فناوری‌های مورد استفاده در جنگ‌های آینده چه خواهند بود؟

محققان بر این باورند که با توجه به شتاب‌گیری روزافزون پیشرفت و توسعه تسلیحات نظامی در دهه اخیر، در آینده نه چندان دور مفهوم جنگ و نبرد زمینی درست مشابه قرن گذشته و در جریان جنگ جهانی دوم متحول خواهد شد.

کد خبر: ۱۵۸۴۹۹

تاریخ: ۰۲ خرداد ۱۳۹۶ - ۱۱:۲۷

به گزارش ایران اکونومیست به نقل از تلگراف، جهان در قرنی که گذشت شاهد وقوع دو جنگ جهانی عظیم و مخرب بود که در هر کدام شکل جدیدی از تسلیحات و ادوات نظامی معرفی شدند. به عنوان مثال در جنگ جهانی اول برای اولین‌بار تانک وارد میدان نبرد شد و همچنین در جنگ جهانی دوم برای اولین‌بار سلاح اتمی مورد استفاده قرار گرفت.

سرهنگ دوم رابرت ریگ، عضو سابق ارتش ایالات متحده و نیروی فعال در دوران جنگ جهانی دوم و جنگ سرد در مورد پیشرفت‌های احتمالی تسلیحات در جنگ‌های آینده عنوان کرد: در حال حاضر بیش از 80 فناوری جدید در حوزه نظامی پس از جنگ جهانی دوم ساخته شده‌ است. این پیشرفت قابل توجه در وسایل نقلیه نظامی، تسلیحات، مدیریت تامین غذا و انرژی سربازان و زره‌های نظامی نوین کاملا مشهود است.

وی در ادامه افزود: سربازان در آینده مجهز به کلاه ضدگلوله هوشمند با قابلیت دید در شب و مسافت سنج خواهند شد. همچنین برخی از امکانات اضافی مثل ماشین حفار سنگر و پوشش استتار هوشمند در برابر رادیواکتیو نیز به صورت انفرادی در اختیار آنان گذاشته خواهد شد.

سرهنگ رابرت ریگ معتقد است که مهمترین و البته خطرناک‌ترین سلاح آینده ظهور سلاح‌های اتمی انفرادی برای نیروهای زمینی است. با توجه به سیاست ارتش ایالات متحده مبنی بر کوچک سازی تسلیحات اتمی از زمان اولین استفاده در جنگ جهانی دوم علیه دولت ژاپن در آینده سلاح‌ اتمی قابل پرتاب توسط یک تیم کوچک معرفی خواهد شد.

با ظهور فناوری پهپادهای هوشمند به عرصه تکنولوژی، متخصصان نظامی نیز در حال طراحی سامانه هوشمند تشخیص نیروهای دشمن در شب و روز و در اوج درگیری هستند. این سامانه هوشمند اطلاعات هوایی موجود در منطقه را به صورت آنلاین و با کیفیت بالا در اختیار سربازان حاضر در میدان جنگ قرار می‌دهد.

مهمترین فناوری نوظهور در جنگ‌های آینده، هوشمند شدن وسایل و تجهیزات نظامی است. این قابلیت به نیروهای نظامی اجازه می‌دهد که ادوات نظامی را مطابق با میل خود و با استفاده از ارتباط بی‌سیم در میدان نبرد مدیریت کنند. به عنوان مثال در نظر بگیرید که یک سرباز قادر است با قابلیت پوشش هوایی از طریق پهپاد اطلاعات لازم را برای کنترل ربات جنگی کوچک در حالی که در سنگر ایمن نشسته در اختیار داشته باشد.