تفاوت مصرف روغن های سرخ کردنی و پخت و پز را جدی بگیرید

رئیس اداره نظارت بر مواد غذایی و آشامیدنی با منشأ گیاهی سازمان غذا و دارو، در مورد استفاده از روغن های مایع خوراکی برای سرخ کردن و پخت و پز، توضیحاتی ارائه داد.

کد خبر: ۱۶۰۷۱۳

تاریخ: ۲۰ خرداد ۱۳۹۶ - ۱۶:۳۶

به گزارش ایران اکونومیست؛  نسترن محمدی با بیان اینکه روغن خام حاصل از دانه ها و میوه های روغنی یا منابع حیوانی حاوی ناخالصی هایی است که در طعم، رنگ، بو، شفافیت، پایداری، ارزش تغذیه ای و بطور کلی در کیفیت روغن موثرند، اظهارداشت: این ناخالصی ها با عملیات تصفیه از روغن خارج می شوند و سعی بر این است که تا حد امکان مواد با ارزش حفظ و از بروز تغییرات شیمیایی در تری گلیسریدها جلوگیری شود.

وی با بیان این توضیح که فرآوری روغن شامل مراحل صمغ گیری، تصفیه قلیایی و یا فیزیکی، بی رنگ کردن و بوگیری است، افزود: معمولا پس از افزودن آنتی اکسیدان روغن ها بسته بندی می شود، ضمن آنکه در صورت نیاز به تولید روغن هیدروژنه یا جامد، روغن تحت عملیات هیدروژنه کردن قرار می گیرد.

محمدی با بیان تقسیم بندی انواع روغن خوراکی، گفت: مصرف روغن مایع جهت استفاده در سالاد و پخت و پز و غذاهایی است که معمولا نیاز به سرخ کردن در حرارت زیاد ندارند  در حالی که روغن سرخ کردنی به علت پایداری زیاد در برابر حرارت در غذاهایی که نیاز به سرخ کردن طولانی و عمیق دارند، مورد استفاده قرار می گیرد.

وی با بیان این توضیح که در صورت عدم دسترسی به روغن مایع جهت پخت و پز می توان از روغن جامد کم ترانس استفاده کرد، افزود: در زمان خرید باید به برچسب روغن توجه  کرد، اگر میزان ایزومر ترانس آن از مقدار خاصی تجاوز نکرد قابلیت استفاده به عنوان روغن مناسب پخت و پز و غیر قابل مصرف برای سرخ کردن را دارا خواهد بود.

محمدی با توصیه اکید به استفاده از روغن مخصوص سرخ کردنی در سرخ کردن مواد غذایی، ادامه داد: روغن گیاهی مایع را به شرط بکارگیری در پخت و پز و سالاد، می توان بطور کامل جانشین روغن جامد کرد زیرا روغن های مایع به رغم تفاوت هایی که دارند، نمی توانند درجه حرارت بالا را تحمل کنند بنابراین می سوزند و سوختن آنها در مرحله سرخ کردن می تواند آن را به مواد سرطان زا تبدیل کند.

رئیس اداره نظارت بر مواد غذایی و آشامیدنی با منشأ گیاهی سازمان غذا و دارو، آسان ترین راه بهرمندی صحیح از روغن های خوراکی را کنترل اطلاعات روی برچسب روغن ها دانست و از مردم خواست در کنترل این فرآورده ها حتما به تاریخ تولید و انقضاء، شماره پروانه ساخت وزارت بهداشت، نشان سازمان غذا و دارو، نام و آدرس کارخانه تولید کننده، شرایط نگهداری، میزان اسیدهای چرب اشباع و غیر اشباع و اسید چرب ترانس دقت کنند.

محمدی در مورد روغن غنی شده توجه به نوع و مقادیر ویتامین درج شده روی برچسب و در مورد روغن های وارداتی دارا بودن برچسب فارسی با درج تاریخ تولید و انقضاء ، سری ساخت ، شماره مجوز بهداشتی واردات، نام تجاری و نام شرکت و کشور سازنده را توصیه کرد.