تکمیل بزرگ‌ترین طرح افزایش تولید خلیج‌فارس در سال 92

ايران اكونوميست :مدیر امور مهندسی شرکت نفت فلات قاره، افزایش 65 هزار بشکه‌ای تولید نفت خام از یکی از میدان‌های مشترک را بزرگ‌ترین طرح افزایش تولید در آب‌های خلیج‌فارس نامید و از تکمیل آن در نیمه اول سال 92 خبر داد.

کد خبر: ۱۶۱۱۶

تاریخ: ۰۵ اسفند ۱۳۹۱ - ۰۸:۰۲

رضا بیاضی در گفت‌وگو با (ایسنا)، در مورد آخرین وضعیت توسعه‌ی میدان نفتی رشادت گفت: تاکنون پنج جکت طرح نصب شده و عرشه دو سکوی سرچاهی به علاوه مشعل‌های آن نصب شده‌است.

وی در مورد ساخت خطوط لوله طرح توسعه‌ی میدان رشادت نیز گفت: خط انتقال گاز این میدان به میدان سلمان انجام شده است و خط لوله انتقال نفت آن نیز از جزیره لاوان به سمت میدان رشادت در حال انجام است که تا پایان امسال تکمیل خواهد شد.

به گفته‌ی مدیر امور مهندسی شرکت نفت فلات قاره خطوط و کابل‌های درون دریایی طرح توسعه میدان رشادت نصب شده است.

وی از نصب دو عرشه دیگر طرح توسعه میدان رشادت خبر داد و گفت: با نصب این دو عرشه در نیمه اول سال 92 تولید نفت خام از این میدان 65 هزار بشکه افزایش خواهد یافت.

بیاضی با اشاره به این‌که در طرح توسعه میدان رشادت باید 37 و 38 چاه حفاری شود، گفت: هم‌اکنون دو دکل حفاری در منطقه مستقر است.

به گزارش ایسنا،‌ میدان رشادت که در گذشته "رستم" نامیده می‌شد، یکی از میدان‌های نفتی ایران در آب‌های خلیج فارس است که در 108 کیلومتری جنوب غربی جزیره لاوان قرار دارد.

میدان رشادت ابتدا در سال 1345 کشف و توسعه آن به شرکت ایتالیایی ایمینیکو (IMINICO) واگذار شد. در سال 1347 نیز تولید نفت این میدان که دارای درجه API حدود 35 است واز جمله نفت‌های سبک کشور محسوب می‌شود، آغاز شد، ولی تا کنون برداشت گاز از مخازن گازی این میدان عملیاتی نشده است.

این میدان نفتی از نظر زمین شناسی از سه لایه نفتی شعیبا، عرب و میشریف تشکیل شده است. لایه زیرین میدان رشادت که ایرانی‌ها آن را "رشادت شمال غرب" می‌نامند، گازی است و احتمال مشترک بودن آن با میدان "الخلیج" کشور قطر نیز وجود دارد.

اما تولید روزانه نفت میدان رشادت در سال 1969 حدود 15 هزار بشکه بود که با افزایش تعداد چاه‌ها، به حدود 80 هزار بشکه در روز می‌رسید. اما با کاهش فشار چاه‌ها تولید آن به 20 هزار بشکه در روز تقلیل پیدا کرد و در زمان جنگ تحمیلی و از بین رفتن کلیه سکوهای میدان رشادت، تنها سکوی R4 به جای مانده که روزانه حدود 10 هزار بشکه از آن تولید می‌شد.