریم و روش‌های سنتی تکثیر، توانایی تولید این همه گیاه را ندارند بنابراین روش مرد پژوهش ما، روشی عالی است برای تکثیر گیاهانی که به تعداد زیاد در کشور نیاز به آنها احساس می‌شود و تکثیر آن‌ها از روش قلمه خیلی کند و سخت پیش می‌رود.

وی در پایان خاطرنشان کرد: این کار تحقیقاتی دو سال طول کشید و یک تیم سه نفره در این راستا تلاش کردند.